Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کتاباں >> سُکیا رُکھ

سُکیا رُکھ

ظہیر وٹو
October 3rd, 2014


آرا سُکے مڈھ دے کلیجے نوں چیردا ہویا اگانہہ ٹُردا جاندا ہا اتے نال نال ٹاہلی دے دوآلے اُڈدی کاونی دی واج اچ درد وی ودھدا جاندا ہا۔ ایس کاونی دا سنگ تاں ٹاہلی نال تھوڑے دینہاں دا ہی ہا۔ چار ککھاں دا اک آہلنا ہا سو، جیس اچ نہ انڈے ہاس نہ بچے۔
نجرے نوں اوس دے چھوہر نے دیگ لئی گھیو پُچھ کے ڈونگھی سوچ چوں پرتایا۔ نجرے نے جھُگی اِچ بنیاں بخاریاں اُتے ہتھ ماردیاں ہویاں سوانی نوں سد ماریا۔ بختاں بخاریاں توں ہی گھیو چا کے چھوہر نوں دتا تے ساجا نائی ولے دُڑکی لا گیا۔
کاڑ کاڑ دی واج نا ٹاہلی بھوئیں تے آ پئی اے کاونی دی واج دور ہوندی گئی۔ ماچھی سانگ ٹکن لگ پیا تے نجرا بھوئیں تے بیٹھا اک تیلے نال مٹی تے ڈِنگیاں چڑبیاں لکیراں واہندا ہویا سوچاں دے ہنیرے اِچ ڈُب گیا۔
ڈوجے دے پانی لہن پچھوں جدوں اوہندے پیو گامے ایہہ پنڈ بنھیا تے گامے نے کھم توں ایہہ ٹاہلی کھگ کے ویڑھے اِچ لائی اودوں ویڑھا وی کیہ کانیاں دی بنی جُھگی تے کمانے دی وچکارلی تھاں۔ گاماں اوہنوں نت نماشاں ویلے پانی دیندا ہا تے ویلے دے نال نال ایہہ رُکھ وی ٹُردا گیا۔ جراں کوں چھاں ہوئی تاں گاما دوپہراں ویلے ہل چھڈ کے ایسے دی چھاویں آ روٹی کھاندا ت ینجرا بیٹوں نال کھیڈدا کھیڈدا بھج کے روٹی اُتوں گُڑ چا لیندا۔ ساری وستی دیاں چھوہریاں چھکریاں توں لے کے بڈھیاں مائیاں تیکر ہر کوئی ایس ماہلی ٹاہلی دی چھاں ماندیاں ہان اتے نال نال اپنے دُکھ سُکھ تے ہاے کھیڈے ونڈدیاں ایتھے آ بہندیاں۔ اوہناں دیاں سوکڑاں دی دنیا ایس ٹاہلی توں ای شروع ہوندی تے نماشاں اِییل ایتھ مک جاندی ۔
موکھے نے لمے چوں آئی مُکان دا دسیا تے آپ ماچھی کول بہہ گیا۔ نجرا گھیرے نال اکھیں پونجھدا ہویا باہر بھگل نوں ٹُر پیا۔ دُعا مگروں ’’اللہ دا حکم‘‘ آکھ کے ساریاں آپو اپنیاں گلاں ریڑھ دتیاں۔ نجرا کئی چِر نکے بھرا نورے ولے گوہ نال ویکھدا رہیا۔ گامے دا سبھ توں لاڈلا پُتر ہا۔ ہر ساون اِچ ایہندی پینگھ آپدے ہتھاں نال وٹ کے ٹاہلی تے بنھدا ہا۔ نورا پینگھ جھوٹدا جھوٹدا وڈا ہو گیا تے فیر اک دن گامے لئی خوشی دی اخیر ہائی جدوں اوہ اپنی نونہہ لے کے گھر آیا۔ ویاہ توں پچھوں گامے دے سارے کم مُک گئے کھوہ تے پھیرا مارن جاندا یاں سارا دینہہ ڈیرے تے رہندا۔ ڈیرے توں اُچکا ہوندا تے ویڑھے دی ٹاہلی ہیٹھ آ بہندا۔ ہن تاں ٹاہلی ہیٹھ وی رونق ناہی۔ پوترے کھیڈدے ہائے پر اوہ گلاں گامے توں ناہن موہندیاں، جیہڑیاں اوہندیاں اکھاں نے ویکھیا ہان۔ وستی دے لوکاں دے آپدے کم ای ناہین نبڑدے رل کتھوں بہندے۔
موڈھے تے ہتھ رکھیچن نال نجرے نوں مُڑ پچھانہہ پرتیجنا پیا۔ عطا نے چاولاں دی پلیٹ اگے رکھ کے کھاون لئی آکھیا۔ نجرے ٹھنڈا ساہ بھر کے دو چار پھکے مارے تے ہتھ دری تے صاف کرن لگ پیا۔
لگدیاں لانیاں نوں ٹوردیاں ٹوردیاں نماشاں ہو گئیاں۔ ڈیرے اِچ چراں چوں کڈھی اگ دے آلے دوالے بہہ کے حُقے دی واری لاندیاں ہویاں۔ پچھلے سیال دے گھویڑاں دا چیتا آیا۔ ایہناں گویڑاں نال ای تاں ٹاہلی سُکدی گئی۔ گاما وی اندر اندر گھُلدا گیا۔ دارو وی لیندے رہے پر روگ دا کوئی پتہ نہ لگدا۔ اسو چڑھدیاں ای گامے نے منجی مل لئی تے ٹُرن پھرن توں وی گیا۔ سارا دن مجی ٹاہلی دے ہیٹھ چوترے تے رہندی تے دھیاں پُتراں وچوں جیہندا ویہل لگا گامے دے کول آ بہندا تے اخیر تناں مہینیاں مگروں اوہدی کنڈ منجی توں وکھ ہو گئی۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels