Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> اکبر کہانیاں >> اکبر کہانی :لائق پُتر

اکبر کہانی :لائق پُتر

اکبر لہوری
March 13th, 2008

لائق پُتر

ماں چوکھے چراں توں ڈھلی مٹھی رہندی سی۔ بڈھے ہڈ، پچھلی عمر، گھٹدی دا پہرہ۔ ہر کم اوگت، ہر پاسے وگاڑ، ہر گٹھے اجاڑ، ہر معاملہ چوڑ چوپٹ۔ پیلی ، بنے گھر بار سبھنیں تھائیں شامتاں دا اتار، بربادیاں دا ورتارا۔ سیانے پتر دھیاں سبھ نکارے ، آہلک دے مارے ، نہ کوئی وڈ وڈیرا سرتے نہ کسے تھم دا ڈھاسنا، نہ کسے رکھ دی چھاں۔ ہر ویلے چیک چہاڑا۔ ہر پاسیوں چوبھاں تے ہرپاسیوں ساڑا۔ دن دیویں انھیرا۔ سکھ دا ساہ نہ تے انج چانن بتھیرا۔ رزق دا گھاٹا تے جھگا پاٹا۔ آپو وچ انجوڑاں، ہرشے دیاں تھوڑاں ۔ نہ دوانہ دارو، سگوں بال بچے تے بھارو۔
بارھیں ورھیں رب اروڑی دی وی سن لئی۔ لائق پتر سمندروں پار پڑھن لئی گیا ہویا سی۔ سبھے کتاباں پڑھ کے تے علم دی ٹیسی چڑھ کے آیاتے اوس آوندیاں ای ماں نوں سنایا پئی ہن سارے دکھ دلدر دور ہو جان گے۔ ہن تینوں پان کھان ، تھاں مکان دی لوڑ نہیں رہوے گی۔ سکھ چین نال تیرے بھنڈار بھر جان گے۔
ماں آکھیا "چنا! میریاں سبھ آساں امیداں میری جان نال نیں۔ مینوں تیرے بھیناں بھراواں اج توڑی بھکھیاں تسیاں ماریا اے تے ہن تینوں رب نے وڈے مراتبے تے چاڑھیا اے۔ مینوں موئی ماری نوں غم دے کھوہ وچوں کڈھ تے پہلاں میرے روگاں دا دارو کرتاں جے سکھ دا ساہ میری کھلڑی وچوں نکلے۔
لائق پتر آکھیا "بے بے ! میں پہلاں تیری کیہ سیوا کراں ؟"
ماں آکھیا "بچڑا! میں ڈھلی مٹھی رہنی آں ، کد دی ماندی تری آونی آں تے تھلے ای تھلے جانی آں ۔ پہلاں میرے جسے دے روگاں ول دھیان کر۔ میرا ساہ سوکھا نہیں نکلدا۔ اکھاں اگے انھیرا آیا رہندا اے ۔ جوڑ جوڑ وچوں پیڑاں نکلدیاں نیں۔ "
لائق پتر ماں دا ایہہ وین ورلاپ سن کے اک پل گھر نہ بیٹھا۔ جھٹ ہوائی جہاز تے چڑھ گیا۔ شہرو شہرتے دیس و دیس اڈن لگا۔ کالیاں دے دیس وچوں ماں لئی کالے پتھر دا تخت بناکے گھلیا، جیہدے وچ انملے ہیرے تے موتی جڑے ہوئے سن۔ ویکھن والے آہندے سن حضرت سلیمان نے سبا رانی دا جیہڑا تخت اکھ دے پلکارے وچ منگا گھلیاسی ایہہ تخت اوس نمونے دا بنیا اے تے لائق پتر دی ماں اوہدے تے بہہ کے راج کرے گی۔ رانی اکھوائے گی۔
گوریاں دے دیس وچ گیاتے اوتھوں ماں لئی ہیریاں تے لالاں دا تاج بنواکے گھلیاتے نالے کندن داست لڑیا رانی ہار جیہڑا ماں دے پیراں تیک لماسی۔
نویں دنیا وچ گیاتے اوتھوں اپنے دورے دے البم تیار کراکے گھلے تاں جے اوہ گھر بیٹھی سارے سنسار وچ سیر کرلوے۔
سنسار دے دکھنی ٹاپواں وچ گیاتے اوتھوں ماں لئی ایسیاں پوشاکاں بنواگے گھلیاں جیہناں وچ ستاں سمندراں دے موتی جڑے ہوئے سن۔ جیہناں نوں ویکھ کے دیساں دیاں رانیاں آہندیاں سن "ہائے سانوں کدے اجیہیاں پوشاکاں نہ جڑیاں ۔ "
اک بیلی دیس دے حاکم کولوں توپاں دا اجیہا سیٹ بنواکے گھلیا، جیہڑیاں ماں دے محل تے بیڑیاں جان تاں جے ماں کسے وڈے راجے دی ماں جاپے تے کوئی ویری اوہدے محل ول میلی جھاتی مارن دی درڑھتانہ کرے۔
اخیر وچ لائق پتر نے اک منارہ تیار کراکے گھلیا جیہڑا ماں دے پیکے شہر وچ گڈیا جائے تے اوہدے تے ماں تے ماں دے پیکیاں دا ناں لکھوایا تاں جے ماں دا ناں رہندی دنیا توڑی لوکاں دیاں زباناں تے چڑھیا رہوے۔
لائق پت ہور وی ایہو جیہے ڈھوئے ماں لئی تیار کرا کرا کے باہر دے دیساں توں گھلدا رہیا تے ماں اپنے جسے دے روگاں لئی دارو اڈیکدی رہی۔
تے جدوںلائق پتر اپنے گھر نوں پرتیا تے ماں اگلے جہان اپڑچکی سی۔ ہاں لائق پتر دے گھلے ہوئے ڈھوئے اک عجائب گھر وچ رکھ دتے گئے قبر دی سرھاندی ولے اوہ منارہ کھلا ہویاسی جیہڑا لائق پتر نے خاص کرکے ماں اوہدے پیکیاں دی یاد واسطے بنوا کے گھلیاسی۔



Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels