Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کتاباں >> چھتری (جاپانی کہانی)

چھتری (جاپانی کہانی)

یاسوناری کاواباتا
December 16th, 2016

چیتر دی ورکھا چیزاں نوں بھیون لئی ناکافی سی۔ واچھڑ اینی مٹھی سی کہ بس چمڑی سِلھی ہو جاوے ۔ کُڑی دوڑدی ہوئی باہر نکلی تے مُنڈے دی چھتری ویکھی تاں بس اینا کہیا،’’ اوئے مینہہ ورھ رہیا اے ! ‘‘
مُنڈے نے اپنی چھتری اوس دکان دے ساہمنے توں لنگھدیاں جتھےکُڑی بیٹھی سی، خود نوں مینہہ توں بچاؤن لئی نہیں سگوں اپنی شرم نوں لکائون دے مقصد نال کھول لئی سی ۔
پھر وی ، مُنڈے نے چُپ چاپ چھتری نوں کُڑی اُتے تان لیا۔ کُڑی نے اپنا صرف اک موڈھا ہی چھتری دے ہیٹھاں رکھیا ۔ مُنڈا کُڑی دے نیڑے ہو کے اوس توں ایہہ نہیں پُچھ سکدا سی کہ توں بھج رہی ایں ، کیہ اوس دے نال چھتری دے ہیٹھاں آئونا چاہیں گی؟ بھانویں کُڑی اپنا ہتھ مُنڈے دے ہتھ نال ہی چھتری دی مُٹھی اُتے رکھنا چاہوندی سی ، اوس نوں ویکھ کے اینویں لگ رہیا سی جیویں اوہ ہُنے چھتری ہیٹھوں نٹھ جاوے گی۔
دونوں اک فوٹوگرافر دے سٹوڈیو وچ وڑے ۔ مُنڈے دا پیو دا سرکاری نوکر سی جیہدا کسے ہور تھاں اُتے دُور دراڈے تبادلہ ہو گیا سی ۔ وچھڑن توں پہلاں دونویں اک فوٹو کھچواؤنا چاہوندے سن ۔
’’ تسیں دونوں ایتھے اکٹھے بیٹھو گے ، پلیز ؟ ‘‘ فوٹوگرافر نے صوفے ول اشارہ کردے ہوئے کہیا ، پر اوہ کُڑی دے نال نہیں بیٹھ سکیا ۔ اوہ کُڑی دے پچھے کھڑا ہو گیا تے ایس احساس پاروں کہ اوہناں دی دیہہ کسے نہ کسے طرحاں جُڑی اے ، صوفے دی پُشت اُتے دھرے اپنے ہتھ نال اوس دا لبادا چھوہندا رہیا۔ اوس نے پہلی وار اوس نوں چھوہیا سی ۔ اپنیاں انگلیاں دیاں پوراں نال محسوس ہون والی کُڑی دے جُثے دی گرمیش توں اوس نوں اجیہا احساس ہویا جیہڑا اوس نوں تد ہوندا جدوں اوہ اوس نوں نِر وستر اپنی جھولی وچ چُک لیندا ۔
اپنی باقی دی زندگی وچ جدوں کدی اوہ ایہہ فوٹو ویکھدا ، اوس نوں اوس دے جُثے دا ایہہ نِگھ یاد آؤنا سی ۔
’’ کیہ اک ہور ہو جاوے ؟ میں تہانوں اکٹھیاں بٹھاکے نیڑے توں اک تصویر لینا چاہوندا ہاں ۔‘‘
منڈے نے بس دھون ہلا دتی ۔پھیر اوس نےکُڑی دے کن وچ ہولی دینی کہیا، ’’ تیرے وال ؟ ‘‘
کُڑی نے مُنڈے ول ویکھیا تے شرما گئی ۔ اوہ گھبرائی ہوئی اُٹھی تے غسل خانے ول بھجی۔ اوس دیاں اکھاں خوشی نال چمک رہیاں سن ۔
پہلاں ، کُڑی نے جدوں منڈے نوں دکان اگوں لنگھدیاں ویکھیا سی تاں وال سنوارن وچ ویلا ضائع کیتے بناں اوہ جھٹ باہر نکل آئی سی ۔ ہُن اوس نوں اپنے کھلرے والاں دی فکر ہو رہی سی جو اینویں لگ رہے سن جیویں اوس نے اجے ہنُے نہاؤن لئی ٹوپی لاہی ہووے۔ کُڑی اینی شرمیلی سی کہ اوہ کسے مرد دے ساہمنے اپنی گُت وی نہیں کر سکدی سی ۔ مُنڈے نوں ڈر سی کہ جیکر اوس ویلے کُڑی نوں اپنے وال ٹھیک کرن لئی کہیا ہوندا تاں اوہ پریشان ہو جاندی ۔
غسل خانے ول جاندے ویلے کُڑی دی خوشی نے مُنڈے دی بے چینی نوں گھٹ کر دتا ۔ جدوں اوہ واپس آئی تاں دونویں صوفے اُتے نال نال اینویں بیٹھے جیویں ایہہ کوئی عام جیہی گل ہووے۔
جدوں اوہ سٹوڈیو وچوں جان والے سن تاں مُنڈے نےچھتری دی بھال وچ آل دوالے ویکھیا۔ اوس جانیا کہ کُڑی اوس توں پہلاں باہر نکل گئی اے تے چھتری ہتھ وچ پھڑی اوس نوں اُڈیک رہی اے ۔ کُڑی نے جدوں گوہ کیتا کہ مُنڈا اوس نوں ویکھ رہیا اے تاں اچن چیت اوس نے ڈِٹھا کہ اوس دی چھتری اوس نے لے لئی ہوئی اے ۔ ایس خیال نال اوہ تربھک اُٹھی ۔ کیہ بے دھیانی وچ کیتے گئے اوس دے ایس کم نال مُنڈے نوں ایہہ پتہ لگ گیا ہووے گا کہ اوس دے خیال نال تاں اوہ آپ وی اوسے دی ہے ؟
مُنڈا چھتری واپس پھڑن لئی نہیں آکھ سکیا ۔ کُڑی وی چھتری اوس دے حوالےنہیں کر سکی ۔ ہُن فوٹوگرافر دی دکان تیک دے سفر دا رستہ وکھ ہوندیاں اوہ خود نوں اچن چیت وڈے ہو گئے جاپے۔ دوناں کسے ویاہے ورھے جوڑے وانگوں محسوس کیتا بس چھتری نال جُڑے ایس واقعے پاروں ہی۔

(ترجمہ: خالد فرہاد دھاریوال)

یاسوناری کاواباتا
یاسوناری کاواباتا دا جنم 1899 وچ جاپان اندرہویا ۔ چار سال دی عمر وچ اوہ یتیم ہو گئے تاں مگروں اوہناں نوں دادے دادی نے پالیا پوسیا۔ پندرھاں سال دی عمر تیک اوہ اپنے سارے نزدیکی رشتے دار گنوا بیٹھے سن ۔ کاواباتا نے منیا اے کہ اوہناں دے لکھن اُتے چھوٹی عمر ے یتیم ہو جان تے دوجی وڈی لام دا سبھ توں ودھ اثر پیا اے ۔ اپنے ناول Snow Country لئی مشہور کاواباتا نوں 1968 وچ ادب دا نوبل انعام ملیا ۔ ایہہ سنمان حاصل کرن والے اوہ پہلے جاپانی لیکھک سن۔ 1972 وچ ایس مہان لیکھک نے خود کُشی کر لئی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels