Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> اکبر کہانیاں >> اکبر کہانی : پھوڑے

اکبر کہانی : پھوڑے

اکبر کہانی
March 1st, 2008

پھوڑے

بھلا مانس بڑے سگناں تے بڑیاں سدھراں نال ایتھے آباد ہویاسی۔ ایتھون دا واء پانی، ایتھوں دا دوالا چوالا اوہنوں دلوں پسند سی۔ ایتھوں دے وسنیکاں دے چج چالے بارے اوہنوں بڑیاں آساں امیداں سن۔ اوس آکھیاسی۔
"رب نے اکھاں ایس لئی دتیاں نیں پئی ایس دھرتی دا سہپن ویکھیے۔ رب جیبھ ایس لئی دتی اے پئی اوہدیاں ون سونیاں نعمتاں دا سواد چکھیے تے حیاتی ایس لئی دتی اے پئی ایہدے حدوں باہلے تے گنتیوں ودھیرے سکھ مانیے۔"
ایتھے آکے جیویں اوہ چا سبھا دے میلے وچ گواچ گیاسی۔ کجھ چر اوہنوں ویلے سمے، تھاں کتھاں ، کسے شے دی سدھ بدھ نہ رہی ۔ اوس گھیو نال کرولیاں کیتیاں تے ددھ نال اشناں کیتے۔
اکھاں نال تانے تنے تے پیراں نال پیلاں پائیاں ۔ گھاوادں نوں لتاڑیا تے پھلاں نوں مدھیا۔ پر جیویں مڈھوں ایس دھرتی دی ریت چلی آئی اے ویلا سدا اکو جیہا نہیں رہندا۔ پنیدا اے۔ ایس بھلے مانس نال وی انت ایہو کجھ ہوئی تے ایہو کجھ بیتی۔ اچن چیتی اوہدی چلدی وچول پے گیا۔ آہندے نیں رب کسے دی چلدی وچ ول نہ پاوے۔ اوہدی چلدی وچ اجیہا ول پیا پئی اکا ول نہ رہیا ۔ ارے پرے، اوڑھ پوڑھ ، دوا دارو بڑے کیتے پرکسے دارو کاٹ نہ کیتی ، کوئی منتر نہ پھریا۔
بیماری نے بھلے مانس نوں نسل کردتا ، اکا ای لمیاں پادتا۔ آہندے نیں ڈگ پیاں دا کجھ نہیں رہندا، سٹ لگیاں کوئی کول نہیں بہندا۔ لما پیاتے انج جاپے جیویں بھاگ وی نال ای لمے پے گئے نیں ۔ سگوں کسی نویکلی کھندرے جاستے نیں۔
روگ ودھدا گیا۔ کئی واری واء بدلی، کئی واری سیانے تے ماندری بدلے۔ تھاں تھاں دا پانی پیتا۔ تتے تے ٹھنڈے سومیاں تے جاجا کے نہاتا پر تندرستی دا لال گاوچا نہ لبھناسی نہ لبھا۔
ہن روگی دے جسے تے تھاؤں تھائیں پھوڑے نکل آئے ۔ سارا جسہ پھوڑیاں نال ونھ گھتا۔ راتیں ٹیڈی پیسے جیڈے پھوڑے تے ملھم تے پھایا لگے تے دن چڑھدے نوں اوتھے ای روپیے جیڈا پھایا لانا پوے ۔ اک دو پھوڑے ہون تے ملھم کاٹ وی کرےم جسے نوں کجھ سکھ وی اپڑے ۔ پر ایہناں پھوڑیاں نوں گنیاتے پورے تن سونکلے۔دوجی واری گنتی کیتی تے پھوڑے تن سو چار ہوئے مڑ گنتی کرنی چھڈ دتی پئی کتے ودھدی نہ جائے تے پھوڑے کنن گوچرے نہ رہن۔ اوہناں پھوڑیاں دا مونہہ مہاندرا وی کجھ ورلا ای سی۔ اترن سونے دے بٹناں ورگے جاپدے سن۔ پیلا رنگ لالی بھے ماردی ، ہیٹھوں لہو سمے، ریشہ تراٹاں مارے۔ کوئی چیرا، کوئی دھوڑا ایہناں دی پیڑ نوں گھٹ نہ کرے۔ سیانیاں توں اوہناں دا دارو ہوندا نہیں سی جاپدا۔ ہاں ایس گل تے سبھ سیانیاں دا اکٹھ سی پئی پھوڑیاں دا سارا ودھان کھان پین توں ودھیا سی تے جے ایہناں نوں چیرا دوایئے تے ایہہ گنتی وچ اینے نیں پئی سارے جسے دا بھتھہ بہہ جائے گا۔ دوجی اوکڑ ایہہ سی پئی پھوڑیاں دے ہیٹھاں تے اوہناں دے دوالے چوالے کئی نکیان نکیاں پھمھنیاں سن، جیہریاں چیرے لائق نہیں سن۔ اوہناں تے سپرٹ یاں کسے لگن والے تیل دی مالش ای جافی سی۔ کئی سیانے آہندے سن ایس روگ دا اصل دارو کوئی تگڑا جیہا جلاب اے جیہڑا فلش وانگوں ساری میل مکھی روڑھ لے جاوے۔ کجھ سیانیاں دی صلاح ایہہ سی پئی روگی دے کناں مڈھ پچھ لاؤ تاں جے گندا لہو نکل جائے تے اکھاں تے جیہڑی چربی چڑھ گھی اے اوہدا زور گھٹے۔ کجھ آہندے سن پنیاں تے پچھ لاؤ توں جے چال وچ جیہڑا فرق پے گیا اے اوہ سو تر ہووے۔ کسے آکھیا ایہہ لہو پینے پھوڑے آپ جوکاں دے وی پیو نیں۔ ایہہ آپ دڈیاں پلیاں ہوئیاں تے پھلیاں ہوئیاں جو کاں نیں۔ سپ نوں سپ لڑے تے وس کیہنوں چڑھے؟ ایہناں جو کاں نال نیویاں نہیں جے ہونا۔ کسے سنگیاں والے نوں سد آوس پھوڑیاں دی مہار ویہندیاں ای آکھیا۔ "ایہہ پھوڑے آپ سنگیاں ورگے نیں۔ ایتھے سنگیاں وی کوئی کھو ہن نہیں کھوہنا، کوئی کاڈھ نہیں کدھنی۔ کسے کجا لان دا جتن دسیا تاں جے بھیری رات اکھوں اولھے کجے ہیٹھاں کٹھی ہو جاوے تے کسے ویری دی نگاہ اوہدے تے نہ پوے۔ ڈھکی رجھے، کوئی نہ بجھے۔ کجھ سیانے ایہہ وی آہندے نیں جیہڑے پھوڑے نظریں آوندے نیں تے گنتی وچ آگھے نیں اوہناں توں بنا وی ایس جسے وچ ہوران گنت پھوڑے نیں جیہڑے لکے ہوئے نیں۔ ایس لئی چیرا وی نہ دیو۔ کیوں جے چیرے تے چیرا دتا گیا تے جسہ پھیتی پھیتی ہو جائے گا۔
اودھر بھلا مانس دہائیاں دیندا تے واسطے پاندا سی تے چیک چیک کے آہندا سی۔ " یارو! ایہہ پھوڑے تے میرے جسے دا انگ نیں، تسیں ایہنا ں نوں میرے جسے توں اڈ کر کے نہیں ویکھ سکدے۔ چیرے واسطے ایہناں تے جو نشتر لگے گا اوہ مینوں ای دکھ دے گا۔ میری جند ای کڈھے گا۔
اوڑک اک مہاں سیانا آیا۔ اوس روگی دیاں چیکاں دہائیاں تے وپن ورلاپ سن کے آکھیا" پرانے روگاں لئی دارو نوان چاہیدا اے۔ سبھ چیرے تے سبھ دھوڑے چھڈ دیو۔ جو کاں تے سنگیاں، پنیاں تے کناں مڈھ پچھاں دا خیال بھلا دیو۔ کھان پین توں ایہہ سارا ودھان ودھیا اے۔ ایہدا دارو کھان پین دانواں مڈھ تے نواں ٹیچا سبھ کرو۔ جس جسے نے حدوں ودھ کھادا اے اوس جسے نوں رچ کے پھاکا دیو۔ کھان پین دیاں چیزا ں وستاں ایہدے توں دور رکھو۔ جیہناں رو گیاں دے روگ کارن نت دے پھاکے کڑا کے نیں اوہناں دے کھان پی دا سلبا بندوبست کرو۔"
مہاں سیانا دوا دارو دے ایس نویں طریقے نوں کھا دھ خوراک دانواں ٹیچا آکھدا سی۔ جیہناں دیاں آساں دوا دارو دے پہلیاں طریقیاں توں ٹٹ گئیاں سن، اوہناں دوا دارو دا ایہہ نواں طریقہ ازماون دا فیصلہ کر لیا۔ پر ویکھیے اوٹھ کس پا سے تے بہو ے ۔ پھوڑیاں کھادے جسے دا روگ کھادھ خوراک دے نویں تیچے نال گھڈدا اے یاں سگوں ہور ودھ جاندا اے۔



Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels