Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> لڑھدی پئی نسل >> لُڑھدی پئی نسل، بارہویں قسط

لُڑھدی پئی نسل، بارہویں قسط

وچار ڈیسک
July 30th, 2008

اوہ یار تیرے سر تے کمیونسٹاں دا بھوت چڑھیا ہویا ہے۔ اوہناں نوں تے باہر روٹی نہیں لبھدی۔ تینوں تاں روٹی لبھدی ہے۔

۔۔۔میں تہانوں نہیں ٹھاک رہیا۔

۔۔۔پر گھٹ توں گھٹ دوجیاں دا تے خیال کر۔ تسیں چار پنج بندیاں دے کرکے۔

۔۔۔خوش ایں نہ؟ (اوہدے بھرا نے پچھیا سی)

(پر اوہنوں اوہ گل رسمی لگ رہی سی)

۔۔۔آہو۔

۔۔۔لے، ایہہ لے۔ اوہدے بھرا نے اوہنوں تھوڑے جنے سیب تے کیلے دتے۔

۔۔۔آکھدے پئے نیں کہ معافی نامہ لکھ کے داں گے تاں سانہوں چھڈ دین گے، کیہہ ایہہ ٹھیک ہے؟

۔۔۔میں وی سُنیا ہے۔

۔۔۔پھیر؟ توں وی لکھ دے۔ ایہہ آکھدیاں ہویاں اوہدے بھرا نے اوہدے ول تکیا۔

۔۔۔نہیں۔ اوہنے آکھیا، نہیں لالا، انج نہیں ہوسکدا، میں انج نہیں کرسکدا۔

۔۔۔اوہدی گل سن کے اوہدے بھرا نوں بڑے وٹ چڑھے۔

۔۔۔میں ساری حیاتی ایتھے رہواں گا(اوہنے اپنی گل پوری کردیاں ہویاں آکھیا) لالا میں ایتھے ہوواں یاں باہر میرے لئی کوئی فرق نہیں پیندا۔

۔۔۔آکھدے پئے نیں کہ وائس چانسلر نے آپوں آکھیا ہے کہ اوہ مینوں معافی نامہ لکھ دین۔

۔۔۔میرا تعلق سندھ نال ہے وائس چانسلر نال نہیں۔

اوہ اپنے بھرا نوں ایتھے کھلوتا ویکھ کے بور ہورہیا سی،اوہنوں کجھ وی چنگا نہیں لگ رہیا سی، اوہدا من کہہ رہیا سی کہ لالے نوں ایتھوں ٹرجانا چاہیدا۔

اوہ وکھی پرنے ہویا۔ اوہی ہنیرا۔ ذہن خالی۔

ذات دا حیاتی نال واسطہ جوڑنا؟ امرتا! کیہہ وچاردھارا دا ایہہ ڈھنگ وی ذات لئی نہیں؟ میری اپنی ذات چار چفیرے نہیں گھمدی؟ پر نہیں۔ سچ تاں ایہہ ہے کہ ایہہ اپنےآپ توں نسن والی گل ہے۔ اپنی ہوند (وجود) توں پچھا چھڈاون لئی۔ اخیر اوس توں پہلاں، شاگردی دے دیہاریاں وچ میں تحریک وچ حصہ کیوں لیا سی؟ قومی کاز دے احساس ہیٹھ؟ تے ہن وی سوائے اگا پچھا سوچن دے میں Resistance Moment وچ شامل ہوگیا! نہیں۔ مینوں اپنے نال جھوٹ نہیں بولنا چاہیدا، اپنے آپ نوں ٹھگنا یاں دھوکہ نہیں دینا چاہیدا۔ تحریکاں وچ حصہ لین لئی مُڈھلے طور تے اکوہی مقصد ایہہ ہے کہ میں اپنے آپ کولوں، اپنی ہوند (وجود) دے احساس توں، پچھا چھڈانا چاہنا واں۔ میری اپنی ہوند (وجود) تے اوس ہوند دا بڑا ڈاڈھا احساس، جیہڑا حیاتی دی دلدل وچ پھسیا ہویا ہے۔ جیہڑا اجیہی حالتاں وچ پھسیا ہویا ہے، جیہدے تے میرا وس نہیں چلدا۔ نہ میں اوہنوں مُکا سکدا ہاں، نہ ہی زندہ رہنا چاہنا واں! تے جدوں میرے کولوں ایہہ سب کجھ سہیا نہیں جاندا، تاں میں اپنے آپ توں نسنا چاہنا واں۔ اپنے آپ توں پچھا چھڈانا چاہنا واں۔ اپنی حیاتی دے احساس توں! میں پناہ چاہنا واں۔ کسے اجیہی سرگرمی وچ جتھے میرا جیوندہ ہوون دا احساس مُک جاوے۔ یاں وقتی طور تے دب جاوے، کہ میں جیوندا ہاں۔ میں ہاں۔ تے بس!

 

میں ہاں، آہو، میں ہاں۔ ایہہ تاں سچائی ہے، میں ہاں۔ اپنے آپ توں نس کے، کسے وی سرگرمی وچ پناہ لین نال ایہہ سچائی فنا ہوسکدی ہے؟ مُک سکدی ہے؟ خورے وقتی طور تے۔ اوہناں لوکاں دے بھاگ بھلے نیں جیہڑے کسے لگن وچ جنونی ہوجاندے نیں تے اپنی ساری حیاتی لنگھا دیندے نیں۔ پھیر کسے مقصد دے ناں تے۔ شراب وچ۔ پیار وچ۔ کسے شے دی لت وچ۔ دھرو تے بغاوت وچ۔ بھلیائی دے کماں وچ۔ دولت کماون وچ۔ کریئر وچ۔ تے میں سمجھدا ہاں، حیاتی دا، بندے دا مُڈھلا مسئلہ ایہوہی ہے: اپنے جیوندہ ہوون دے احساس نوں مٹاون لئی، اپنے آپ توں نسنا، اپنے آپ توں پناہ منگنا۔

تے میرے ورگا بندہ۔ جیہڑا کسے وی طرحاں نسن یاں پناہ لین وچ ناکام ہوجاندا ہے۔ اوہ (!!) بڑی پیڑ وچ پھس جاندا ہے۔

بے چین، بھیانک انجام دا بھیانک اندیشہ، تے فضول حیاتی دا وڈھن ٹُکن والا احساس تے اوہدی ہوند (وجود)۔

ترے راہ نیں: تاریخ دا، جیس ویلے تے تھاں وچ مینوں سُٹیا گیا ہے، اوہناں حالتاں نال سمجھوتہ کرکے اپنے آپ ایتھے دے رنگ وچ رنگ لواں۔ یاں انجے ہی تڑفدا رہواں، اپنی کیتیاں دا پھل بھگتدا رہواں۔ تےموت دی اُڈیک کردا رہواں۔ دوجا راہ ایہوہی ہے کہ خودکشی کرلواں۔ تیجا راہ بغاوت دا ہے، کسے وی شکل وچ۔

تے میری حیاتی؟ بوہتے توں بوہتا کلرک دی نوکری لبھی تاں؟ کیہہ مینوں ذاتی پدھر تے وی ایہوہی سبھ کجھ لبھنا اے، جنہوں حیاتی دی Perfection آکھیا جاوے؟ کلرک دی نوکری! صرف کلرک دی زندگی دے باقے تیہہ، پینتی ورہیاں تیکر بھگتدا رہواں۔ کلرک یاں کوئی ہوری اینی ہی تنخواہ والی نوکری ملن نال، اوہناں حالتاں وچ، جنہاں ہیٹھ حیاتی لنگھا رہیاں، بھگتدا رہواں، کیہہ مینوں پناہ لبھے گی؟ جیویں میں اپنی ہوند دی غیر ضروری ہوون دے چُبھن والے احساس توں پچھا چھڈا سکاں۔ میں ویاہ کرکے، کسے زنانی دا پیار نہیں پاسکاں گا۔ جیس پیار لئی میں سسکدا ہاں۔ انج نہیں ہوسکدا۔

پر اک گل سوچنی چاہیدی ہے کہ نوکری لبھ جاندی ہے تے کدھرے ویاہ وی ہوجاندا ہے۔ تاں پھیر تت (نتیجے) وچ اپنے ہوون والیاں نیانیاں دا بھار چُک سکاں گا؟ یاں اپنے وڈے بھرا وانگوں، ہر کلرک وانگوں، ہر ماسٹر وانگوں، بھار چُک سکاں گا، یاں اپنیاں ذمہ واریاں دا بھار چُکدیاں ہویاں مر کھپ جاواں گا۔ تے صرف ایس کرکے میں جیوندہ رہواں! ایس توں چنگا ہے کہ میں خودکشی کرلواں۔

موتر۔ موترن لئی سوچ رہیا ہے۔ پر اُٹھ کے موترن لئی اوہدا من نہیں کررہیا۔ بڑا ڈاڈھا موتر لگا ہویا ہے اوہنوں۔ اخیر موترن لئی مجبور ہوکے اُٹھدا ہے۔ موتر کے مُڑ منجی تے لما پے جاندا ہے۔ لمیاں پیندیاں ہویاں سوچدا ہے کہ، ٹائم کنا ہوگیا ہووے گا۔ اوہنوں نیندر نہیں آرہی۔ اوہ سوں نہیں سکدا، تے سونا وی نہیں چاہوندا۔ اچن چیتی، من چاہندا ہے کہ چاننی رات ہووے۔ کسے اُجڑی ہوئی سڑک تے کھلوون دی۔ یاں چاننی رات وچ کسے اُجڑے ہوئے، ویران کھنڈراں وچ، کسے مٹی دے تھڑے تے سدھا لمیاں پین دی، اُداسی تے غم نال سوچن دی۔ اوہ! میں کنا بدنصیب ہاں۔ اج تیکر، حیاتی دے تیہہ ورہیاں تیکر، کسے وی زنانی دا پیار نہیں لبھا مینوں۔(!!)۔۔۔۔۔

 

مینوں ایس تحریک وچ گج وج کے بھرپور حصہ لینا چاہیدا۔ اوہناں حالتاں وچ، جنہاں نوں میں چُن سکدا ہاں۔ اپنی غیر ضروری ہوند دے احساس نوں مٹاون لئی۔ تے اوہدے نال، مینون ذہنی طور تے صاف تے نوں برنوں ہونا چاہیدا۔ تے مینوں کدی وی ایہہ نہیں سوچنا چاہیدا کہ میں اپنے آپ نوں ٹھگ رہیاں یاں اپنے آپ توں پچھا چھڈاون لئی ایس تحریک وچ حصہ لے رہیاں، یاں قوم تے احسان کرن لئی ایس تحریک وچ حصہ لے رہیاں۔ یاں کسے قسم دے Heroism دے Complex وچ ایس تحریک وچ حصہ لے رہیاں۔ یاں تاریخی فرض دے کوڑے احساس وچ۔ جیویں اوہ کامریڈ آکھدا ہے۔ بس، کسے واپری نے مینوں سندھ دی دھرتی تے، تاریخ دے ایس منجدھار وچ سُٹ دتا ہے، کیونکہ میرے کول ایہہ کم کرن توں وکھ کوئی ہور چارہ نہیں۔ تے میرے ورگے دوجے بندیاں نوں وی، ایہہ تاریخی منجدھار میرے وانگر ایس تھاں تے دھرو کے کھڑا کردیندا ہے۔ دوجی حالت وچ اوہ، ذہنی تے جسمانی طور تے چیکاں مار مار کے برباد ہوجاون گے۔ پر ایس تحریک وچ حصہ لین توں مگروں وی، ہر جاندار وانگوں، ہر بندہ اخیر تے کدی نہ کدی ضرور مُک جاوے گا۔ کیونکہ ہر بندے نے اک نہ اک دن مرنا ضرور ہے۔ پر ایس تحریک وچ پناہ لین نال، عام حیاتی دی اذیت تے بھگتاوے دے احساس توں پچھا چھڈایا جاسکدا ہے۔ مینوں ایس Resistance Moment وچ حصہ ضرور لینا چاہیدا۔ تے بھرپور ڈھنگ نال ایس تحریک وچ حصہ لینا چاہیدا ہے۔۔۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels