Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کتاباں >> بُھلیکھا

بُھلیکھا

کنول مشتاق
November 19th, 2014

اوہ کندھ نال کھلوتا سی۔ تاریاں بھری جُم میٹی رات وچوں چن اِنج ہفٹرا دفٹری نال نسیا جا رہیا سی۔ جیویں چوہا کپاہ وچوں نکل کے نسدا اے۔ رمکے رمکے ٹردی وا اوہدے جتے نال اِنج اڑ رہی سی جیویں جاندیاں جاندیاں کوئی اوپرا جیہا بندہ کسے دوجے کولوں ویلا پُچھے تے دوجا چھیتی نال بانہہ اُلار کے آپنے گُٹ ول ویکھن لگے پر اوہنوں چیتا آجاوے کہ بھئی اوہدے کول گھڑی تاں ہے ای نہیں، تے اک خواہ مخواہ دی نموشی اوہدے لُوں لُوں نوں جگا دیوے۔
چارے پاسے کِھلریاں گھسمیلا چانن اوہنوں انج ڈرا رہیا سی جیویں کوئی مولوی کسے پینڈو نوں پلصراط توں ڈراؤندا ہویا کہندا اے بھئی اللہ دی راہ وچ قربانی دیو تاں جو وال توں باریک تے تلوار توں تِکھی پلصراط تہاڈے لئی بیڑیاں دا پُل بن جاوے تے تسیں اوہدے اتوں ہیر گاؤندے ہوئے لنگھ جاؤ۔
اوہنے اپنے سِر توں فٹ کوں اتانہہ کرکے اک کِلی وی بناں کھڑکا کیتے کندھ وچ ٹھوک لئی سی۔ دوجی کِلی ٹھوکن لگا ای سی، اوہنوں خیال آیا۔
’چنو ستمی ای آکھیا سی‘
تے اج چنو ستمی اے‘
’پر مہینہ‘
’اوہ ای تے یاد نہیں آرہیا‘
پتہ نہیں ایہو ای سی جیہڑا تھِرکدیاں ہویاں میرے پیراں وچوں ٹُٹے چھتر وانگ کِھسک رہیا اے یاں جس نوں میں ہنڈھا چکیا ہاں، کُرتے یاں سُلو کے ہار جیہڑا کئی دھو کھا کے اپنا نِگھ تے سُہپن گنوا چکیا سی تے ماں نے اوہنوں پرانیاں ٹاکیاں تے جُتیاں توں کسے لون یاں ملوک ویچن والے کولوں لون لے کے اک ڈنگ دا ویلا ٹپا لیا ہووے یاں ملوک لے کے اپنا دل یاں کوئی بال پرچا لیا ہووے۔ ایہہ وی ہو سکدا اے اوہنے کوئی بھانڈا وی لے لیا ہووے۔ کوئی روغنی مٹی دی پیالی کوئی شیشے دا گلاس۔ پرانیاں شیواں کیویں اپنا نواں روپ وٹا لیندیاں نیں جے اوس چن دی ستمیں سی تے فیر اوس رات اوہ کسے ہور نال ای نا ادُھل گئی ہووے۔۔۔۔۔۔میرے بُھلیکھے ۔۔۔۔۔۔جے گل انج اے تے فیر اوہ دوویں مر گئے ہونے نیں۔ کیہ میری موت کوئی ہور مر گیا اے جے میں مر گیا واں تاں اج ایتھے کیوں کھلوتا واں۔
بندہ ساہ مکن نال نہیں راہ مکن نال مردا اے، میرے سامنے کندھ اے۔ کندھ پچھے اوہ وے، جیہدی حیاتی نال میری حیاتی وے جیہدی موت نال میری موت اے۔ کیہ پتہ اوہ ادھل جان بارے سوچ رہی ہووے تے گھر وچ بیٹھی جنج دے جانجیاں نوں یاں اپنے گھردیاں میلناں نوں گلاں راہیں بُھلیں پارہی ہووے یاں اوہناں نوں اجیہی کہانی گھڑ کے سنا رہی ہووے جیہڑی سنن والیاں دے جُسے وچ تھکاوٹ تے اکھاں وچ نیند بھر دیوے۔ ایہہ وی ہوسکدا اے بھئی اوہ سب کجھ بُھل بُھلا کے گُھوک سُتی ہووے۔ دو پیر تے ای تے ماسی بیبو دا گھر اے، پنڈ دی جس راہ وی ٹراں بس دو پیر ای ہون گے۔ اوہدے کولوں ای یاں ایہہ بھلیکھا یاں کدوں کیہ پتہ اوہ بوہا مار کے ایدھر ای آئی ہووے۔ پتہ کرن دی کھیچل تے مینوں کرنی ای پینی اے پر جے مینوں اوہدے ول جاندیاں ایس گھسمیلے چانن وچ کسے تک لیا تے فیر جے گھوڑی نوں ایتھے ای چا چھڈاں تے فیر۔۔۔ انج نہ ہووے بھئی سویر دے اخبار دی سُرخی اُدھالے دی سُرخی توں چوری دی سرخی وچ بدل جاوے۔
اُنج تے چوری تے یاری دے مہنیاں وچ بہتا فرق وی کوئی نہیں۔ جے سرخی بنن ای جانا اے تے فیر۔۔۔ کیہڑا پہاڑ ڈھیگ لواں گا۔ ہر سویر دی اخبار نے رات نوں ردی دے بھاء وکِنا ہوندا اے۔
چن دور ککراں پچھے پرانی ٹاکی دی لیر وانگ لمک رہیا سی۔ اسمان تے دُھکھدے کولیاں ورگے تارے سواہ ہوگئے سن۔ رات دی اکھ دا سارا گھسمیلا چانند دُدھ وانگ اُبل گیا سی۔ چڑھدے پوہ پُھٹن دی لالی جاگ پئی سی۔ پر کندھ وچ ہالے تیک اوس کولوں دوجی کلی وی ٹھوک نہ ہوئی۔
سویر دی دُھپ وچ لوکاں ویکھیا کہ حویلی دی کندھ نال ٹُھکی اک کلی تے چام چِڑک لمکی ہوئی سی۔
چام چِڑک دا کِلی نال لمکنا تے کئیاں لوکاں دے دماغ وچ آ گیا سی کیوں جے چام چِڑکاں رات نوں ویکھدیاں نیں تے دِنے انھیاں ہو جاندیاں نیں پر بہتیاں دے دماغ ایہہ سوچ کے پاگل ہو رہے سن بھئی ایہہ کِلی راتیں لائی کِنھے؟


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels