Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> لڑھدی پئی نسل >> لُڑھدی پئی نسل (دوجی قسط)

لُڑھدی پئی نسل (دوجی قسط)

منیر احمد مانک
December 19th, 2007

اوہ گیت اوہناں دی پسند دا ہے۔ جیہدے وچ جدائی دا پٹکا،درد اتے اک وکھرا احساس وی ہے۔ اوہ کوک اوہدے دل وچ وی وس جاندی ہے۔ انج لگدا ہے کہ اوس کوک وچ، اپنی پھٹڑ روح دی پھٹڑ کوک۔ جدائی اتے جدائی دے درد دا احساس۔ کیہدی جدائی؟ کیہدے کولوں جدائی؟ کیہدے نال ملن دی آس؟ چاہت دا ارمان؟ اوہ کون ہے؟ اوہ آپوں وی نہیں جاندا۔ انج کیوں؟ نہ ہی جانن دی چاہ ہے۔ جگ دا اوہ وڈا انگ غیر منطقی اتے بناں کسے کارن دی حقیقتاں دی سچائی تے کھلوتا ہویا ہے۔ کسے شے دا پتہ نہ ہوندیاں سی، کوک وچ گواچ جاندا ہے، پھٹڑ کوک، پھٹر ہوئے تن من دی آواز۔ اوہ تے اوس مِٹھی مِٹھی پیڑ دا سواد لینا چاہوندا ہے، اتے اوہ اوس پیڑ دا سواد لے لیندا ہے۔ چلو حاصل کرن لئی یاں سواد لین لئی اوہدے کول کجھ تے ہے۔ حاصل کرن لئی کجھ تے چاہیدا ہے۔ پھیر پیڑاتے روگ ہی سہی۔ پیڑ:اوہ اوس پیڑ نوں جاپدا ہے اتے اوہدے توں سواد اتے سرورلیندا ہے۔
''آہو!'' آہو۔ چاہ، اُتے کھلوتے ہوئے ویٹر نوں آکھدا ہے۔
گانا بدل جاندا ہے۔ اوہ گیت اوہدی پسند دا نہیں۔
پہلاں سُنے ہوئے گیت دا سواد وی مُک گیا۔ احساس: کلے ہوون دا۔ کنے لوکاں اتے ہیڑھ وچ وی! کلہا، کنہا کلہا! اپنے آلے دوالے بیٹھے ہوئے لوکاں نوں تکدا ہے۔ (کلے پن دے احساس توں پچھا چھڈاون لئی)۔ اوہدے نال بیٹھے ہوئے دو مہاجر:
''مجیب سالا غدار ہے۔ ایوب نے ٹھیک کیا تھا۔ نہیں مانے گا بھائی۔ دیکھنا تم۔''
''یحییٰ نے بڑی غلطی کی۔ لاتوں کے بھوت، باتوں سے نہیں مانتے۔''
''فرض کرو، یحییٰ نے مجیب کو اقتدار دیا بھی، تو یہ بھین چود، انڈیا کا غلام بنادیں گا۔۔۔۔ تو کیا سالے ہم نے اسلئے قربانیاں دیکر ملک بنوایا تھا؟''
''ارے نہیں بھائی۔ یحییٰ نہیں چھوڑے گا۔ چوتیا بنارہا ہے سیاستدانوں کو۔ اف! بھائی بہت بڑا چالاک آدمی ہے یہ لالا بھی۔''
''ڈھاکا میں باتیں ختم ہونے پر، دیکھیں کیا اعلان کرتا ہے؟''
''۔۔۔۔۔۔۔''
''بونگیاں ماردے پئے نیں!'' اوہنے جی وچ آکھیا۔
مونہہ موڑ کے تکدا ہے، تھوڑا پرانہہ: چکور میز دے آلے دوالے پیاں ہویاں کرسیاں تے بیٹھے ہوئے مزدوراں دا ٹولہ۔ ہٹیاں اتے گوداماں وچوں بوریاں چُکن والے۔ ترے مکرانی، اک سندھی اتے اک خورے پنجابی۔ اوہ گیت وی سن رہے سن اتے اک دوجے نال گل بات وی کررہے سن۔ گیتاں تے جُگت بازی وی کررہے سن اتے کئی ہور قسم دے چرچے وی کررہے سن۔ اوہ اک دوجے نوں ننگم ننگیاں گاہلاں وی کڈھ رہے سن۔ ہاسے، بڑے وڈے وڈے ہاسے۔ اوہ تے اک دوجے نال گلاں کرن دے نالونال ہس وی رہے سن۔
ہائے !! ہاسے اتے کنے خوش لوکی۔ اوہناں دی زندگی کنی چنگی ہے ، اوہناں نوں کسے شے دی چنتا ہی نہیں۔ اوہناں نوں کسے شے دا احساس ہی نہیں ، کوئی پیڑ یاں کوئی ہرکھ نہیں۔ ٹھوس۔ نکی نکی گل تے ہسن توں پتہ لگ رہیا سی کہ اوہ کنے خوش ہین۔ ہر احساس دی اذیت، اذیت اتے پیڑ، اوہ ہر شے توں بڑے دور سن! اوہناں نوں کسے شے دی چنتا نہیں سی۔ اوہناں نوں وی ضرور کوئی نہ کوئی صدمہ ہوندا ہووے گا؟ ! پر اوہ کسے شے نوں اینی سنجیدگی نال نہیں لیندے۔ اوہ ہر دُکھ اتے پیڑ نوں اینی سنجیدگی نال نہیں بھگتدے سگوں دُکھ اتے پیڑ اوہناں نوں بھگتدے نیں۔ ڈاڈھا وجود۔ سچے ہاسے: اوہ اپنے ہاسے وچ اپنے آپ نوں ڈوب دیندے نیں۔ اتے اسیں لوئر مڈل کلاس والے، فٹ بال وانگوں دھکے ٹھیڈے کھاندے ریہندے آں، حقیقتاں اتے آدرشاں دے ٹھڈیاں وچ اپنے آپ نوں رول دیندے آں۔ اصلوں جٹ اتے انپڑھ ہونا وی اک نعمت ہے، اوہ جٹکا ہر شے توں چھٹکارہ لین دا بڑا چنگا راہ ہے۔ سُرت اتے سیانے پن دے ڈنگ بڑے اوکھے ہوندے نیں، اوہ صرف پیڑ دیندے نیں، اصلوں سیانہ اتے پڑھیا لکھیا بندہ اپنے نال آپوں ہی درداں دے سودے کردا ہے۔ یعنی پڑھ لکھ کے درد اتے پیڑ وچ پھس جاندا ہے۔
اچن چیتی اوہنے چاہ دیاں سُرکیاں بھردیاں دوجی ٹیبل ول تکدا ہے: گھٹ پڑھے لکھے دو جوان منڈے جنہاں نوں فلمیریا دا تاپ چڑھیا ہویاسی، اک بندہ: سگریٹ دا پیکٹ پاڑ کے اوہدے تے اپنی فرمیش لکھ رہیا ہے۔ دوجا جنا: اوہنے دھاریاں والی شرٹ پائی ہوئی سی، اوہدے والاں دا اسٹائل فلمی ہیرو ورگا سی۔ اوہدے مونہہ وچ پان۔ مونہہ وچ سگریٹ سی۔ اوہ سوچیں پیا ہویاسی، اتے خورے کیہڑی گوڑھی سوچ وچ گواچیا ہویا سی۔ ہر انداز اتے اوہدی ہلچل وچ ڈھونگ سی اوہدی ہر ہلچل وچ ایکٹنگ بھری ہوئی سی، کدی کدی اوہ اپنے پنڈے دے ہر انگ نوں فلمی گیت دے ساز تے ہلاؤندا سی۔ اوہ گیت سن کے انج لگدا سی کہ اوہ گیت کسے شرابی نے گایا ہے اتے اوہدی آواز وی بڑی مَدھر اتے شرابی سی۔ اوہنے گلاس چُکیا اتے ایکٹنگ کردیاں گیت دے بول دوہراؤندا ہے۔
''بھڑوا، ڈرامہ کررہیا ہے، پر چنگا لگ رہیا ہے''۔ اچراں نوں اوہنوں پھیر کجھ چیتے آیا، اتے اوہ پھیر سوچیں پے گیا:''میرا کیہہ جاندا ہے، لگا رہن دے ، جو کجھ وی کردا ہے کرلین د۔ زندگی لنگھاون لئی کسے نہ کسے دھن وچ مست رہنا ضروری ہے۔ گھٹ توں گھٹ اپنی مستی دا اک احساس تے ہوندا ریہندا ہے۔ اوہ بالکل ٹھیک ہے اوہنوں کسے شے دی چنتا نہیں۔
''ایہہ بھڑوا وی بوگس گیت چلارہیا ہے۔''
پھیر اوہنے باہر روڈ ول تکیا: رکشے اتے گڈیاں تیزی نال لنگھ رہیاں ہین۔ اتے اوتھوں ہی دو ٹانگے وی جارہے نیں۔ اک ڈھگیاں دی جوڑی۔ اک موٹر کار تیزی نال لنگھ گئی۔ ساہمنے سڑک دے دوجی نکڑ تے اک گول گپے والا کھلوتا ہویا ہے۔ دو گبھرو منڈے گول گپے کھارہے نیں۔ اوہناں دے نال اک بُڈھا مہاجر پکی ہوئی اوجھڑی دی دیگڑی رکھ کے بیٹھا ہویا اے۔دیگڑی دے نال پباں بھار بہہ کے اک سندھی بندہ اوجھری کھا رہیا ہے۔ مگروں اوہدی نظر ہوٹل دے باہر پیاں ہویاں بینچاں تے پئی۔ اک بینچ تے شودے منڈے بیٹھے ہوئے سن۔ اوہناں وچوں دو منڈیاں دے گریبان کھلے ہوئے۔ اک نے گل تے پیلے رنگ دا رُومال ولھیٹیا ہویا سی۔ اوہدے نال اک بھورے رنگ دا چکنا منڈا بیٹھا ہویا اے۔ اوہدے بھورے رنگ دے وڈے وال کھلرے ہوئے سن، اوہدے کُڑتے دے اگلے بٹن کھلے ہوئے سن، اوہدی ہک تے وال نہیں سن، اوہنے گلے وچ گانی پائی ہوئی سی۔ اوہدا پنڈہ بڑا ہی لچکدار سی اتے اوہدے نخرے بالکل زنانیاں ورگے سن۔
''اوہ اوہناں دا لونڈا ہے۔ راتیں سارے رل کے اوہدے نال ون یونٹ کردے ہوو گے۔'' رحم کرن منڈے تے، ہووے گا کسے نہ کسے غریب دا بال۔ ڈھڈ بڑی بُری شے دا ناں ہے، جیوندیاں رہون لئی بڑا کجھ کرنا پیندا ہے۔ اچن چیتی اوہ پرانیاں سوچاں وچ ڈب گیا، کدی اوہنے وی موجاں لیاں سن، اوہ وی پرانیاں گلاں یاد کرکے مزے لے رہیا سی، اوہنوں وی اوہ گلاں یاد آرہیاں سن کہ کیویں اوہنے وی مزے لئے سن، یاراں بیلیاں دے نال رل کے موجاں ماریاں سن۔ اچراں نوں اک واری پھیر اوس منڈے نوں تکدا ہے۔ چکنا ہے۔۔۔ اک اندر دی تاہنگ، اوہ اوس منڈے دے نال اک رات لنگھانا چاہوندا سی، اوہدا جی کررہیا سی کہ اوہ اوس منڈے دے نال پوری رات موجاں مارے، اوہدا جی بار بار چاہوند سی کہ اک رات لئی اوہ منڈہ اوہنوں لبھ جاوے،اوہ سوچ سوچ کے سواد لے رہیا سی کہ راتیں اوہدے نال انج وی کراں گا اتے اُنج وی کراں گا، اوہدی تاہنگ ودھدی جارہی سی، اندر ہی اندر، اوہدے کول جاون دی تاہنگ، لتاں دے وچکار
Erection ۔ اوہدیاںلتاں دے وچکارلی شے تپ گئی سی اتے اوہ مدہوش ہورہیا سی ، جے اوہدے وس وچ ہوندا تے خورے کیہہ کردیندا۔۔۔۔
''اوہ منڈہ مینوں اک رات لئی نہیں لبھ سکدا۔'' دھیان ولاون لئی اوہ اک واری پھیر سڑک ول تکدا ہے۔ اچراں نوں اوہدی نظر سڑک تے نچدے ہوئے اک شدائی تے پے جاندی ہے۔ اوس شدائی دی تمبی لتھی ہوئی سی اتے اوہ ہوٹل دے ساہمنے کھلوکے گیت دی دُھن تے چھالاں اتے ٹپے ماردا ہویا نچ رہیا سی۔ اوہدی تمبی گواچ گئی سی یاں اوہنے آپوں ہی لاہ کے سٹ دتی سی مینوں ایس گل دا پتہ نہیں پر اوہنے اک لما جیہا کُڑتا پایا ہویا سی، اوہدا کُڑتا گوڈیاں تیکر لما سی۔ لتاں ننگم ننگیاں اتے گونہہ نال بھریاں ہویاں۔ اوہدیاں لتاں تے کتھے کتھے گونہہ لگا ہویا سی، پر اوہ تے جگ توں انجان اپنی مستی وچ مگن ہوکے گیت دی دھن تے نچی جارہیا ہے۔ کدی کدی اوہدے مونہہ وچوں رالاں وگ کے اوہدے کُڑتے تے ڈگ دیاں ہین اتے سُک جاندیاں ہین۔
اوس شدائی نوں ویکھ کے پہلاں تے اوہنوں بڑے وٹ چڑھے پھیر اوہدی نمانتا(معصومیت) ویکھ کے ہمدردی ہوئی اتے پھیر وٹ چڑھے، لو جی پھیر تے وٹ ہی وٹ چڑھدے گئے ۔۔۔ اوس مست ملنگ دی حالت اتے لتاں تے لگا ہویا گونہہ ویکھ کے حالیں پیتی ہوئی چاہ دا سواد بدل گیا۔ اوہنوں اوس مست ملنگ دیاں لتاں تے لگا ہویا گونہہ ویکھ کے بھیڑا لگ رہیا سی۔ اوہنوں انگ لگ رہیا سی کہ جیویں اوس مست ملنگ دیاں لتاں تے لگا ہویا گونہہ اوہدے مونہہ وچ پے گیا ہووے۔ اوہنے تھک سٹیا۔ سفید رنگ دا تھک، اوہدی ساری ہمدردی مُک گئی۔ اوہ ہر شے بھل گیا بس اوہنوں تے اوس شدائی تے بڑے وٹ چڑھدے پئے سن۔ جدوں وی اوہدی نظر اوس شدائی دیاں لتاں تے لگے ہوئے گونہہ تے پیندی تے اوہدا دل کچا ہوجاندا۔اوہنے اپنی جیبھ اک واری پھیر مونہہ وچ چنگی طرحاں پھیری اتے اک واری پھیر ڈھیر سارا تھک سٹیا۔
اوہنے اپنا دھیان ولاون لئی گیت سننا چاہیا، دھیان ولاون دی تھاں تے اوہدیاں نساں(رگ) وچ اک انجان ڈر بڑی تیزی نال نس رہیا سی۔ ڈر وی لگ رہیا سی اتے خورے کیہڑ ے کیہڑے وچار اوہدے دل وچ آرہے سن: پاگلاں دی گنتری ودھدی جارہی ہے۔ میں وی خورے کیہہ سوچدا رہنا ہاں۔ ڈر ودھدا جارہیا ہے ایس لئی سارا پنڈھ کمب رہیا ہے۔
اوہ اُٹھیا۔ کاؤنٹر تے بل دے کے روڈ تے کھلوگیا۔ اوہنوں چنگا نہیں لگ رہیا سی پھیر وی اوہنے اک واری پھیر اوس شدائی نوں ویکھیا۔ اوس شدائی ول تک کے اوہنے اچن چیتی اپنے بارے اک نویں رائے بنائی: جے میں وی شدائی اتے پاگل بن گیا تے، پنڈاں تھاواں وچ جاواں گا۔ جتھے بھاگوان سندھی، شدائیاں نوں درویش سمجھ کے اوہناں دی پوجا کردے نیں۔ اپنے وچاراں دے بارے سوچ کے اندر ہی اندر اپنے جی و چ مسکاؤندا ہے۔ مسکراہٹ: صرف آکھن نوں اتے بے بنیاد۔
اوہ بڑا پریشان ہورہیا سی ایس لئی اوہنوں روڈ تے کھلوتے ہوئے بندے، لائٹ دی روشنی وچ گھر، سڑک، ٹردے پھردے لوکی، رولا پاون والے لوکی اتے سارا آلا دوالا اوپراتے عجیب لگدا ہے۔ اوہناں دا پرچھاواں ذہن تے، اک انجان اتے اوپرا اتے انجان محول بنادیندا ہے۔ اوہ اپنے آپ نوں ایس جگ وچ انجان جاپدا ہے۔ بالکل کسے پردیسی وانگوں۔ کلم کلہا۔اوہنوں جاپدا ہے کہ جیویں اوہ کسے انجان اتے نویں تھاں تے آگیا ہے جنہوں اوہنے کدی وی نہیں تکیا، اوہنوں لگدا ہے کہ میں ایہہ سبھ کجھ پہلی واری ویکھ رہیاں۔ ہر شے جانی پچھانی پھیر وی انجان، اوپری۔

پھیر اوہ اگانہہ نوں ودھیا ،تھوڑا کو اگانہہ نوں ٹریا۔ پھیر اچن چیتی اوہنوں لگدا ہے کہ ہن گھر جانا چاہیدا ہے۔ اوہ ٹردا جاندا ہے، ہولی ہولی۔ اُتاولا من، جی وچ پتہ نہیں کیہہ کجھ آرہیا سی، بے چین ذہن، ٹٹی بھجی روح،اوہنوں سبھ کجھ اوپرا جاپ رہیا سی۔ اگے کالے رنگ دے برقعیاں وچ جاندیاں دو زنانیاں تے اوہدی نظر پئی۔اوہنے پہلاں کدی وی اوہناں زنانیاں نوں نہیں تکیا سی، اوہ زنانیاں جوان سن،(اوہ زنانیاں دی ٹور ویکھ کے سمجھ گیا سی کہ اوہ جوان ہین) اتے چنگیاں وی ہین،ارادہ نہ ہوندیاں وی لینا چاہوندا ایں۔ ادارہ: اتے اوہدا ارادہ ہوندیاں وی، اوہدے وس وچ نہیں رہیا۔ اوہ اگے، ایہہ پچھے۔۔

بے چینی اتے اُتاولا پن مُک گیا۔ اوہ وچاراں اتے بھیڑے سفنیاں دی جھوک وچوں باہر نکل آیا۔اوہدا مُرجھایا ہویا جی اک واری پھیر گلاب وانگوں کھڑیا، اوہ کجھ چنگیاں گھڑیاں لنگھانا چاہوندا ہے۔ اوہ اگے اتے ایہہ اوہناں دے پچھے،ایہہ اوہناں زنانیاں دے مگر ٹردا جارہیا ہے۔ اوہناں زنانیاں نوں پتہ لگ جاندا ہے کہ ایہہ اوہناں دا پچھا کررہیا ہے۔ اوہناں وچوں سجے پاسے والی زنانی نے مُڑکے ایہدے ول تکیا۔ اوہ کھلوئی اتے ایہنوں ویکھ کے اوہ وی کھلوگیا۔ اوہنوں لگاکہ، رسپانس لبھ رہیا ہے۔اوہ اگے ودھدا ہے۔اوہدے ذہن وچ خورے کیہڑے وچار جمدے پئے سن، اوہ اندر ہی اندر بڑا کجھ سوچ رہیا سی، کدی کجھ سوچدا اتے کدی کجھ سوچدا، اوہ بڑے گویڑ لارہیا سی، انج ہووے گا انج ہووے گا، پتہ نہیں کیہڑیاں زنانیاں ہین کیہہ کردیاں ہوون گیاں، لفٹ کراون گیاں یاں نہیں،گل بندی ہے یاں نہیں، کم ہووے گا یاں نہیں۔
(چلدا)


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels