Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کتاباں >> زاہد حسن تے ’قصہ عاشقاں‘

زاہد حسن تے ’قصہ عاشقاں‘

اعجاز
April 23rd, 2017

زاہد حسن دی نویں کِرت ہے،’’قصہ عاشقاں‘‘۔ناول دا سرناواں ہی آپنے اندر ساری ہوئی بیتی ‘واپری تے وِرتی سموئی بیٹھا اے۔اوشو آہنداہے:’’محبت روح دی غذا ہے۔بِلکُل اُنجے جویں جُسّے لئی خوراک تیوں اِی روح لئی موہ۔خوراک بِناں وجود کمزور ہوجاندااے تے عشق بِناں روح۔۔۔تے کوئی سٹیٹ‘کوئی چرچ اَتے کوئی مفاد پرست ٹولہ کدی وی ایہہ نہیں چاہندا کہ لوک مضبوط روحاں دے حامل ہوون۔اوہدی مُڈھلی وجھا ایہہ وی ہے کہ جیہڑا شخص روحانی مضبوطی اَتے پکیائی دا مالک ہووئے گا اوہ بغاوت تے مجبور ہوئے گا۔‘‘ایتھوں ایہہ صاف سدھ ہوندااے کہ پیار اک اجیہا سچل روحانی‘ہرمن بھاوک ‘نگھا اَتے خلوص بھریا اوہ سچیت جذبا ہے جیہڑا منکھ نوں باغی وی بناندا اے تے انقلابی وی۔ایس وِچ منافقت ناں دی کسے شے دا وجود ممکن ہی نہیں نیں۔ایس پاروں اسیں پورے ہمے دعوے نال آکھ سکدے آں کہ جس چِت وچ کرودھ‘ہنکار‘حرص‘ہوس‘لالچ‘نقلی پُنے تے بہروپیے پن دا ڈیرہ ہووئے اوتھے محبت دا بُوٹا جڑھاں پھڑ ہی نہیں سکدا۔ عشق اک اجیہا دھرم ‘دیوتا یاں اسرار ہے جیہنوں جینا ‘واچنا‘ ماننا‘محسوسنا اَتے سمجھنا دِل دی دھڑکن ہاراے یاں فر زندہ رہن لئی ساہ لوَن ورگا۔
ساڈی صوفی دانش‘ لوک رہتل اَتے کلاسیک عشقیہ داستاناں ‘کہانیاں تے قصیاں نال بھریا ہویا ہے۔ایس وچ دھیدو دے پِنڈے تے جاگدیاں روپ گُمان بھری مٹیار دی چھمک دیاں لاساں دے نیلے نیل وی ہَن تے تپدے تھلاں وچ پُنّل پُنّل کُوکدی سسی دے ملوک پیراں دے رِسدے چھالیاں دی پیڑ وی۔ ایتھے عزت بیگ جیہے گبھرو دے کسے تُلے کمھیار دی سوہنی لئی چیرے پٹ دا صدق وی ہے تے داناباد جنڈ ہیٹھ گُھوک سُتّے مرزے دے جنڈیں ٹنگے تیراں دا گُھمنڈ تے نشانے بازی دا مان وی۔
جگت پدھر تے سُلیکھ دے کھیتر وچ رومانویت دی تحریک کالرج تے ورڈزورتھ دی دین ہے،جیہنوں زاہد حسن ہڈیں بھوگے دُکھاں دے مہاندرے راہیں واچن دا اپرالا کیتا اے۔اوس آپنے بیتے کل نوں کل نال نہیں سگوں آپنے اج نال جوڑ کے واچیا اے۔ایس دے اظہار لئی اوس اجوکے عالمی سُلیکھ دی جگت مشہور صنف ناول دی چنوتی کیتی ہے۔دُنیا بھر وچ لکھیا جاون والا ساہت جس وچ اُچیچ طورتے ناول دی صنف وی شامل ہے آپنی تکنیک‘پاتر نگاری‘پلاٹ سازی ہور دوجے امراں تے خاص دشاواں پاروں اِینّیاں مقبول تے معروف ہن کہ ہر دوا لیکھک اوہناں وچ طبع آزمائی کرن دے داء پیچ سکھن دے جتن وچ اے۔ زاہد حسن اجیہیاں اُچیچ دشاواں تے خاص امراں نوں نہ صرف گوہ نال پڑھیا‘واچیایاں سمجھیا اے سگوں ہنڈھایا وی اے۔شاید ایسے پاروں اوہدا ہر نواں آون والا ناول آپنی تکنیک ، بولی دے ورتارے، کہانی، پلاٹ تے پاتراں دی سیاسی‘سماجی تے عمرانی سُو جھ پکھوں چوکھی عقلی گھال تے ڈونگھی کلپنا دا کامیاب سٹہ بن کے نسردا ‘پلمدا تے ودھداپُھلدا نظریں پمدا اے۔
اوس دی نویں کِرت ’’قصہ عاشقاں ‘‘دی کہانی شروع ہوندی اے مئی 1996ء دی اک ہُمس بھری سویر توں۔ نریٹر آپنی لوڑ بابت سمیان چُکی ٹُرداجارہیا اے چائنا چوک ول،جتھے پہلاں توں موجود سارہ‘جینی تے رحمن اوس دی اُڈیک وچ ہَن۔
جینی اک امریکن شہری اے ،جیہڑی پچھلے اک ہفتے توں لہور آئی ہوئی اے،ایپر اجے تک اوہ ایتھوں دیاں رُتاں تے موسماں مطابق آپنے آپ نوں ڈھال نہیں سکی۔تاں ای تے اوہدا معدہ کسے وی اِتھاویں خوراک نوں سہارن توں انکاری ہویاپیااے،خاص کر پانی ورگی انمول نعمت نوں وی۔ شاید ایسے وجہوں اوبھڑ پن تے اُدریویں پاروں اوہنوں لگاتار آپنا دیس‘امبڑی تے دوست ولیم بُری طرحاں مسلسل یاد آرہے نیں۔جیہدا اظہار اوہ کسے ویلے وی ناول دے مُکھ پاتر، آپنے سنگی ساہویں رو کے کر سکدی اے۔
’قصہ عاشقاں‘ دے شروع وِچ ہی ناول دا مُکھ پاتر، جیہڑا ایس ساری کتھا دا بیانن ہار وی اے آپنی امریکن نژاد دوست سارہ دی خشی کارن چونہہ ہفتیاں لئی لہور چھڈ کے اوس نال سوات جاون ،اوہدی سنگت مانن تے اکٹھیاں وقت بیتاون لئی اُتاولا وکھالی دے رہیا اے۔اوہدے ساہویں بیتے فروری دیاں اوہ دکھ دائک ‘ درد بِھنیاں تے ہجر بھریاں ہنیریاں تے پیڑ پُرچیاں اوہ سویراں تے اوہ شاماں ہَن، جیہڑیاں اوس بے زاری‘اُداسی تے پیڑتا دی ولگن وچ لنگھائیاں نیں۔ اوہنوں ایس گل دا ہرکھ وِچووِچ کھائی جارہیا اے کہ اوہ آپنیاں گھروکی تے دفتری رُجھاں پاروں فروری وِچ اوہناں نال کوئٹے نہیں سی جاسکیا۔ایس دوران اوہنوں آپنی بیمار ماں دی خراب طبیعت دے مصیبتی ہڑھ دے جھکڑاں مسلسل گھیری رکھیا اے۔
ایتھے ایہہ ناول، ناول گھٹ تے دو پریمیاں دی پریم کتھا بہتی پرگٹ ہوندا دِس رہیا اے۔ لیکھک ایہنوں نواں ‘سشیل ‘ہر من بھاوک تے یادگار بناون لئی اک نویں تکنیک دی چنوتی دے پہلے پڑا ء چوں لنگھ رہیا اے۔ایتھے ناول دی بنتر تے پلاٹ دی اُساری دے حوالے نال کئی اہم سوال آپ مہارے سر چُک رہے نیں۔ایتھے کسے وی سُچے پڑھنہار دے من وچ کجھ سوچاں دے لانبو زور پھڑسکدے نیں۔ ایہہ ناول، آپنی بنتر پکھوں ناول گھٹ تے سفر ناما بہتا سہی ہورہیا اے ۔شاید ایس گل دا پُورا سُورا جیہا چانن ناول نگار نوں وی ہے تاں ای تے اوہ ایہنوں سفرنامے نالوں ناول دی صنف وچ ڈھالن لئی ون پونے جتن رنبھ رہیا اے۔ایہدے پہلے حصے ’’ایہہ جوگ ہے کم نراسیاں دا‘‘وِچ لہور توں اسلام آباداپڑن تک دے سفر دی کتھا دا بیان ایں۔ جیہدا انت اک ہوٹل توں کھادی جان والی دال دے سائیڈ افیکٹ اُتے آمُکدااے۔
ناول آپنی اُساری تے پاتراں دی نفسیاتی کھچ دھرو پکھوں شروع توں ہی اک اجیہی بے نام جیہی محبت دا پرچارک نظریندا اے۔ جیہدے وِچ رواجی انداز وِچ توڑ چڑھن دی کوئی آس‘اُمید یاں سدھر گھٹ ای پلمدی تے ودھدی پُھلدی جاپدی اے۔جیہدی واضح مثال ’’دُنیا چھڈ اُداسیاں ہین لئیاں‘‘ والا حصہ اے۔ ناول دا مُکھ پاتر آپنے دوست رحمن نال مخاطب اے:
’’بہت خوبصورت ہے،ایہہ سارا کُجھ۔ایہہ شہر وی تے ساڈا سفر وی۔۔۔‘‘
ایتھے رحمن دی چنتا ۔۔۔اوہدے ورگے ہورناں کئیاں مشرقی عاشقاں دی کسے وی غیرملکی ساتھی دی سنگت مانن دی اِچھیا‘تانگھ‘لالسا اَتے جذباتی کھچ آپنے اندر سموئی بیٹھی اے۔اوہ آپنی فکر اَتے چنتا دی سانجھ پاوندا اوس دی گل دا اُتّر دیون دے جتن وچ اے:
’’خوبصورت ہے۔ہاں،ہوسکدا ہے،خوبصورت تیرے واسطے کُجھ ،کہ دو خوبصورت کُڑیاں ہن تیرے نال۔۔۔‘‘
’’کیہ مطلب ہے؟،تُوں نہیں ایں میرے نال،بلکہ جینی دے نال،کیہ بنیا،کوئی گل کیتی تُوں، اوہدے نال۔‘‘ اوہ نالدے توں پُچھدااے۔
ہُن رحمن حسدتے ساڑ دی اگ وِچ جُھلسدا، آپنے اندر دے جبر نوں اُگلدا،پہلاں توں بنے فکس پلان مطابق کجھ وی سوپرتشیت عین ممکن اختیار وچ یاں وس وچ نہ ہوون تے وِس گھولدا،آپنے وِچلے دھڑکو دے مونہہ توں گھنڈ چُک رہیا اے:
’’میں خاک کراں گا اوہدے نال گل ،نہ تسیں مینوں ویہل دیندے او نہ اوس دا پیٹ ٹھیک ہے تے نہ ای اوہ بُھلی ہے حالے امریکہ وچ موجود آپنی ماں تے دوست نوں۔۔۔‘‘اوہ آپنی گل پوری کرداہے۔
’’تاں ایہہ سارا قصور تیرا اے،تینوں اجیہی کمپنی دینی چاہیدی ہے اوہنوں کہ اوہ سبھ کُجھ ایزی محسوس کرے۔ہن سارا کُجھ میں تے نہیں کرنا،مُڑ ہُن میرے کولوں انٹرنیشنل لطیفے وی مُک چُکے ہَن۔بس لے دے کے اک ای ہتھیار رہ گیا ہے میرے کول تے اوہ غلط انگریزی بولنا۔۔۔پر اَگے جاکے اوہ مزاح توں ودھ میرا مخول وی بن سکدااے۔‘‘اوہ اُتّر دیندا،آپنی گل مُکاندااے۔
’’قصہ عاشقاں‘‘دوتہذیباں دے میل‘واتاورن تے فرق نوں بیان دی اگانہہ ودھو کہانی ایں۔ایس وچ افتخار جیہے شوخ طبیعت ‘آپ ہُدرے تے مفاد پرست پاتر وی ہَن،جیہڑے ہر دوا غیر ملکی ٹورسٹ ویکھ کے اوس دے اگے پچھے گیڑیاں لاوندے،کیہ کیہ کھیکھن کھیکھدے،وگاراں تے چَٹیاں بھردے نہیں تھکدے۔اجیہے بندے اکثر سانوں ہر دوا غیرملکی بندہ تک کے نت نویں فیشن رنبھدے ،چُنگھیاں بھردے،کھیڈاں کھیڈ دے آپنی کم علمی تے بے عقلی دا بھرواں وکھالا کراندے اوڑک آپنیاں کرتوتاں تے کسباں پاروںآپنا ای مونہہ بھنواندے دِسدے نیں۔ ناول وِچ ٹمبر مافیا دے کالے کارنامیاں توں لے کے ڈھابے دے چپلی کباب کھاکے مرن والے لوکاں دی مرتو دا ذکر ہے۔ ایس وچ مذہب دے ناں تے تھاں تھاں کندھاں تے مکاناں اُتے پولیو دے قطریاں تے فیملی پلاننگ ورودھ نعریاں تے حیرت دا اظہار وی کیتا گیا اے تے پاکستان دے شمالی علاقیاں وچ ودھ رہے ورودھ نوں وی بیانیا گیا اے۔ ایتھے طالبان خلاف فوجی اپریشن سمے پختون طلبہ ’’گل مکئی ‘‘ دی ڈائری اک اجیہے قتلام تے واقعات دی مضبوط کڑی بن کے ساہویں آوندی اے ، جیہدا ویروا کرن بہت اوکھا تے وڈے جگرے دا کم ایں۔ ایس ساری کتھا وچ مُڈھ توں لے انت تیکر پاتراں دے نال نال اغوا ہوجاون دا ڈر،خوف،وہم ،اُلجھاؤ تے پریشانی لگاتار نال نال ٹُردی اے، جیہڑی کہانی وچ کدرے کدرے حیران کُن موڑ مُڑ دی سہی ہوندی اے۔
کہانی سہجے سہجے اسلام آباد توں نوشہرہ،قصہ خوانی بازار،پشاور،مدین ،بحرین،سوات تے مُڑ لہور واپسی ول ٹُردی اے۔ایس وچ اک تراہ، اک وہم تے اک خوف دا پرچھاواں ہر ویلے پاتراں دیاں اکھاں دیاں جھالراں وِچ سرسراندا دِسدااے۔ایس وچ کوئی راز اجیہا ہے جیہڑا بہت ڈونگھے پردیاں پچھے آپنی ہوند دے پَر پھیلان دی کوشش تیز کررہیا اے۔کتھا واچک اوسے لُکے اسرار دی ویکھ چاکھ وچ مصروف اے،اوہنوں آپنی ایس اچنتی محبت دا انت کسے اجیہے ڈرامے ورگا جاپ رہیااے،جیہدے سبھ کردار مکھوٹے پائی نفرت تے وچھوڑے دا سودا ویچ رہے نیں۔اوہ سوچیں ڈُبا، آپنے کرائے دے مکان دے مہینا وار بوجھ ہیٹھاں دَبیا ، آپنی بیمار ماں دیاں دوائیاں دے خرچ دی ادائیگی بارے چنتا وند ہورہیا اے۔اوہنوں سفر دی تھکان ،عشق دی پیڑ تے کئی ہور مرضاں رل کے جیون توں مونہہ موڑن ول پریردیاں سہی ہوندیاں نیں۔ ایہہ اوہدے لئی اوس ناسور دا کم دے رہیاں نیں جیہڑا اوہدی حیاتی وِچوں خشیاں دی کسے وی ویل نوں پنگرن نہیں دیندا۔شاید ایسے وجہوں اوہدے مُونہوں آپ مہارے سچ نکل رہیا اے:
’’۔۔۔ہر بندہ جیونداہے،آپنا آپنا ناسور لے کے،کسے دی برادشت ودھ ہوندی ہے کسے دی گھٹ۔پر سہناں ہرکسے دی تقدیر وِچ لکھیا ہے۔ہرکسے نے آپنے آپنے ناسور ، آپنی آپنی کچھیں مارے ہوندے نیں۔حجم کسے دا ودھ ہوسکداہے کسے دا گھٹ۔۔۔۔‘‘
ایتھے ناول کار اوہناں انیک وستیاں،دُکھاں،تجربیاں ،گھراں،کھیتاں،گلیاں،محبتاں تے رواجاں نوں لگاتار واچ رہیا اے ،جیہناں نال اوہداایس توں اَگدوں کدے واہ نہیں سی پیا۔بِناں شک عوامی جذباتی کش مکش دُکھ ،درد،تکلیفاں،سمسیاواں تے اڑچناں اوس دا وِشے نہیں نیں۔ ایپر ایس وِچ کدی کدی اوہ آپنی سُوجھ مطابق کئی بنیادی شعوری حقاں ول اشارہ کردا ،عوامی زندگی نوں دُھر نیڑیوں ویہندا،مزدوراں ،کساناں،سماجی گروہاں،حیاتی تے انقلاب لئی جھوجھدیاں دِھراں نال ہتھ ملاندا وی دِسدا اے۔ایتھے اوہدی لکھت جوشیلے انقلابیاں تے انتہاپسنداں دے اُلٹ سُلیکھ دی کلاسیک وچوں جڑھاں پھڑ کے رِیتی اَتے پہلاں توں موجود سانچیاں دی گڑھتل توں نرویا پن تے سوجھ پراپت کردی آپنیاں اسلوبی ،ہیتی،زمانی تے عمرانی قدراں نوں کُنجدی،سانبھدی تے نویاں لیہاں دی دس پاوندی اگانہہ ودھدی جاپدی اے،جیویں ایس ناول داپلاٹ ، ایہدے پاتر تے ایہدا متن۔’ قصہ عاشقاں‘ دی محبت اجوکی محبت ہے، جس وِچ اک پنجابی منڈا آپنیاں وسیبی ، معاشرتی تے ثقافتی قدراں دی بُکلے وڑیا، اک امریکن آزاد خیال کُڑی نال اک تفریحی سفر تے وے۔ ایتھے کُڑی دے موہ دا ٹھاٹھاں ماردا سمندرآپنے اندر جوش تے ہلاشیری دی چاشنی دا بھرواں ثبوت اے:
’’تسیں بِلکُل میرا احساس نہیں کردے تے میں تہاڈی محبت وچ ادھ موئی ہوئی پئی آں۔‘‘
ایہہ موہ بھری آواز سارہ دی ہے ،جیہڑی پورپور کتھا واچک دے عشق وچ ڈُبی ہوئی اے۔ ایتھے اوہ اوس نال مخاطب ہوندی، کملیاں وانگ لگاتار بولی جارہی اے:
’’میرے ولوں نجھا کے تکو تاں سہی،چھ مہینے پہلاں جدوں میں تہانوں ملی ساں ،تاں میری صحت کیہو جیہی سی تے ہُن کیہ رہ گئی آں میں۔بیمار بیمار جیہی۔اصل گل تاں ایہہ ہے جومیں تہانوں خش رکھن لئی کیہ کُجھ نہیں کردی تے تسیں مینوں نکی جیہی خشی وی نہیں دے سکدے۔۔۔‘‘اوہ روہانسی ہورہی اے۔
’’میں تہانوں ہُنے ای اک انملی خشی دین والاآں۔‘‘اوہ ہنگارا بھرداے۔
’’میں مذاق نہیں کررہی یاں ایہہ گل مذاق نہیں ہوندی ،جدوں اسیں محبت کردے واں تے ایہدا مطلب ہے اسیں محبت کردے واں، ایہدے وچ محبت نوں قائم رکھن تے اعتبار ودھان دی ڈھیر لوڑ ہوندی اے۔‘‘اوہ آپنی گل مُکاندی اے۔
کہانی جیوں جیوں اگانہہ ودھدی ہے،تیوں تیوں ایس وچ دلچسپی تے سسپنس دا عنصر زور پھڑدا جاندااے۔سارہ، کتھا واچک دے عشق ہتھوں بُری طرحاں ہتھل ہوئی پئی اے۔ ایس دے اُلٹ اوہ وچارہ آپنے گھروکی تے نجی حالات ہتھوں ڈنگیا اوس دے کول ہوندیاں ہویاں وی اوس توں کوہاں دور وکھالی دے رہیا اے۔ جدوں کہ دوجے پاسے اوہ رحمن نوں جینی نال آپسی میل جول ودھان دیاں ترکیباں تے داء پیچ سمجھاندا ذہنی تھکاوٹ تے سُکاوٹ دا شکار ہورہیا اے۔
جینی تے کتھا واچک دی صورتحال تاں ساڈے ساہمنے ہے ای ایتھے سانوں رحمن تے سارہ دی شخصیت نوں وی مُکھ رکھنا پئے گا۔
سارہ۔۔۔ تکھے مزاج والی ،گل گل تے نراض ہوون والی ،لڑاکی ،جھگڑالو تے جھبدے رُس جان والی کُڑی ہے۔جدوں کہ رحمن ۔۔۔بے حد بے حس،سست تے لاغر طبیعت دا مالک سہی ہورہیا اے ،جیہنوں زیادہ توں زیادہ پیسے جمع کرن تے اک وڈے گھر وچ ویاہ رچان دا شوق ہے۔ایس سفر دوران اوہ تھاں تھاں آپنی سستی‘کاہلی ‘سڑیل پُنے تے آپ ہُدرے پن دا بھرپور وکھالا کراندا دِس رہیا اے۔جس پاروں پیر پیر تے دوجیاں نوں وار وار نموشی ، شکایتاں تے اُلاہمیاں دا ساہمنا کرنا پئے رہیا اے ،کیونجورحمن نوں نال لے کے آون دا سہرا کتھا واچک دے سر اے۔
ایہہ کنج ممکن ہوسکدا اے کہ محبت وچ عاشقاں نوں وچھوڑے دی کھٹی نہ کھٹنی پئے۔ ہاں تے پھیر’قصہ عاشقاں‘ وچ وی اوہیو واپردا اے جیہدا دھڑکو ہر عاشق نوں مسلسل لگا رہندااے۔ ایہہ سبھ تے عشق کرن والیاں نال ازلاں توں ہوندی آیا اے۔
6ستمبر لہور ائیرپورٹ:اک امریکن کُڑی پاکستانی منڈے نوں بھرے مجمعے وچ گل نال لا کے بھبھاں مار روپئی:
’’اچھا،میرے محبوب!آس ہے جو بہت چھیتی اسیں کدے نہ وچھڑن لئی ملاں گے۔‘‘
ایہناں چونہہ اکھراں وِچ جیہڑی پیڑ بجھی ہوئی اے اوہدی پیڑتا ایڈی دُکھویں ایں کہ اوہنوں سہارنا ہاری ساری دا کم نہیں نیں۔
کُڑی امریکا پرتن مگروں وی ٹیلی فون راہیں مسلسل رابطے دی ڈوری نال بدھی رہندی اے۔پر مڑ اگوں مناسب اُتّر نصیب نہ ہوون وجہوں اوہ روز آپنے متر نوں خط لکھن دا ٹھان دی ہے۔ محبت تے مِنت دے لفظاں نال سنورے خط۔ اِنج معصومیت ،حُسن تے وچھوڑے دا ٹھاٹھاں ماردا ہڑھ خطاں راہیں ویلے نوں آپنی مُٹھی وچ سمیٹدا لگا جاندا اے۔ ایس دوران کتھا واچک ساری ہوئی بیتی تے وِرتی نوں اک سپنا جان کے ،دل تے پتھر رکھدیاںآپنے آپ نوں نجی تے گھروکی حالات و واقعات دی سُولی چڑھا دیندااے۔ایپر مڑ 20ورھیاں مگروں اوہ پاک ٹی ہاؤس وِچ بیٹھا آپنے اک فرانسیسی ادیب سجن دے کیتے گئے سوال دے جواب وِچ آپنے پہلے پہلے پیاردی کتھا کُجھ اِنج بیاندا ہے:
’’اخیر رات۔آخو،ایتھے جدوں وی اخیری رات دا اکھر آئے گا تاں ایس توں مراد ہووئے گی ساڈے محبت ، دے سمے سے پہلڑے موسم تے آئی اخیری رات، اسیں کھانا ویلج توں ای کھادھا، پر اِک بے سوادی جیہی چھائی سی، جیہدے دوکارن سن۔اک تاں اوس آون والی کل تیک واپس مڑ جاونا سی، جیہدی وجہوں اوہنوں غشیاں جیہیاں آرہیاں سن۔دوجا،عراق اُتے امریکہ دے فوجی حملے مگروں اوہ پریشان ہئی ،تے وار وار ایہی آکھ رہی سی جو امریکی حکومت بالکل بے رحم ہے اوس نوں کوئی فرق نہیں پیندا جو اوہدے شہری دُنیا دے کس حصے وچ کس حالت وچ موجود نیں۔اوہ صرف تے صرف آپنے ای فایدے تے مفاد نوں ویکھدی ہے۔‘‘
پیار، واء تے خوشبوبارے آکھیا جاندااے کہ ایہہ تنوں سرحداں،حد بندیاں تے رکاوٹاں نوں نہیں من دے۔ ایہہ کسے طرحاں دیاں بندشاں تے سیماواں توں آزاد ہوندے نیں۔عشق بارے اُنج تاں بہت کُجھ مشہور اے جیویں آکھدے نیں کہ عشق کیتا نہیں جاندا،بس ہو جاندااے۔ ایہدے بارے ایہہ وی مشہور اے کہ عشق انھا ہوندا اے ۔
’’قصہ عاشقاں ‘‘ وچ وی کُجھ اِنج ای واپردااے کہ ست سمندروں پار سیر سپاٹے لئی آئی اک گوری کُڑی، اک پنجابی منڈے نوں آپنا دل دے بہندی اے۔ ایس لئی اوہنوں اوہدی زبان سکھن دے مشکل مرحلے وچوں وی لنگھنا پیندااے۔ایس دوران اوہ لوکائی ساہویں کدی اوہنوں آپنا خاوند بنا کے پیش کردی اے تے کدی استاد۔
’قصہ عاشقاں‘ دی امریکن کُڑی دینہہ بر رات ہوون والیاں بارشاں دا پانی جد آپنے پنجابی محبوب دے گھروں باہر ترونکدی ہے،تاں اوہ آپنے دل دے ہتھوں کِنّی ہتھل تے مجبور جاپدی ہے۔پر ایتھے نہ تے اوہنوں دریائے اباسین نظریندااے تے نہ ای دریائے سوات دا اوہ پوتر پانی جیہدا شور دو پیار کرن والیاں دیاں ساہواں وچ چھنکدارہیا اے۔ہُن اوہنوں دور دور تک کوئی دیودار یاں چیڑ دا رُکھ نظریں نہیں پمدا،جیہدے نال ہوا گلاں کررہی ہووئے تے پکھنو چھیڑ خانیاں۔ایتھے تے اوہدا واہ ہنجواں نال اے، شاید ایسے پاروں اوہدی اکھوں ڈگدے کوسے کوسے کھارے ہنجو، اوہنوں چُپ وٹی رکھن ول پریردے وکھالی دے رہے نیں۔ ایہہ اتھرو اکلی سارہ دی اکھ وچ ای نہیں نیں۔۔۔ دوجے پاسے وی ایہو حال اے۔ دُکھواں تے پیڑ پُرچا۔ امرجیت چندن آہندا اے:’’بندہ بُڈھا ہوجانداے، آپنے آپ نوں منڈا، تے ہانن نوں کُڑی سمجھدا۔‘‘ ہُن چندن دی ایہہ گل کس حد تک سچی اے ایس دے ویروے لئی ناول وچوں اِک ونگی حاضر اے:16نومبر2013ء دے دیہاڑ سارہ ولوں فیس بُک تے شیئر کیتی اِک پُرانی فوٹو ہیٹھاں تکو کیہہ لکھیا اے؟
’’پیارے،تہانوں ایہہ تصویر یاد آوندی ہے؟مسعود کھدر پوش ٹرسٹ دی مجلس،1995ء وِچ۔ اوس موقع تے میں اک تقریر کیتی سی، پنجابی وِچ۔اج کل اکثر تہاڈے بارے وچ سوچدی آں تے ساڈے بچپن بارے وچ۔۔۔اسیں بُڈھے ہوگئے،ناں؟اُمید ہے تسیں تے تہاڈے خاندان دے حال بہترین ہون گے۔۔۔تیری امریکی دوست۔۔۔مرن دی دہلیز تیک۔۔۔۔
سارہ
’’قصہ عاشقاں‘‘ آپنی کہانی‘بنتر‘مکانی تے زمانی پکھوں اجوکے پنجابی سُلیکھ دے کھیتر وچ اِک سُچجا وادھا اے۔ایس دی دَکھ ودھیا تے چِت ٹُنبویں ایں۔ ایپر ایس ناول وِچ اک گل جیہڑی وار وار قاری دے ذہن وِچ کھٹکدی اے، اوہ کتھا واچک تے سارہ دی ملنی دوران روٹی ٹُک کھاون تے اوہدے سائیڈ افیکٹ دی اے۔ ایس کہانی وِچ تھاں تھاں جتھے کدرے وی سارہ تے کتھا واچک دا ٹاکرا ہوندااے، اوہ ہر وار کھانے دی ٹیبل تے ای ہوندا چتریا گیا اے۔ حالاں کہ ایہناں ملنیاں نوں کئی ہور زاویاں توں وی وکھایا جاسکدا سی۔ پر ایس سلسلے وِچ ناول نگار نے جِنّے وی رنگ کینوس اُپر بکھیرے نیں اوہناں وِچوں بہے پن دی کچیان جیہی ضرور محسوس ہوندی اے۔
***
علی اعجاز لیل پوریے نیں اتے اج کل گورنمنٹ کالج گوجرہ وچ پڑھاندے نیں۔ پنجاب تے پنجابی نال جڑے اعجاز دے کالم تے تبصرے وچار تے چھپدے رہندے نیں۔ انہاں دے کجھ پرانے مضموناں دے لنک تھلے دے رہے ہاں۔
Links of some previous articles, reviews of same writer
http://www.wichaar.com/news/119/ARTICLE/32774/2017-04-15.html

http://www.wichaar.com/news/119/ARTICLE/32568/2017-03-13.html



Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels