Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کتاباں >> فالکن

فالکن

جاوید بُوٹا
October 29th, 2014

فالکن
( 24 دسمبر 1953 توں 17 فروری2014 )
(اکیڈمی آف دی پنجاب اِن نارتھ امریکہ (اپنا) دا اِک مُڈھلا تھم)

جاوید بُوٹا  23 فروری 2014


22 ورھے پہلاں دی گل اے۔ میں اودوں واشِنگٹن ڈی سی وِچ ٹیکسی چلاؤندا ساں، ہُن وی چلاؤنا۔ اودوں سیلّ (موبائل) فون اج وانگ عام نہیں، ٹانویں ٹانویں ہوندے سن۔ لگ بھگ ہر ٹیکسی ڈرائیور نے اپنی سہولت لئی اپنی ٹیکسی وِچ (C B) 'Citizens Band' ریڈیو رکھیا ہوندا سی تاں جے ویہلے ویلے اپنے یاراں مِتراں نال گپاں وی وڈھے تے لوڑ پاروں اِک دوجے دی مدد وی کر سکے تے اِک دوجے توں مدد وی منگ سکے۔ ایس ’سی بی‘ ریڈیو وِچ کوئی 40کُو پبلک چینل ہوندے سن۔ اِک چینل پُلس دا وی ہوندا سی۔ لوڑ ویلے کوئی اطلاع دین جاں مدد منگ لئی۔ وکھ وکھ ڈھانیِاں وکھو وکھ چینلاں اُتے اِک دوجے نال رابطے وِچ رہندیاں سن۔ کوئی ڈھانی جاں کوئی بندہ کِسے چینل اُتے مل نہیں مار سکدا سی کیونجے ایہہ پبلک چینل ہوندے سن تے کوئی وی ورت سکدا سی۔
گھروں کم کرن لئی نِکلنا تاں لاٹو گُھما کے اوسے چینل اُتے کر لینا تانجے پتا لگے جو اپنے بیلیاں وِچوں کیہڑا کیہڑا کم تے آیا ہویا اے تے سبھے خیراں مہراں نیں۔
کدے کدائیں ساڈے والے چینل اُتے اِک بڑی کھرجدار آواز سُنائی دیندی سی۔ کڑک دار جاں گرجدار نہیں، ’کھرجدار‘۔ کڑک دار تے گرجدار آواز تُہانوں چُبھدی وی اے تے ڈراؤندی وی اے پر ایس کھرجدار آواز وِچ اِک نِگھ تے اپنیت دا رس تے چس ہوندا سی۔ اِک دِن ایس کھرجدار آواز نے ساڈے والے چینل اُتے اِک اِعلان کیتا،
’’میرے گھر پُتر ہویا اے۔ میں 'Grand Hyatt' ہوٹل دے نال 10th سٹریٹ اُتے کھلوتاں، آ کے لڈُو کھاؤ۔‘
ٍ میں گل آئی گئی کر چھڈی۔ کوئی ادھے کُو گھنٹے بعدوں پھیر ایہو ای اِعلان ہویا، پُتر جمن دا تے لڈُو کھان دا۔ اسیں پھیر کناں ریڑھے مار چھڈی تے ڈالراں پِچھے گڈی دوڑاندے رہے۔ لگ بھگ اِک گھنٹے بعدوں ایس کھرجدار آواز نے بھرویں جوش تے نِگھ نال پھیر اِعلان کیتا۔
’’میں اج کم نہیں کرنا ایتھے ای 10th سٹریٹ اُتے 'Grand Hyatt' ہوٹل دے نال کھلوتا لڈُو ونڈ رہیاں۔ میرے گھر پُتر ہویا اے آ کے لڈُو کھاؤ۔ کُھلا سدا اے۔‘‘
میں کوئی چار پنج بلاک ای دور ساں اوس ویلے۔ میں آپنے آپ نوں آکھیا، ’چل مناں لڈُو کھایئے‘۔ میں گڈی اودھر نوں ٹور دِتی۔
میں دس سٹریٹ اُتے اپڑیا تاں ویکھیا۔ تِن چار گڈِیاں کھلوتِیاں نیں، اِک گڈی دی ڈِگی کُھلی اے تے اِک بندہ جیہنے چِٹا کُڑتا چِٹی شلوار تے سِر اُتے چِٹی نمازِیاں والی ٹوپی پہنی ہوئی اے جِیویں ہُنے نماز پڑھ کے آیا اے جاں پڑھن لئی چلیا اے، لڈُو ونڈ رہیا سی۔ میں وی گڈی اِک پاسے کھلہاری تے اگانہہ اوہدے ول ہوگیا۔ میں اجے کول اپڑیا ای ساں کے اوہنے میرے بولن توں پہلاں ای لڈُو میرے ہتھ پھڑا دِتا، ’’ لؤ جی، لڈُو کھاؤ۔‘‘
میں لڈُو پھڑدیاں مُبارک دِتی تے دو کُو پیر پرانہہ ہو کے لڈُو کھان لگ پیا کیوں جے کِسے وی بندے نال میری کوئی واقفی نہیں سی۔ میں لڈُو کھا کے ٹُرن لگا تاں اوہنے اِک لڈُو ہور میرے ہتھ پھڑاؤندیاں آکھیا، ’’اِک ہور کھاؤ جی۔‘‘
میں لڈُو پھڑیا تے کھاندا ہویا اپنی گڈی ولے ٹُر پیا۔ لڈُو مُکایا تے گڈی سٹارٹ کر کے اپنی راہے پے گیا۔

میں تے میرے مِتراں دی ڈھانی رات نوں کم کردی سی۔ ڈِنر دا ویلا سی تے سوارِیاں دی اُڈیک وِچ اسیں کُجھ یار دوست 'Ho Gates' ریسٹورینٹ دے ٹیکسی سٹینڈ تے کھلوتے گپاں وڈھ رہے ساں۔(ساؤتھ ویسٹ واشِنگٹن ڈی سی وِچ پٹامِک دریا دے کنڈے مچھی منڈی اے تے اوہدے نال دریا دے کنڈے کنڈے ’سی فُوڈ‘ دے وڈے وڈے ریسٹورینٹ نیں جیہناں وِچوں اِک دا ناں سی 'Ho Gates'۔ اوہنوں ڈھا دِتا گیا اے تے اج کل اوتھے ’ٹینس کورٹ‘ بنیا ہویا اے۔) شُوں کر کے اِک ٹیکسی ساڈے کول آ کے رُکی تے اوہدے وِچوں اوہ لڈُو ورتاؤن والا بندہ اُتر کے ساڈے ول ودھیا جیہدے نال ست اٹھ مہینے پہلاں میل ہویا سی۔
’’سلاماں لیکم! اُنتالی نمبر (ٹیکسی) کیہڑے صاحب چلاؤندے نیں؟‘‘ اوہنے اپنی کھرجدار آواز وِچ پُچھیا۔ اساں سارے بیلِیاں حیرانی نال سلام دا جواب دِتا۔ میرے کن کھلو گئے۔ پتا نہیں کیہ گل اے۔ خبرے کوئی گڑبڑ ہوئی اے میرے توں۔
’’میں چلاؤنا۔‘‘ میں آکھیا۔
’’تُہاڈا ناں جوید بُوٹا اے؟‘‘
’’جی، میرا ناں جاوید بُوٹا اے۔‘‘
’’میرا ناں فالکن اے۔ سُنیا اے تُسیں پنجابی دِیاں کوئی مِیٹنگاں شِیٹکاں کر دے او؟‘‘
’’جی کرنے آں۔‘‘ میں جواب دِتا۔
’’کِتھے کردے او؟ مینوں وی دسو۔ مینوں وی پنجابی دا شونق اے۔ میں وی آؤنا چاہونا۔‘‘
لؤ جی، فالکن ہوریں ساڈے نال جُڑ گئے جاں اوہناں سانوں اپنے نال جوڑ لیا جاں اسیں اوہناں نوں اپنے نال جوڑ لیا؟ خیر سانجھ بن گئی تے پِینگھ پے گئی۔
واشِنگٹن ڈی سی وِچ H سٹریٹ تے 5 سٹریٹ نارتھ ویسٹ دی نُکرے اِک ہوٹل اے میرا خیال اے جیہدا ناں 'Comfort Inn' ہوندا سی۔ اجکل اوہدا ناں اے 'Fairfield Inn'۔ ’تخت لہور‘ ناٹک کھیڈن بعدوں اسیں چار جنے، فالکن، منظُور اِعجاز، فارُوق احمد تے میں (جاوید بُوٹا)، ایس ہوٹل دے ریسٹورینٹ وِچ ہفتہ وار بیٹھکاں کرن لگ پئے۔ 1331 H سٹریٹ اُتے فاروق ہوراں دا ریسٹورینٹ سی، اوہناں اوتھوں آجانا، چار تے پنج سٹریٹ وِچالے ’آئی‘ سٹریٹ اُتے منظُور ہورا دا دفتر سی، اوہ وی پنج وجے چُھٹی بعدوں اوتھے آ جاندے سن۔ میں تے فالکن رات نوں ٹیکسی چلاؤندے ساں، اسیں وی گھروں بھورا چھیتی نِکل آؤنا تے ٹھکّ پنج وجے اڈے اُتے اپڑ جانا۔ گھنٹہ ڈیڈھ جاں دو گھنٹے گپاں وڈھنِیاں، پنجابی بارے کوئی گل بات کرنی، پنجابی دی کوئی کہانی، جاں کوئی کوِتا پڑھنی تے اوہدے اُتے وچار وٹاندرہ کرنا۔ چڑھدے لہندے پنجاب وِچ پنجابی دی صورتِ حال بارے وی وچار وٹاندرہ کرنا۔ واہواہ چِر ایہہ ہفتہ وار بیٹھک سجدِی رہی۔ پھیر اِک دِن سانوں ایہہ وچار پُھریا بھئی اسیں چارے جنے کدوں تائیں اِنج مِلدے رہواں گے، کیوں نہ ایہدا گھیر موکلا کیتا جائے، ہور پنجابی پیاراں نوں نال رلایا جائے، پنجابی دی کوئی سیوا کیتی جائے، آؤرگنائیزیشن بنائی جائے۔
لؤ جی، اوہناں بیٹھکاں وِچ (اپنا) ’اکیڈمی آف دی پنجاب اِن نارتھ امریکہ‘ دی نینہہ رکھی گئی تے (اپنا) دا جنم ہوگیا۔ اِک ہور ٹُھکویں پنجابی پیارے سفیر رامہ وی ساڈے نال سن۔ اجکل تاں (اپنا) دی ویب سائٹ دا سارا بھار اوہناں دے موڈھیاں نے ای چُکیا ہویا اے۔
فالکن ہوراں دا اصلی ناں محمُود رضا طارق اے۔ بُہتیاں لوکاں نوں ایس ناں دا کوئی عِلم ای نہیں۔ کارن ایہہ اے کہ واشِنگٹن ڈی سی وِچ (دوسرِیاں تھانواں دا مینوں کوئی عِلم نہیں) ٹیکسی ڈرائیوراں نے آپ جاں اوہناں دیاں مِتراں سی بی ریڈیو اُتے آواز مارن لئی وکھو وکھ تے اولے جیہے ناں رکھے ہوئے سن۔ جیویں،منیجر، لفٹینو، چئرمین، یونیورسل۔ ڈائنامائٹ، حاجی کوبرا، مُون لائٹ، فالکن۔ ہوراں بارے تاں مینوں کوئی خاص چانن نہیں بھئی اوہناں دا ناں اوہناں دی شخصیت نال ڈُھکدا اے جاں نہیں۔ پر محمُود رضا طارق دا ناں ’فالکن‘ اوہدی شخصیت نال سوفیصد ٹُھکواں ڈُھکدا اے۔ شِکرے ورگی تَرِکھی اکھ، ماملے دے دُھر اندر جا وڑدی۔ انتاں دا ’شارپ فوکس‘۔ جیہڑا کم کرن دی حامی بھر لئی اوہ پھیر توڑ سِرے چاڑھ کے ای ساہ لینا اے۔
1995 وِچ، نجم حُسین سیدّ ہوراں دا لِکھیا پنجابی ناٹک ’تخت لہور‘ شُروع ہویا۔ اوہدے وِچ پاتر بڑے سن پر سانوں ایکٹراں دی تھوڑ سی۔ فالکن ہوریں وی ریہرسلاں وِچ پک نال آؤندے سن تے بڑی رِیجھ نال کماں کاراں وِچ ہتھ ونڈاؤندے تے ہتھ پلا ماردے سن۔ جیہڑے پاتراں لئی ایکٹر اجے نہیں لبھے سن اوہناں پاتراں دے مُکالمے پڑھن دی ذمہ واری فالکن ہورا اپنے سِر لے لئی۔ اِک دِن ریہرسل بعدوں ایکٹراں دی تھوڑ پاروں لما چوڑا وچار وٹاندرہ ہویا۔ رلویں صلاح نال اِک ’رول‘ فالکن ہوراں نوں کھیڈن لئی آکھیا گیا۔ فالکن ہوراں اوس ویلے کوئی حامی نہ بھری کیونجے اوہناں نوں ایہو جیہا کوئی تجربہ ای نہیں سی پہلاں۔ خیر اگلی ریہرسل تے فالکن ہوراں آؤندیاں ای بھرویں جوش نال حامی بھر لئی۔ لؤ جی، کمال دی گل ایہہ اے کہ فالکن ہوراں اِک نہیں دو ’رول پلے‘ کیتے۔ میں ایس گل دا ذِکر کرنا وی لازمی سمجھنا کہ ’تخت لہور‘ دے صدقے، اﷲ بخشے ’اَنِل گُلاٹی‘ ربّ نوں پیارے ہوگئے نیں، ساڈے نال رلے۔ گُرشرن سِنگھ، راج وِرک تے بُھوپِندر سہگل ورگے پنجابی پیارے ساڈے نال جُڑے تے اج وی (اپنا) دے ٹُھکویں ممبر نیں۔
(اپنا) نے کِتاباں چھاپن تے اُلتھے کرن دا کم چھوہیا تاں فالکن ہوراں وی پنجابی دی گُرمُکھی لِپی سِکھی تے (اپنا) ولوں پنجابی دی شاہ مُکھی لِپی وِچ چھپن والی پہلی کِتاب، پاش دی چونویں کوِتا ’اِنکار‘ وِچ حصہ پادِتا۔
(اپنا) دی ہفتہ وار اِک بیٹھک وِچ منٹو ہوراں دا ذِکر چِھڑیا تے فالکن ہوراں بڑے جوش نال صلاح دِتی کہ منٹو ہوراں دِیاں چونوِیاں کہانیاں دا پنجابی وِچ اُلتھا کر کے (اپنا) ولوں اِک پراگا چھاپنا چاہیدا اے بھاویں پہلاں وی پنجابی وِچ اوہناں دِیاں کہانیاں دے اُلتھے چھپ چُکے نیں۔ ۔۔۔ گل آئی گئی ہوگئی، ہفتہ وار بیٹھکاں سجدِیاں رہیاں، فالکن ہوراں وی مُڑ اپنی اوس جوشیلی صلاح دا کوئی ذِکر نہ کیتا۔
لگ بھگ مہینے ڈیڈھ بعدوں ہفتہ وار بیٹھک دی کاروائی شُروع ہون توں پہلاں فالکن ہوراں بڑے جوش نال بینتی کیتی ’بھئی ایجنڈے موجب کاروائی شروع ہون توں پہلاں مینوں کُجھ پل دیو میں اِک شئے تُہانوں سُناؤنی اے۔‘
سرکار میری، فالکن ہوراں منٹو دی کہانی ’ٹیٹوال کا کُتا‘ دا پنجابی اُلتھا پڑھنا چھوہ دِتا، ساری محفل دِیاں اکھاں ٹڈِیاں تے مونہہ کُھلے رہ گئے، ۔۔۔ ایس قدر سوہنی تے نرول بولی، ایڈا ٹُھکواں مُحاورہ، کہانی دی پکی پِیڈی بُنتر، اوہدی ٹور، اوہدا تت ست،۔۔۔ واہ جی واہ۔ اِنج جاپدا سی ایہہ اُردُو توں اُلتھا نہیں بلکہ ایہہ کہانی اصل وِچ پنجابی وِچ ای لِکھی گئی ہووے گی۔ فالکن ہوراں پنجابی وِچ اُلتھ کے اوس کہانی دا حق ادا کر دِتا سی۔
کُجھ چِراں توں وار وار اوہناں دا من کردا سی کہ ’ٹوبہ ٹیک سِنگھ‘ نوں پنجابی ناٹک دی شکل دے کے سٹیج اُتے کھیڈیا جائے۔ افسوس کہ اوہ اپنی کھیڈ ای مُکا گئے۔
مینوں نہیں یاد پیندا کہ فالکن اج تائیں کِسے نال لڑے جھگڑے ہون۔ ہاں، اِختلاف لازمی کردے سن۔ اختلاف وی برائے اِختلاف نہیں۔ اوہدے پِچھے ٹُھکویں دلیل تے بھرواں لاجِک ہوندا سی۔ تے حمایت وی اوسے طرحاں ای، برائے شخصیت نہیں۔
۔۔۔ فالکن ہوراں کُجھ عرصہ ٹیکسی چھڈ کے 'Limousine' چلاؤنی شروع کر دِتی سی۔ 'Limousine' وِچ عام بندہ تاں بیٹھدا ای نہیں۔ پیشکی بُکِنگ ہوندی اے۔ بھارِیاں تے اُچے قد کاٹھ والِیاں شخصیتاں ای ایہہ مہنگی سواری ورتدِیاں نیں۔ میرے نال جدوں وی میل ہونا جاں فون راہیں گل بات ہونی تاں اوہناں دسنا، ۔۔۔ اج میرا فلانے سینیٹر نال جاں کانگرس مین نال میل ہویا اے، اج فلانے ٹی وی چینل دے فلانے بندے نال ٹاکرا ہویا اے۔ فلانے اخبار دے رپورٹر جاں فلانے جرنلِسٹ نال میل ہویا اے۔ ’بڑِیاں کُھل کُھلا کے گلاں ہویاں نیں۔ بھائیان (بھائی جان)، میں وی پھیر کھرِیاں کھرِیاں سُنائیاں‘۔ ۔۔۔ میں آکھنا، ’یار فالکن ہتھ ہولا رکھیا کر جے اوہناں تیری کمپنی نوں شکایت کر دِتی تاں کِدھرے نوکری نہ جاندی رہوے تیری‘۔ اگوں جواب کیہ آؤنا، ’ویکھو جی فری کنٹری اے۔ ہر اِک نوں بولن دا حق اے۔ کیہ کر لین گے میرا؟ بُہتاہووے گا تاں چُھٹی دے دین گے پھاہے تاں نہیں لا دین گے نا مینوں۔ ویکھو جی، ٹھیک اے ہُن ایہو ای ساڈا مُلک اے۔ مرن جیون ایہدے نال ایتھے ای اے، پر یار جی، جمے پلے تاں پاکِستان وِچ آں۔ جنم بُھومی دی پیڑ تاں ریہندی اے نا ساری حیاتی۔‘
یاراں نال یارِیاں وی اپنے اپنے انگ پکھ توں وکھو وکھ ڈھب دِیاں۔ جے کسے مِتر نوں سنگیت دا شونق اے تاں اوہدے لئی کلاسیکل توں لے کے فوک، لوک تے فِلمی سنگیت دِیاں نوِیاں پُرانیاں شیواں دی سانجھ پاؤنی۔ اُردو دے شونقی مِتر نال اُردو سی سانجھ۔ پنجابی دے سُمندر وِچوں تاں ٹُبھِیاں مار مار کے نویں نویں تے اولّے موتی کڈھ کے لیاؤنے تے پنجابی پیاراں نال سانجھے کرنے۔ سیاسی مِتراں نال سیاسی بھائیوالی۔ چھڑی سانجھ اِی نہیں پاؤنی بلکہ وچار وٹاندرہ وی کرنا تے اُشکل وی دینی، بھئی ایس پکھ توں وی سُنو، ویکھو، پڑھو تے سوچ وچار وی کرو۔
بے لاگ یاری دا چس تاں اوہدے پروار نال میل پاروں ہوندا سی۔ اوہدے گھر والے اِنج آدر تے ٹہل سیوا کردے سن جیویں اسیں فالکن دے یار بیلی نہیں بلکہ پیر مُرشد آں۔
کُجھ عرصے توں فالکن بھورا اُکھڑے اُکھڑے جاپدے سن۔ اوہناں دا بہن کھلون، مِلن ورتن، گل بات، ویکھن چاکھن دا ڈھنگ واہواہ بدل گیا سی۔ جیویں اوہ تِھڑک گئے ہون اپنی لِیہہ توں جاں کوئی شئے کھڑیچ گئی ہووے تے اوہنوں لبھ رہے ہون۔ شِکرے دی اکھ وِچ ویکھیاں اِنج جاپدا سی جیویں اوہنوں کِسے شئے دی بھال اے۔ شِکرہ اوس کونج وانگ جاپن لگ پیا سی جیہڑی اپنی ڈار توں وِچھڑ گئی ہووے تے اپنی ڈار دے وچھوڑے وِچ اندروں اندر کُرلا رہی ہووے۔ طبیعت دے ٹِکا دی تھاں بے چینی نے مل مار لئی سی۔ خبرے ایہو کارن سی جو فالکن ہوراں نال پِچھلے کُجھ ورھیاں توں میل مُلاقاتاں گھٹن لگ پئیاں،۔۔۔ میل ہونا، تاں ہوں ہاں توں اگانہہ گل ای نہ ٹُرنی،۔۔۔ فون راہیں وی رابطہ گھٹ گیا، ۔۔۔ میں فون کرنا تاں دو دو دِناں بعدوں جواب مِلنا، ۔۔۔ پھیر اوہدے باقائدہ فون آؤن لگ پئے۔ سوادی گل ایہہ سی کہ فون فالکن ہوراں کرناں تے گلاں میں کرنِیاں۔ فالکن ہوراں دا جواب ہوں ہاں، ٹھیک اے جی، اچھا جی، دا حد بنا نہیں سی ٹپدا۔ کھرجدار نِگھی آواز ٹھنڈی تے مٹھی پے گئی سی۔ رابطہ پھیر ٹُٹ گیا۔ ۔۔۔ یاراں بیلِیاں توں پُچھ گچھ کیتی، کِسے نال کوئی رابطہ نہیں۔
اِک دِن اچن چیت فالکن ہوراں دی کھرجدار لِشکدی نِگھی آواز وِچ فون آ گیا۔
’’سلاماں لیکم، بھائیان، میں ایتھے Fairfax ہسپتال وِچ آں پِچھلے دساں کُو دِناں توں۔ میرے پٹ دا اِک بڑا پُرانا پھٹ کُھل گیا سی۔ ٹھیک ہوگیا اے۔ علاج کردیاں ڈاکٹراں نوں پتا لگا اے کہ مینوں بڑا ڈاڈھا ’ڈِپریشن‘ اے۔ میں گھر نہیں جا سکدا ایس لئی اوہناں مینوں 'Psychiatric' وارڈ وِچ بھیج دِتا اے۔ میں سوچیا میں تُہانوں دس دیاں ہُن میں ٹھیک آں۔‘‘ ہسپتال دا سُن کے میرا تراہ نِکل گیا پر آواز دی لِشک نے حوصلہ وی بڑا دِتا۔ میں اپنے اِک سانجھے بیلی ’گوہر خاں‘ نوں دسیا تے اسیں رل کے اوسے دِن لوڈھے ویلے ہسپتال جا اپڑے۔ پہلے والا پُھرتِیلا فالکن ویکھ کے، کھرجدار نِگھی آواز سُن کے من بڑا راضی ہویا۔ پُرانے ویلے چتاردیاں رج کے گپاں وڈھیاں۔ دو دِناں بعدوں فالکن ہوراں نوں ہسپتالوں چُھٹی مِل گئی تے میل مُلاقاتاں وی پھیر توں چالو ہو گئیاں۔
دِل دا پسار رج کے موکلا، اپنی کوئی بُھل، بُرائی جاں کمزوری لُکاؤن دا تاں ول ای نہیں سی اوس بندے نوں۔ ۔۔۔ میرا پِچھلے کوئی اِک ڈیڈھ مہینے توں اوہدے نال کوئی رابطہ نہیں سی ہو رہیا۔ ایہہ کوئی اولی گل نہیں سی شِکرہ کدے کدے اُچی اُڈاری مار جائیا کردا سی۔ گھر وی بدلی کر رہیا سی۔ رُت وی خراب سی، برفباری تے انتا دی ٹھنڈ۔ میری طبِیعت وی واہوا خراب رہی۔ میرے فون دا وی کوئی جواب نہیں آؤندا سی۔
اِک دِن اچن چیت فالکن ہوراں دا فون آ گیا۔ سلام دُعا تے خیر خریت پُچھن دسن بعدوں میں اُلامھا دِتا، ’’یار فالکن تینوں بڑے فون کیتے نیں، کوئی جواب ای نہیں۔‘‘
اگوں جواب کیہ مِلدا اے، ’’بھائیان (بھائی جان)، جواب کِتھوں مِلدا تُہانوں۔ فون ای کٹیا ہویا سی۔ بِل ای نہیں سی دِتا۔ بِل تار دِتا اے۔ فون چالو ہو گیا اے۔‘‘
میرا ہاسا نِکل گیا تے میں آکھیا ’’تے پھیر مُلاقات پاؤ۔‘‘
’’ٹھیک اے۔ کم تے نِکلو تاں شہر آ کے ٹلی کھڑکا دینا مُلاقات ہو جائے گی۔‘‘ ہوندا وی اِنج ای سی۔
17 فروری نوں میں ایہہ سوچ کے چھیتی ناشتہ کیتا کہ لگ بھگ ڈیڈھ مہینا ہو گیا اے کم نہیں کیتا، منا! چل شہر پھیرا ٹورا ای مار آیئے۔ ہور کُجھ نہیں تاں سُستی جھڑے گی۔ موسم تے طبیعت دی خرابی دا پج وی مُکے گا۔ اُتے اپنے کمرے وِچ جا کے کپڑے بدلن لئی پوڑھِیاں چڑھدیاں میرا دھیان ہتھ وِچ پھڑے موبائل فون دی چمکارے ماردی لال بتی اُتے پیا۔ میں عادت مُوجب بے دھیانے ویکھن لگ پیا بھئی میں کیہدا فون مِس کیتا اے؟ فون تاں نہیں ٹیکسٹ میسج سی۔ میسج دی مینوں سمجھ نہ پئی جاں خبرے میں سمجھنا ای نہیں چاہوندا ساں۔ میں جھبدے فون بند کردِتا پر من وِچ کانبا چِھڑ پیا سی۔ پوڑھیاں دے جنگلے کول جھٹ کُو کھلو کے بڑی ہِمت نال میسج پھیر پڑھیا،
GOHAR KHAN: AOA how r u Bhai Jan Our loving friend Falcon has passed away this morning
لگ بھگ ادھا گھنٹہ ڈور بھورا اکھاں پاڑ پاڑ کے پُلاڑ وِچ جھاتیاں ماردا رہیا۔ من ایہہ خبر منن لئی راضی نہیں ہورہیا سی۔ پر حقیقت تاں حقیقت سی۔
ادھی رات بعدوں سواکُو دو وجے ’فیس بُک‘ اُتے مِتراں نوں پُھلاں دا اِک گُل دستہ تے ’Have a nace day‘ پوسٹ کر کے بندہ ایہو جیہا سُتا کہ سویرے اُٹھیا ای نہیں۔ خبرے کیہڑے ویلے ’Brain Hemorrhage‘ ہویا تے شِکرہ ہمیشاں لئی اُڈاری مار گیا۔ ربّ اوہناں نوں بہِشت وِچ ٹھنڈیاں ہواواں دِی نِگھ وِچ سُکھی رکھے۔ آمین!
فالکن نال مُلاقات نہ ہون دی سُول تا حیاتی میرے جِگر وِچ رڑکدی رہے گی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels