Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> اکبر کہانیاں >> اکبر کہانی : حلال دا

اکبر کہانی : حلال دا

اکبر کہانی
March 5th, 2008

حلال دا

لبان والے دا وریام سنگھ لبانا اپنے پنڈ دے لاگے دوالے دے پنڈ وچ وریام خونی مشہور سی۔ ایس گل دا پتہ کسے ورلے نوں سی پئی اوہدے ناں نال خونی دی ڈیوڑھ کیویں لگی۔ آہندے نیں جوانی ویلے اک لایا چودھری دی پیلی وچ لاب پیا لانداسی۔ جودھری اوہنوں آون نہ دتا تے آکھیا "ایڈا وریام ایں تے آکے اوہنوں بانہوں پھڑکے لے جا " وریام اوس چودھری نال اگے ای لگداسی ۔ ایہہ سن کے ڈاڈھا وٹ چڑھیا۔ چھال مارکے اپڑیا تے لابے دا گٹ مروڑ کے اوہنوں اگے لالیا۔ چودھری لابے نوں چھڑان لئی کہ اپنی دھونس جمالئی اگے آیاتے اکو گھسن جوڑکے اوہدے تالو وچ ماریا۔ وریام دا گھسن سی کہ ودان ؟ چودھری اکو کھسن کھاکے پیراں بھار بہہ گیاتے بہندیاں ای جند مسافر ہوگئی۔ کسے ویلے دا دتا کم آیا۔ وریام پھاہے لگنوں تے بچ گیا پر اپنے پنڈ دے دوالے چوالے سارے پنڈاں وچ خونی مشہور ہوگیا۔ لوک جدوں وی اوہدا ناں لیندے وریام خونی کر کے بلاندے۔
پچھلی عمرے اوہنے دوجا ویاہ کیتا ۔ جموں ٹٹوویچن گیاسی۔ چوکھا نفع ہویاتے اوتھوں اک بانکی ٹیڈھی مٹیار مل لے آیا۔ اوہدی برادری نوں ایہہ گل بھیڑی لگی۔ اوہدے جوان جوان پتراں نوں کر ودھ دا تاپ چڑھ گیا۔ برادری نے تے پتراں نے بڑے جتن کیتے پئی جموں والی دا بوٹا پٹیا جائے پر رب جیہدا بوٹا لانا ہووے اوہدا بوٹا کون پٹ سکدا اے۔ بڈھے وریام نوں رب جموں والی وچوں لعلاں ورگا پتر دے دتا۔ ستنام سود کوں نکلدیاں ای گبھرو جاپن لگ پیا۔ پر اوہدے چارے وڈے بھراتے برادری والے ساڑ دے ہتھوں اوہنوں حرامدا ای آہندے رہے تے گل گل تے اوہدی پردیسی ماں دی نندیا کردے تے آہندے " ساڈی جانے جتی ، کتھوں دی بلا اے تے کتھے آ پئی اے۔ چوڑھی اے ، گگڑی اے کہ ساؤنی اے۔ کون جانے کیہدے کیہدے موڈھے چڑھدی آئی اے تے ایہہ کتورا کتھوں جم دھریا سو۔ اسیں تے اوہنوں حرامدا ای آکھاں گے۔ سگوں بڈھے وارے ساڈے پیو نوں کلنک لگ گیا اے۔ "
پنڈ دیاں سوانیاں اوہدے گورے چٹے رنگ ، بانکے نین نقشاں تے ہرنی ورگے اکہرے تے پھرتیلے جسے ولوں خار کھاکے مرداں دی ہاں وچ ہاں ملاندیاں تے ہمیشہ اوہدے توں نویکلیاں ہوکے بہندیاں ۔
جموں والی دا پتر ستنام حالی بھر جوان نہیں سی ہویاتے وریام نوں کال پتر آگیا۔ بھرانواں ساری بھوئیں تے مل مار لئی تے اوہنوں مرلہ پیلی تے کانی کھوتی دی نہ دتی۔
ماں نے پتر نوں کلیجے نال لا لیاتے لوکاں دا پہینا کتنا کرکے اوہدا ڈھڈ بھردی رہی ۔ نہ بھرانواں دے دل وچ مہر آئی نہ کسے ہور ددھ پتر والے اگانہہ ودھ کے نیاں دی گل کیتی۔ اوڑک ستنام نال دے پنڈ وچ جاکے اک چودھری دا کاما رہ پیاتے ماں نوں نال لے گیا۔
ہن تے بھرانواں دی چڑھ مچ گئی تے گل گل تے اوہنوں حرامدا آکھن تے نالے برادری والے مونہہ سوار سوار کے گلاں کرن پئی وریام دا ہونداتے کچہری چڑھ کے اپنے پیع دی پیلی وچوں ادھ نہ لیندا ؟ کیوں جے اوہناں لبانیاں وچ چونڈے ونڈ دا راج سی تے اوہدا جی کرداسی پئی پنڈ جاکے بھرانواں نال دو دو ہتھ کراں ۔ پر اوہدی ماں اوہنوں ٹھنڈیاں کردیندی تے آہندی سی۔ " پتر! دڑ وت، زمانہ کٹ ، بھلے دن آون گے۔ ویکھو رب کیہڑے کماں وچ راضی اے۔ جس تینوں پیدا کیتا، اوہنوں ساریاں شرماں نیں۔ " پر ستنام اندرے نادر وٹ کھاندا رہنداتے ماں دی کسے گل نال اوہنوں تسلی نہ ہندی۔ اک دن مالک دا ہل واہندیاں واہندیاں اوہدے کولوں پاڑا رہ گیا۔ مالک نے سہج سبھا اوہنوں گال چاکڈھی تے آکھیا " حرامدیا، انھا ہویا ایں ، اکھیں نہیوں دسدا۔ "بھرانواں کولوں تے برداری کولوں تے حرامدا کھواندا ای ہونداسی پر ایس دوجے پنڈ دے چودھری کولوں ایہہ گل سن کے خبرے ستنام نوں کیہ ہویا۔ اوس جنگھی توں ہتھ چک کے، پچھوں چودھری دی سنگھی نوں ہتھ چا پایا تے اکو کھسن جوڑ کے اوہدے تالو وچ چا ماریا۔ ستنام دا گھسن سی کیہ ودان ۔ چودھری اکو گھسن کھاکے پیراں بھار بہہ گیاتے بہندیاں ای جند مسافر ہوگئی۔
پنڈ دی واہر مگر نسی پر ماں پتر اوہناں توں اگیرے ای پنڈ اپڑگئے۔ بھرانواں دی جمی ہوئی رت مڑ پگھر گئی۔ دوالے دو سو حمایتی ڈانگاں دا جنگل کھلو گیا، جیہنوں ویکھ کے آوندی واہر کھیرو کھیرو ہوگئی۔ بھرانواں بھرا نوں من لیاتے اوہدے مگروں "حرامدے " کلنک وی لہہ گیا۔
پر ہن وریام خونی دی تھاں تے ستنام خونی دا ناں وجن لگ پیاتے جیہڑے اوہنوں خونی نہ آہندے حلال دا ضرور آہندے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels