Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> اکبر کہانیاں >> اکبر کہانی :جنگل وچ جمہوریت

اکبر کہانی :جنگل وچ جمہوریت

اکبر لہوری
March 22nd, 2008
5 / 5 (1 Votes)

جنگل وچ جمہوریت

شیر آکھیا دنیا دے سارے بادشاہاں نے اپنی اپنی بادشاہی اپنی اپنی رعیت نوں سونپ دتی اے۔ ہن ساڈا وی ایہو ای وچار اے پئی اپنی رعیت نوں سارے اختیار سونپ کے آپ اٹنک ہوجایئے۔ "
گدڑ وزیر آکھن لگا نہ مہاراج! اپنے نوکراں نال اجیہا دھرونہ کرنا۔ تسیں جنگل دی بادشاہی چھڈ چھڈا کے فقیری مل لئی تے تہاڈے پرانے نوکراں نے تے دو کوڈی دیاں نہیں رہنا۔ ایس ویلے سرکار دے راج نال ساڈا وی راج بنیا ہویا اے۔ وڈے وڈے ہاتھی تے گینڈے تہاڈے نوکراں نوں سلام کرکے لنگھدے نیں تے اکھ نال نہیں ملا سکدے ۔ رب تہاڈے نوں تختوں لاہے۔ تسیں کیوں جیوندی جانے راج پاٹنوں لت مارن دی سوچی اے۔۔۔۔؟"
شیر آکھیا وزیرا ! توں اجے گل دی تھاہ تیک نہیں اپڑیا۔ اسیں بادشاہ لوک آں۔ سانوں دنیا دی کسے شے توں اینا ڈر بھونہیں آوندا جنا پان پت لہن توں آوندا اے۔ جان چنگا اے۔ توں وزیر ایں ، بادشاہ لوکاں دی گل نہیں جاندا۔تساں وزیراں لوکاں دی وادی تے ایہہ ہندی اے پئی راتیں وزارت دی گدی توں سر بھار ڈگے تے سویرے اٹھدیاں پھیر ہور چونہاں بندیاں دی منت کرکے وزارت بنالئی تے جے اگلے اٹھوارے پھیر مونہہ پرنے ڈگے تے دند بھنا کے بہہ گئے۔ مڑنویں دند لواکے پھیر وزارت دی کرسی تے جاٹکے، اسیں بادشاہ لوک ایہو جیہے جوڑ توڑ نہیں کرسکدے تے نہ بادشاہاں دی ذات نوں ایہہ گلاں پچدیاں نیں اسیں لڑ مرسکنے آں ۔ لڑائی دے ڈھائی پھٹ زمانہ
جاندا اے ۔ یاں تخت یاں تختہ۔ ساتھوں بادشاہی توں ہٹ کے مڑنویں سرے بادشاہی نہیں بنائی جاندی۔ جیویں تسیں وزیر لوک نت نویں سرے وزار تاں بناندے جے۔ تے اصل گل ایہہ وے پئی ہن سبھ بادشاہاں نے اپنی اپنی تھاں بہہ کے سوچ لیا اے پئی ہن بادشاہی دا زمانہ نہیں رہیا ۔ نہ ہن سرتے مکٹ پان تے گل وچ ہار حمیلاں تے گانیاں لمکان دا ویلا رہیا اے تے نہ ای ایس نویں دور وچ مردان دے ہتھیں سونے دے کڑے تے کنیں ہیرے موتیاں دے بندے سوہندے نیں ۔ ہن اپنے ہتھیں سونے دے کڑے تے کنیں ہیرے موتیاں سے بندے سوہندے نیں۔ ہن اپنے آپ نوں بادشاہ اکھوانا ای نہیں چاہیدا۔ حضور ، سرکار ، مابدولت ایہو جیہے سبھے لفظ اج کل دے بازار وچ کھوٹے سکے جاپدے نیں۔ وڈے وڈے ملکاں دے وڈے بندے اوہو کجھ اکھواندے نیں جو کجھ اوہناں توں چھوٹے توں چھوٹے بندے اکھواندے نیں۔ اسیں ایس واسطے اپنے جی نال ٹھیک صلاح کرلئی اے پئی دنیا وچ بادشاہی دی پہلاں ورگی پان پت نہیں رہی۔ ایس واسطے سارے کم کاج رعیت دے حوالے کرکے لانبھے ہو جانا چاہیدا اے۔ گدڑ وزیر آکھیا میری جند جان دے سائیں ! کسے ہور بادشاہ دی پان پت گھٹ گئی ہووے گی۔ جنگل دے وچ تے حالی تیک تیرے دمامے پئے کھڑکدے نیں۔ تیرے حکم بنا پتا نہیں ہلدا۔ تیرے تریاں دھرتی کنبدی اے تے تیرے کتیاں نوں کھیراں پئیاں پنیدیاں نیں ۔ تیری رعیت دے دماغ توں ایہہ فتور سے کوہاں دور اے، پئی اوہ تہاڈے اختیار کھوہ کے ورتن ۔ جیہناں دیساں دیاں گلاں سرکار دے دھیان وچ آئیاں نیں اوتھوں دے لوک اوہ ہون گے جیہڑے اپنے بادشاہاں نوں روٹی کھاندیاں وی نہیں ویکھ سکدے ہون گے تے تیری رعیت تے سکھ نال تیرے کامیاں دی بادشاہی وی من لین نوں تیار اے تے تیرا ایہہ کیہ وچار اے ؟
شیر آکھیا گدڑا! میں کجھ آکھیا اے توں سمجھ نہیں سکدا۔ وجہ ایہدی ایہہ وے پئی توں گدڑ ایں ، شیر نہیں ۔ وزیرایں، بادشاہ نہیں ۔ باغیاں دی بغاوت اوہناں دی تلواراں تے نہیں چمکدی۔ بغاوت دی چمک اوہناں دیاں اکھاں وچ ہندی اے ۔ جیہڑے بادشاہواں نے سر لہائے تے رعیت کولوں اپنے بال بچے مروائے تے بڈھیاں ماواں دا خون کروایا تے پھیر اوہناں نوں اختیار حوالے کیتے۔ اوہناں کبدھیاں وچ ایہو ای گھاٹاسی پئی اوہناں نے بغاوت باغیاں دیاں اکھاں و چ نہیں سی تکی۔ گدڑ آکھیا سچے بادشاہو! میرے کولوں لکانہ کرنا۔ تساں کس دی اکھ وچ بغاوت دی لشک ویکھی اے ؟
شیر آکھیا اسیں اک دہاڑے سیر کردے لنگھے۔ دن ڈبداسی پیا پر سورج حالی اکا اکھاں اگوں لکیا نہیں سی۔ کاں تے الو اک پرانے رکھ دے ٹاہن تے بیٹھے سن ۔سانوں جاندیاں ویکھ کے کاں بولیا ! جنگل دا بادشاہ پیا جاندا ای الو نے بڑے ساڑ نال تے بڑی آکڑ نال چنجھ سوار کے آکھیا ! بادشاہ ۔۔۔۔۔ ؟ جے ایہہ بادشاہ اے تے باقی پتے کتھے نیں ؟ سمجھیا ای ؟ اوس سانوں تاش دا اک پتا سمجھیا۔ صرف سمجھیا ای نہیں ۔ بنا سوار کے آکھ وی دتا۔ ساڈے سینے وچ ہن تیک اوہ گل سانگ وانگوں پئی رڑکدی اے تے اسیں ایہو جیہیاں سڑیاں ہن نہیں سننا چاہندے ۔ گل مونہوں نکل جائے تے کھنڈ جاندی اے ۔ اج اک نے کیتی اے، کل دوجاکرے گا۔ لوک ہاسا پان گے، کھلیاں مچان گے۔ جیہناں نوں ویکھیاں کل تیک اوہناں دے پران خشک ہوندے سن، اج اوہناں دے مگر پھکڑی لان گے۔ نہ میاں وزیرا ! ہن ساڈی دانائی ایسے وچ ای اے پئی اسیں بدلے زمانے دی بدلی رت نوں پچھان لیئے تے لانبھے ہوکے جابہیے۔ "
گدڑ آکھیا سرکار میں کجھ آکھ تے نہیں سکدا پر اینا ضرور آکھاں گا پئی ایہہ گلاں حالی الوواں تے الوواں دے پٹھیاں تیک ای رکیاں کھلیاں نیں ۔ جنگل دے باقی لوک ایہہ گلاں اجے سوچ وی نہیں سکدے ۔ ایہہ سیانے کاں، ایہہ لانبھے بہہ کے سوچن والے بولیاں وچ ہونیاں ان ہونیاں گلاں پڑھ کے پھیر پرائی بولی وچ اوہدے تے گپ شپ لا چھڈدے نیں تے لوک تے اوہناں نوں جاندے وی نہیں پئی ایہہ کیہڑے باغ دی مولی نیں تے جیہڑے ہر دم بھوئیں تے رہن والے نیں ، بھوئیں دے اتے ای نہیں ، بھوئیں وچ ٹوئے کڈھ کے وسن والے نین ۔ اوہناں دیاں دلاں تے دماغاں تے تہاڈی دھونس اجے پوری طرح سوار اے ۔ ایہہ اچیاں گلاں سوچ سمجھ وی نہیں سکدے ۔ میں ڈرناں کتے ایویں نہ ہووے تسیں اوس بادشاہ وانگوں دھگانے سوچ دا سوکھا لا لووتے وچوں گل
کوئی وی نہ ہووے۔ "
شیر پچھیا اوہ گل کیویں ہوئی سی ؟ ـ"
گدڑ آکھیا اک بادشاہ دنو دن نگھر دا جائے لسا ہوندا جائے۔ دھون پتلی تے لک کبا ہوندا جاسو وزیر پچھیا سرکار نوں کیہ دکھ اے ؟ کیہڑا گجھا روگ اے ؟"
فرمان لگے کیہ پچھناایں وزیرا! اسیں ایس سوچ وچ مردے جانے آں پئی ہر دہاڑے بادشاہاں دے تختوں لہن دیاں خبراں سنی دیاں نیں ۔ کتے ساڈی رعیت آپو وچ اتفاق نہ کر لوے تے سانوں پھڑکے تختوں نہ لاہ دیوے ۔ پھیر سانوں وی روٹی کھان لئی کوئی کسب روزگار ڈھونڈنا پئے گا۔ اپنے آپ نوں جیوندیاں رکھن لئی جے کم کرنا پئے تے ایسے جیون نالوں مر جانا چنگا اے۔ اجیہا ویلا آیا تے عام لوکاں دے بالاں وانگوں ساڈے ایانیاں نوں وی لوڑاں تے تھوڑاں دی چکی وچ مہیں ہونا پئے گا۔ کدی کھان دی تنگی ہووے گی تے کدی پین دی۔ شہزادے نہ ہوئے ترکھان لوہار ہوگئے۔ ایہہ دھیان آوندا اے تے نیندر نہیں پیندی۔
گدڑ آکھیا جیویں بادشاہ ! پر ایہہ سبھ کجھ تاں ہوسکدا اے پئی سرکار دی رعیت آپو وچ کٹھ کرکے اک جان ہو جاوے تے اوہناں وچ اتفاق ہوجائے ۔ پر ایہناں وچ اتفاق ای تے کدی نہیں ہونا۔ ایس واسطے بادشاہ سلامت سرکار نوں چنتا نہیں کرنی چاہیدی ۔
بادشاہ پچھیا کیوں ،ایہناں وچ اتفاق نہیں ہوسکدا؟"
وزیر آکھیا بادشاہ ! نال دے چھپڑ وچوں دو چار سیر ڈڈو منگا دیوتے نال اک تکڑی ۔ حکم ملن دی ڈھل سی اوسے ویلے ڈڈو وی آگئے تے تکڑی وی آگئی ۔
وزیر نے ڈڈوتے تکڑی بادشاہ دے اگے جادھری تے آکھیا لوہن ذرا ایہناں ڈڈواں نوں ادھو ادھ تکڑی دے دونہاں چھابیاں وچ پا دیو، پر انج پئی دونویں چھابے سانویں ہو جان۔"
بادشاہ چکیاتے اک چھابے وچ ڈڈو ودھ سن، اوہ چھابا نیوندا ہوگیا۔ اوس کجھ ڈڈو کڈھ کے دوجے بنے پائے تے اوہدے پاوندیاں سار کجھ ڈڈو کد کے آپے ای دوجے چھابے وچ جارلے۔ بادشاہ نے اوس چھابے وچوں ڈڈوواں دا رگ بھر کے اوس چھابے وچ پایاتے پھیر اوہدے وچوں نکل کے کجھ ڈڈو بھوئیں تے جاڈگے ،تکڑی پھیروی ساویں نہ ہوئی ۔بادشاہ بڑا کھپیا۔ اوڑک کھڑ کھڑ ہس پیا تے آکھن لگا بھائی ڈڈو تے ساویں نہیں ہوندے ۔ "
وزیرآکھیا بادشاہ! ڈڈو بھانویں کھوہ دا ہووے تے بھانویں چھپڑا دا ، انت ڈڈو دا ڈڈواے۔ ڈڈواں دی قوم نے نہ اتفاق کرنتے نہ کدی اوہناں نے تیرے ہتھیں پینا۔ ایس لئی ددھ پی کے سوں رہودتے ماسا چنتا نہ کرو۔ "
شیر آکھیا وزیرا! تینوں وی اپنی عقل تے بڑا مان اے ۔ ایہہ ٹھیک اے تیری وزیراں والی عقل تے ودھ توں ودھ اے۔ پر بادشاہاں دی عقل دا تیرے پلے ماسا وی نہیں۔ ایس واسطے ساڈا حکم سن تے جیویں حکم دینے آں چپ کرکے اونویں کیتی جا۔ لے ہن سن ! جد تیک ایس جنگل تے ساڈا راج سی ایس جنگل دے حدبنے کئی تھاواں تے سدھےای نہیں سن ہوئے ، پھیر وی ساڈے اقبال نال حد بنیاں دے پکے نہ ہندیاں ہویاں وی کم تے اجے ہے ای نہیں ، بندیاں ای بنے گا۔ اساں سوچیا اے جان توں پہلاں ای جنگل دے حد بنے تے بناکے دے جایئے ، تاں جے ساتھوں پچھے گوانڈھی دیساں نال اوہناں دی کھڑیا کھڑبی نہ ہندی رہوے تے جے سبھ توں پہلاں توں اونٹھ نوں نال لے کے جاتے اوہنوں آکھ کرو مار کے حدبنے سدھے کردیوے تے نال ای سارے جنگل وچ برادریدے گدڑاں نوں منادی کرادے پئی ایس جنگل وچ ہن جنگل دے سارے جانوراں دا راج ہووے گاتے ایس جنگل دا حد بنا چڑھدیوں ، لہندیوں، پہاڑوں تے دکھنوں ایتھوں تیک ہووے گا۔
گدڑ اوٹھ نوں نال لے کے گیاتے جنگل دے حد بنے پکے کرکے بگھیاڑاں دا پہرہ لا لیا۔
شیر آکھیا اسیں تیری پھرتی تے بڑے راضی آں۔ سانوں پورا بھروسہ اے پئی آون والے بندوبست وچ توں تے تیری قوم اپنی سوچ تے کھچر ودیا نال کوئی اچیرا تھاں بھال لووگے۔ "
گدڑ آکھیا جنگل دے بادشاہ! پر ایہہ تاں دس پئی جنگل دے سارے وسنیک راج
کیویںکرن گے ؟"
شیر آکھیا جنگل دے سارے وسنیک راج نہیں کرن گے۔ سارے وسنیک تھاؤں تھائیں بہہ کھلوکے ، نس بھج کے اپنا کم کری جان گے۔ اوہ راج کرن واسطے اپنے وچوں اپنی مرضی دے آگو چن لین گےتے اوہ چنے ہوئے آگو اگوں پھیر آپ وچ دی صلاح کر کے راج کرن لئی اپنے وچوں دس پندراں آگو چن لین گے۔اوہو دس پندراں آگو جنگل تے راج کرن گے۔ اوہدا ناں ہووے گا جنگل دی جمہوریت یاں جنگل دا لوک راج۔"
گدڑ آکھیا میری سرکار تسیں وی تے دادیوں پڑدادیوں جنگل دے ای رہن والے او۔ تہاڈے راج نوں ای کیوں نہ جنگل دی جمہوریت من لیئے۔ "
شیر آکھیا ایہہ سارے کم دنیا دے منے پر منے نمونیاں تے چلدے نیں۔ اصل وچ لوک راج نوں ای جمہوریت آکھدے نیں۔ بادشاہ دے راج نوں جمہوریت نہیں آکھیا جاندا۔"
بگھیاڑ نے پچھیا تے جنگل دے وسنیک اپنے آگو کس طرح چنن گے ؟"
شیر آکھیا چنن وچ کیہ اوکھیائی اے۔ اوہ اپنے آگو سوکھیاں ای چن لین گے۔ اسیں سیال نکلدیاں ای جنگل وچ چوناں کراواں گے۔ "
بگھیاڑ نے پنجے نال سر کھرکدیاں ہویاں پچھیا چوناں ہون گیاں کیویں ؟ ذرا خلاصہ کر کے دسو سرکار!"
شیر آکھیا ایس جنگل دا جو ٹرنے سروسنیک ہے، اوہنوں اک پتہ توڑ کے بکسے وچ پاون دا اختیار ہووے گا۔ پچھوں سبھ پتے گن لئے جان گے۔ جس جانور واسطے سبھ توں بہتے پتے بکسے وچ پین گے اوہ آگو چنیا جاوے گا۔"
بگھیاڑ آکھیا جنگل دیو مالکو! اج نویاں نویاں گلاں پئے کردے او۔ ایہہ سمجھ نہیں آوندی پئی پتے گنے کیویں جان گے ۔ ایہہ کیویں پتہ لگے گا پئی ایہہ پتا فلانے جانور واسطے پیا گیاسی تے اوہ پتا فلانے جانور واسطے پایا گیاسی۔ "
شیر آکھیا میرے اہلکاراں نے سارا بندوبست کرلیا اے۔ ویلے نال تہانوں سبھ گلاں کھول کے دس دتیاں جان گیاں۔ پتے آپو وچ رل نہیں سکن گے۔ جیہڑے جانور اک جانور واسطے پتا توڑ کے بکسے وچ پان گے اوہ اکو رکھ دا پتا توڑن گے۔ انج جانو پئی جیہڑا جیہڑا بگھیاڑ نوں اپنا آگو بنانا چاہوے گا اوہ اک دا پتا توڑ کے بکسے وچ پائے گاتے جے پتہ جنگلی کاں واسطے پانا ہووے تے انب دا پتا توڑ کے پیا جائے گاتے جے اوسے ای تھاں توں سہیاوی آگو بننا لوڑے تے سہے ٹالھی دے تھلیوں اک اک پتا لیا کے اپنے مرضی دے بیلی واسطے بکسے وچ پاون گے۔ "
بگھیاڑ آکھیا بادشاہ ! سرکار نے ایہہ نہیں سوچیا پئی سیہی تے چن سوندی اے تے اوہدا کتی سواتے مکن وچ نہیں آوندا۔ ایس واسطے سیہے ایس جنگل وچ بگھیاڑاں توں وی ودھ نیں تے جے ایہناں نے اپنے بیلی بہتے چن لئے تے بگھیاڑاں دا کیہ بنے گا ؟شیر آکھیا جدوں وی کتے لوک را جوی نینہہ دھرن دی گل بات چھڑدی اے، ایہہ سوال اٹھایا جاندا اے پئی جے لوک راج قایم ہوگیاتے بگھیاڑاں دا کیہ بنے گا ۔۔۔۔؟پر ایہدا جواب اج تک ایہو دتا جاندا اے تے اج وی ایہو دتا جائے گا پئی جیہناں نے لوک راج قائم کرنا اے تے لوک راج دی نینہہ رکھنی اے، اوہناں دے ساہمنے صرف ایہو ای سوال اے پئی ہر وسنیک نوں جیون دا حق حاصل اے۔ "
شیر دی گل ایتھوں تیک اپڑی سی کیہ بگھیاڑ نے ٹوکدیاں ہویاں آکھیا۔ جے سہیاں نوں چون دا حق اے تے سانوں ایہناں نوں مار کے کھان دا حق اے۔ ایہہ حق ساتھوں کوئی نہیں کھوہ سکداس۔ "
شیرنے بھب مار کے آکھیا چپ کرکے بہو، حالی تے جنگل تے میرا راج اے۔ توں ہنے ای مینوں ٹوکن لگ پیا ایں۔ "
شیر نے اپنی گل جاری رکھدیاں ہویاں آکھیاں تے ہر وسنیک نوں صرف اکو پتا ای بکسے وچ پاون دی اجازت دتی جا سکدی اے۔ ایہہ نہیں ہو سکدا پئی بگھیاڑاں والیاں وادیاں چھڈ دین تے جنگل وچ انج رہن پئی سیہے وی اوہناں نوں اپنا آگو بنان واسطے اوہ پتا جیہڑااوہناں واسطے متھیا جائے لیا کے بکسے وچ پاون۔"
بگھیاڑ آکھیا جیون جو گیا ! ایس ویلے مینوں سیہے دی نہیں پیہے دی پئی ہوئی اے۔ اسیں چنگی طرح جاننے آں ایہہ کدی نہیں جے ہونا پئی بگھیاڑ بگھیاڑاں والیاں وادیاں چھڈ دین۔ بگھیاڑاں ، سہیاں نوں مار کے کھاناتے سہیاں نے ایہناں دے حق وچ پتا نہ توڑنا تے نہ بکسے وچ پاونا۔ سہیاں دے کتی سوئے پاروں ایہناں دے بہتے دے حق وچ پتا نہ توڑنا تے نہ بکسے وچ پاونا۔ سہیاں دے کتی سوئے پاروں ایہناں دے بہتے آگو چنے جانے تے پھیر ایہناں نے اپنی ودھ گنتی دے زوروں جنگل وچ اپنی سرکار بنا لینی تے بگھیاڑاں بہہ کے جندیاں نوں رونا۔"
شیر آکھیا کاہلا نہ پو۔ ایہو جیہے اربعے اگے جا کے ٹھیک نہیں نکلدے ہوندے ۔ سہیاں دی مجال اے اوہ تہاڈی مرضی بنا سرکار بنان یاں سرکار بنا کے تہاڈے نال بھیڑا ورتن یاں تہاڈے نال سختی نرمی کرن۔ اوہناں نوں جند نہیں لوڑی دی ؟ "
بگھیاڑ آکھیا سرکار نے بگھیاڑاں تے ہور جنگلی جانوراں دی جڑیں پانی دین دا جیہڑا متا پکایا اے، اوہ میں سن لیا اے۔ ہن گو نگلواں توں مٹی نہ جھاڑو۔ اپنے ایس فیصلے نال تساں ساڈا ککھ نہیں چھڈیا۔ بھولے بادشاہو! کیہ تسیںچاہندے اوجے ہرن تے سیہے جنگل وچسرکار بنا گئے تے اوہ ساڈے نال بھڑا ورتن دی درڑھتا کرن گے؟ سرکار تسیں تے جدی پشتی بادشاہ او۔ تہانوں نہیں پتہ پئی حاکم لوک ساڈے تے سختی کرن واسطے ساڈے وچوں ای ساڈے بھرانواں بگھیاڑاں نوں عہدے دین گے تے اوہناں کولوں ساڈی کھل لہادین گے۔ زمانے تے ہمیشہ ایویں ای ہندی آئی اے تے ایویں ای ہندی رہوے گی ۔ سرکار جدوں راج ہتھ وچ آجائے تے پھیر بھیڈ دا لیلا وی ہلاکو خاں بن جاندا اے۔ سرکار دی گل نے میرے تے طور بھواں دتے۔ میں اپنے ہور جنگلی متراں نوں ایس آون والے خطرے توں خبردار کرناواں تے سننا چاہناواں پئی اوہ کیہ آکھدے نیں۔"
شیر تے بگھیاڑ دیاں گلاں سن کے جنگل دے سارے جانوراں دے کن کھڑے ہوگئے۔ رچھ ہوراں گل شروع کیتی۔
شیر بادشاہ تے جنگلی بھراؤ ! ایہہ معمولی گل بات نہیں جے، ایہہ ساڈی حیاتی تے مرن دا سوال جے۔ ایس جنگل وچ جنگلی کاں وی نیں ، ہرن پاڑے وی نیں ،سیہے وی نیں ، گدڑ بگھیاڑ تے رچھ تے گینڈے وی نیں ۔"
رچھ دی گلسن کولوں ای اک سور بولیا سردار جی سانوں نہ بھل جانا۔ ایس جنگل وچ سور وی نیں۔ ایتھے کوئی کم سوراں دی مرضی بنا نہیں ہو سکداتے اسیں سور نہیں جے کوئی کم ہون دئیے۔ "
رچھ اپنی گل بات جاری رکھدیاں ہویاں آکھیا جنگل وچ وڈے وڈے دو دھڑے نیں جیہناں دا سلسلہ چالو کرن توں پہلاں ایہدا فیصلہ ہو جانا چاہیدا اے۔ جنگل دا اک دھڑا اوہناں جانوراں دا اے جیہڑے ماس نہ لبھے تے اوہ اک دوجے نوں ای پاڑ پاڑ کھان لگدے نیں۔۔۔۔۔۔ دوجا دھڑا اوہناں جانوراں دا اے جیہڑے آپ ماس نہیں کھاندے پر ماس کھان والیاں دی خوراک بندے نیں جیہڑے ڈھڈ بھرن دا مسالا نیں یاں انج جانو پئی اک کھلاں لاہن والے تے دوجے کھلاں لہان والے۔ چوناں دا سلسلہ جاری کرن توں پہلاں ایس گل دا فیصلہ ہو جانا چاہیدا اے پئی چوناں دے ویلے کھلاں لاہن تے کھلاں لہان والیاں وچ اتفاق کیویں ہووے گاتے ایہناں وچ سانجھیاں چوناں کیویں ہون گیاں۔ "
شیر آکھیا دونہاں دھڑیاں دے بھلے مانس سوچ وچار نال کوئی اجیہی صورت کڈھن گے پئی جنگل دے سارے جانور اوس حیاتی توں پورا فائدہ اٹھا سکن جیہڑی مالک نے اوہناں نوں بن منگیاں دتی اے تے اوہ سارے ایس جنگل وچ خوشی نال وس سکدے نیں۔ سور آکھیا سانوں تے سرکار دی ایس گل دی ذرا وی سمجھ نہیں جے آئی پئی ایس جنگل دے سارے وسنیک خوشی نال کیویں وسن گے ۔ ساڈا حال تے ایہہ وے پئی :


کئیاں دے من خوشی کہ بوٹی کھان گے
کئیاں دے من غمی کہ جانوں جان گے

اسیں ایس جنگل دے وسنیک کٹھے کیویں خوشی نال وس سکنے آں؟ ساڈے پڑ پلے تے کجھ نہیں جے پیا۔ تسیں میری گل دا نتارا کرو تے نیاں کرو۔ چوناں ویلے ایہہ کیویں ہووے گا پئی جے کھ لہان والیاں دے بہتے آگو چنے گئے تے اوہ کھلاں لاہن والیاں نوں مڑکھلاں لاہن دین گے ؟ تے جے کھلاں لاہن والے بہتے آگولے کے سرکار بناکھلوتے تے اوہ کھلاں لاہنیاں چھڈکے کھلاں لہان والیاں نوں راضی رکھن دیاں صورتاں سوچن گے؟ ایس واسطے سرکار سوراں دی ایہہ گل سن رکھو پئی ایہہ جنگل اے تے ایتھے جنگلدا ای قانون چلے گا۔ نویں قانون چلان والے سرتے نمدے بنھ کے آون گے تے اخیر دھون بھناون گے۔ "
شیر آکھیا جنگل دی ایس ویلے دی حکومت ایس گل تے تل گئی اے پئی اوہ سارے زمانے دی چال نال رلدی وہوئی جنگل وچ جمہوریت نوں قائم کرے گی ، باقی جیہڑے سوال اٹھن گے اوہناں نوں آپے ویلا حل کرلے گا۔ "
ایہہ گل سن کے سور ، بگھیاڑ رچھ ، لنگور تے باندر کٹھے ہوگئے ۔ شیر توں دور جا کھلوتے تے جلسہ کرن لگ پئے پئی ایس آون والے خطرے توں کس طرح بچیا جائے۔
جنگلی گاواں ، ہر تے سیہے تے ہور جیہے جانور دوروں ڈردیاں ہویاں اکھاں نال حیران ہوکے بٹ بٹ ویہندے سن۔ اوہناں نوں ایس گل دی سمجھ نہیں پیندی پئی سوراں، بگھیاڑاں تے رچھاں نوں ساڈے کولوں کیہ خطرہ ہو سکدا اے ؟
پر بگھیاڑاں ، سوراں تے رچھاں دے سیانے چیک چیک کے تے گج گج کے ایہہ آہندے سن چوناں دا زمانہ آگیا جے۔ سیہاں دے کتی سوئے توں ڈرو، ایہہ کسے دن تہانوں کھا جان گے، ضرور کھا جان گے۔ "
تے سہیے پھیر حیرانی نال اک دوجے ولوں ویہندے سن جیویں پچھدے ہون پئی اسیں ایہناں ظالماں نوں کیویں کھاجاں گے ؟
سرکار نے جدوں کوئی متا پکا لیا ہووے اوہدے اتے عمل ہوکے ای رہندا اے ایس واسطے سارے انتظام ہوگئے۔ جنگل وچ چوناں شروع ہوگئیاں ۔رب جانے اینے سہیے کتھوں آگئے؟ ٹردیاں انج جاپداسی جیویں اک اک پیر ہیٹھاں دو دو سہیے آوندے ہون ۔سبھ اپنے آگوواں دا متھیا ہویا پتا کھوہ کے لیاوندے سن تے بکسے وچ پاوندے سن۔ ہرنوی ہزاراں آئے۔ اینیاں جنگلی گاواں خبرے کتھوں نکل آئیاں جیہناں دی گنتی نوں ویکھ کے بگھیاڑاں ، سوراں ، گدڑاں تے رچھاں دی سرت گم ہوگئی۔
آخر سارے رل کے لومڑ کول گئے تے آکھن لگے چاچا ! چوناں دا جو نتیجہ نکلنا اے اوہ تے دوروں ای پیا دسدا اے ۔ ہن ایہہ دس پئی کیہ کریئے ؟ سہیاں تے ہرناں کھل لہانیاں دے راج وچ رعیت بن کے ،ایس نالوں تے ڈب کے مرنا چنگا اے۔ ویکھو لوکو!کیہ انھیرپیا جے۔ سنساراں دے جیوندیاں مچھیاں نوں راج پیا ملدا جے۔
لومڑ آکھیا چھتھے نہ پوو۔ کوئی پھند لاؤ۔ بھاویں جے ہن وی کوئی دا لگ جائے ۔ باندر نوں بلاؤ۔ کیہ ہویا جے ساڈا بھرا باندر ساڈے کولوں دور رہندا اے تے سانوں ٹچکراں کردا رہندا اے پر انت اوہ ساڈا پاڑو بھرا اے۔ "
باندر آیا تے لومڑ نے اوہدے نال کن سن وچ کوئی گل کیتی تے تاہیں پتہ لگا جدوں باندرہوری چوناں والا بکسا ای چک کے لے گئے تے کتے پہاڑیں جا چڑھے۔
شیر بادشاہ نے بڑی پن چھان کرائی پر ایس معاملے وچ سرکار نوں گدڑ وزیر، بگھیاڑاں ، رچھاں تے لومڑاں جیہے اہلکاراں دی امداد حاصل نہیں سی۔کیوں جے اوہ کھلاں لاہن والیادں دے دھڑےدے سن تے اوہناں نوں کھلاں لہان والے دھڑے نال کوئی ہمدردی نہیں سی تے اوہ چوناں والا بکسا برآمد کرکے کھلاں لہان والیاں نوں چوناں وچ جتان نوں تے اوہناں دی سرکار بناون نوں تیار نہیں سن ایس واسطے چوناں ہوئیاں پرکوئی نتیجہ نہ نکلیا۔
سننے آں پئی پھیردی چوناں ضرور ہون گیاں تے اوڑک جنگل وچ جمہوریت قائم ہو
کے رہے گی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels