Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> دیس دیس دیاں کہانیاں >> نسیم کھرل >> پچھلی واردات

پچھلی واردات

نسیم کھرل
November 29th, 2007
5 / 5 (2 Votes)

جدوں انسپکٹر دریشانی نوں واردات تے آئے ہوئے چار پنج دیہاڑے لنگھ گئے تے اوہناں نوں پچھ پرتیت مگروں وی ککھ نہ لبھا تے اوہ پولیس دے دستور موجب ایس پی صاحب دے سنیہے دا بہانا کردیاں ہوئیاں اوتھوں کھسکن لگے۔ اوہناں دے نال بیٹھے ہوئے وڈیریاں وچوں سرائی رازقڈ دے مونہوں اُبڑواہے ہؤکا نکلیا ''آئے ہائے انسپیٹر (انسپکٹر) گونث(غوث) بشک (بخش) شاہ!!''
وڈیرہ آچر جیہڑے سرائی دے نال بیٹھے ہوئے سن اوہناں نوں وی بڑے وٹ چڑھے ہوئے سن، ''اک واری پھیر آکھیں، سرائی۔ ایہہ برٹش والے بھلا اپنی ریاست دے نال پُج سکدے نیں۔''
''ہن کتھے ہے شاہ صاحب؟'' وڈیرے عمر نے حقہ اپنے ول دھروندیاں ہوئیاں پچھیا۔
''ہن تے خیر، پنشن تے ہے۔ پر اج وی ایتھے اوہدا کنٹرول ہے۔'' رازقڈنے جواب دتا۔
انج تے خیرپور ریاست دے پُلس محکمے دے سارے جوان اتھرے تے دلیر سن، پر جیویں انسپکٹر غوث بخش شاہ نے اپنا ویلا لنگھایا، انج شالا کوئی ہووے۔ نکے ماڑیاں تاں عرضیاں وی داخل نہیں کیتیاں جاندیاں سن پر اپنا رعب جماون لئی اپنے اردلی گھلے جاندے سن کہ چوراں نوں پتہ لگ جاوے کہ ہن کجھ نہ کجھ ہو جاوے گا۔ ہر پاسے چرچے ہوندے سن۔
جنہاں نوں چوری دا پتہ وی نہیں ہوندا سی، اوہ وی چوراں نوں تنگ کردے سن،
''اوئے انسپکٹر غوث بخش شاہ آؤندا پیا ہے۔ ہن تے رب ای بچاوے''
''اوئے دیور وی بھرجائیاں دے نال پھڑے جاندے نیں پھیر ایہہ تاں ٹکے دی چوری ہے۔ کجھ وی نہیں ہووے گا، ایہہ کھبا ہتھ میری داڑھی تے ہے، تیرا ناں وی نہیں آوے گا۔''
ایسے طرحاں عرضی دین والے نوں بڑی چھیتی حق لبھ جاندا سی تے انسپکٹر نوں وی ہیڈ کوارٹر وچ ہی مبارک لبھ جاندی سی۔ فریادی آپوں بانہواں بنھ کے آؤندا سی تے اوہنوں آکھدا سی، ''بس سائیں تیری بڑی مہربانی۔''
اوہنوں تفتیش کرن دا وردان سی۔ او او پاپ، جنہاں نوں علاقے دے تھانیدار اتے انسپکٹر نہیں پھڑ سکدے سن، اتے جنہاں دی 173 وی نکل جاندی سی اوہناں نوں وی شاہ، اوس علاقے وچ بدلی ہوکے آؤن توں مگروں منٹاں وچ نبیڑ لیندا سی۔ جدوں اوہ واردات والی تھاں تے جاندا سی تے ساریاں چوراں ڈاکواں نوں اپنے اگے کھڑا کرکے زیر زبر نال گاہلاں کڈھدیاں ہوئیاں آکھدا سی،''اوئے تسیں میرا ناں سُنیا ہے؟''
سارے سر سُٹ کے 'ہاں' آکھدے سن۔ اوہنوں ہر کوئی جان دا سی۔ ''پھیر چھیتی چوری دا دسو۔ میں کدی وی سکھنے ہتھ نہیں مُڑدا۔ تے جیہڑا میرا آکھا من لیندا ہے اوہدے نال دھگانہ کدے نہیں کیتا۔'' اوہ اپنیاں مُچھاں نوں وٹ دیندیاں ہوئیاں آکھدا سی، ''ویکھو، جے چوری نہ لبھی فیر وی تہاڈے کولوں دُونی چوری بھراواں گا۔ اتے نالے تہاڈے ٹبر دی جیہڑی بے عزتی ہووے گی اوہ وکھری ہووے گی۔ ایس لئی شرافت نال مینوں چوری موڑ دیو۔ ہن جاؤ اتے کل سویرے آکے مینوں جواب دینا۔''
دوجے دیہاڑے سویرے سویرے چوری دا مال لبھ جاندا سی تے چور انجام دے مطابق چوری دا مال موڑ کے ہتھ بنھ کے مُڑ جاندا سی۔ پھیر بھانویں وڈیاں افسراں دا کنا ہی زور کیوں نہ ہندا، اوہناں چوراں نوں پھڑ کے پرچہ وی نہیںکٹیا جاندا سی، جے کدیں کوئی افسر کجھ آکھدا سی تاں اوہنوںبڑا بھیڑا جواب دتا جاندا سی، ''تسیں آپوں جاؤ تے جیہڑا وی چور ڈاکو من دا ہے کہ اوہنے چوری کیتی ہے اوہنوں پھڑ کے اندر کر دیو۔ اک واری کسے وڈیرے دی چوری ہوئی تے ناظم نے اوہناں تے دباء پایا کہ ''شاہ توں چوراں نوںپھڑ کے اوہناں تے پرچہ دے۔''
''کیہنوں پھڑاں اتے کنہاں تے پرچہ کٹاں سائیں؟''
'' جنہاں نے چوری کیتی ہے۔''
''سائیں، پھیر تسیں سمجھو کہ میں ای چور آں۔''
انسپکٹر شاہ دی گل سن کے اوہ ناظم چپ کر گیا۔ ۔ پہلے زمانے دے حاکم اپنے زیر دست بندیاں دیاں اوکھیاں گلاں وی سیہندے سن۔ پر جے کسے چور ڈاکو کولوں کجھ پھڑیا جاندا تے اوہ چوری من جاندا، تاں پھیر رب ہی خیر کرے، اوہدے پنڈے توں کھل لاہ لئی جاندی سی۔ جنے دن انسپکٹر شاہ اوس علاقے وچ ہندا سی، اوس چور نوں گھر دی روٹی کھانی نصیب نہیں ہندی سی۔ جے اک جرم توں چھٹ جاندا تے جیل دے بوہے توں باہر نکل دیاں ای اوہدے سر کوئی نہ کوئی ہور کیس پا کے اوہنوں پھیر تھانے وچ ڈک دتا جاندا سی تے اوسے دیہاڑے پھیر اوہنوں کسے نہ کسے کیس وچ چالان کر کے جیل گھل دتا جاندا سی۔ ایہہ چوراں لئی بڑی اوکھی گل ہندی سی۔ اک چور نے تاں فیصلے ویلے جج نوں ہتھ بنھ کے عرض کیتا سی کہ ''سائیں میں اپنا جرم قبول کرناں۔ مینوں بڑی وڈی سزا دینا۔''
''اوئے توں اینی وڈی سزا کیوں منگ رہیا ایں؟'' جج نے ہسدیاں ہوئیاں پچھیا سی۔
''ایس لئی سائیں، جے میں ایتھوں چھٹ گیا تاں انسپکٹر شاہ پھیر مینوں پھڑ کے کسے نہ کسے جرم وچ اندر کر دیوے گا تے مینوں وخت پے جاوے گا ایس لئی تسیں مینوں کوئی وڈی اتے لمی سزا دیو۔''
پر جدوں سارا ملک ون یونٹ ہوگیا تاں اک نواں ایس پی بدلی ہو کے آیا۔ انسپکٹر شاہ دے موٹے پنڈے نوں ویکھ کے اوہنے آکھیا ''پکی گل اے توں وڈھی خور ایں۔ ایس لئی ریٹائر ہوجا ایہہ نہ ہووے کہ تینوں کوئی وخت پے جاوے۔'' اوہ وی کتھے ٹلن والا سی، اوہنے وی تُرت ای استعفیٰ سٹدیاں ہوئیاں آکھیا،''صاحب پُلس محکمے دے مصلّے تے نہ توں نماز پڑھدا ایں تے نہ میں، میں جھوٹ کیوں آکھاں، جے تینوں کوئی پاک دامن بندے لبھدے نیں تاں لبھ لے۔''
اوہنے چھیتی ریٹائرمنٹ لے لئی پر اوہنوں اوس ویلے ایہہ خیال نہیں آیا کہ نوکری چھڈن توں مگروں کیہ ہووے گا؟ اوہنے سمجھیا سی کہ ریٹائر ہوون توں مگروں اوہدا ویلا عزت نال لنگھے گا، چار بندے اوہنوں سلام کرن گے تے جے جرم دی تفتیش نہیں کرسکے گا تاں وی تھانیدار اتے دوجے زمیندار مجرم نوں پھڑن لئی تے کیس دی تفتیش لئی صلاح مشورہ کرن لئی اوہدے کول آیا جایا کرن گے۔ اوہدے کول رونق میلا لگا رہوے گا، پر جدوں اوہنے ویکھیا کہ جیہڑے لوکی سویرے شامیں اوہدے کول آیا جایا کردے سن، اوہناں نے تاں اوہنوں سلام کرنا وی چھڈ دتا۔ ایہہ ویکھ کے اوہنوں بڑا ہرکھ ہویا۔
اوہدی وڈی بیٹھک، جنہوں اوہنے اجیہی کچہریاں لئی بڑے شوق نال بنوایا سی، تے جیہدے وچ اپنے لئی اک وڈی آرام والی کرسی تے پروہنیاں لئی اک درجن موڑھے بنوائے سن، اوہ اکثر ویہلی پئی ہوندی سی۔ اوہ روز سویرے شامیں اپنے گھروں نکل کے بیٹھک وچ اپنی وڈی کرسی تے بہہ جاندا سی اتے اوہدے ساہمنے اوہدا پرانا اردلی ہی بیٹھا ہوندا سی۔ ہر ویلے چپ رہنا وی بڑی اوکھی گل سی، ایس لئی ویلا لنگھاون لئی اوہ ایدھر اودھر دیاں گلاں کردا رہندا سی، اتے گھما پھرا کے پرانے ویلیاں دیاں اوہو ای پرانیاں گلاں چھوہ لیندا سی۔
''کیویں، کوڑا خان، اسیں اوہناں ڈاکواں نوں کیویں پھڑیا سی!''
''کوڑا خان، ناریجیاں والے خون دے کیس وچ اسیں ذمے واراں نوں کیویں سزا دوائی سی؟''
اوہدا اردلی کوڑا خان، جیہڑا اوہدی وردی وچ لگے ہوئے اسٹیکر وانگوں اوہدے رعب دے زمانے دی بچی ہوئی اخیرلی نشانی سی تے جیہدا اوس زمانے وچ کم ہی مالک دی سیوا کرنا تے نکیاں کامیاں دیاں دتیاں ہوئیاں وڈھیاں دی جاسوسی کرن دے نال، کیس دی تفتیش وچ ملزماں دیاں سُتھناں لاہ کے اوہناں نوں لتر مارنا ہوندا سی، اوہ وی اجیہیاں گلاں سنن اتے سناؤن دا شوقین سی۔
شاہ صاحب دے ریٹائر ہوون توں مگروں اوہدی شان وی مُک گئی سی۔ نوکری دے زمانے وچ خاص اردلی ہوون پاروں اوہدیاں ہتھاں وچ ہزاراں روپیئے ہُندے سن اتے کوئی خاص لیکھا وی نہیں دینا پیندا سی، پر ہن تاں اوہدی بیٹھک دے خرچے تے روز روز ہوون والا جھیڑا وی اوہنوں چنگا نہیں لگدا سی۔ ایس توں اڈ نوکری والے زمانے وچ اوہنوں ہر موسم وچ نویاں وردیاں، نویں بوٹ اتے جتیاں وی لبھدیاں رہندیاں سن تے ہن سپاہیاں کولوں اوہناں دے لتھے ہوئے لیڑے تے بوٹ لین لئی وی اوہنوں اوہناں دے نخرے سہنے پیندے سن۔ ایس لئی اوہنوں شاہ دے ریٹائر ہوون دا بڑا ہرکھ سی۔ اوہ سدا اپنے سنگیاں نوں آکھدا سی ''اوئے سنو! ایس پی صاحب نے سائیں نوں سدیا سی۔ اوہناں نے سائیں نوں آکھیا جرم ودھ گئے نیں۔ ہن تاں حصہ وی نہیں لبھدا۔ توں پھیر نوکری تے آؤن لئی حکومت نوں عرضی گھل۔ پر سائیں نے نانہہ کر دتی۔''
شاہ صاحب جدوں جرم دی تفتیش کرن دیاں گلاں اوہدے نال کردے سی تے انج جاپدا سی کہ جیویں اوہدا صاحب اوسے نوکری تے ہے اتے اوہدے ہتھاں وچ پہلاں وانگوں ہی ہزاراں روپیئے ہین۔ ایہہ گلاں ویلا لنگھاون لئی بڑا چنگا کم سی، تے دونواں نوں چنگا لگدا سی۔ کوڑے خان نے گلاں گلاں وچ دو تن واری اوہنوں صلاح دتی سی تے شاہ صاحب نے وی اوہدی گل من کے اک واری پھیر نوکری کرن دا سوچیا۔ پر اوہنے اپنے ہتھاںنال پینشن دی عرضی لکھی سی ، اوہنے تاں آپوں ریٹائرمنٹ لئی سی۔ شہر والیاں تے رعب پاؤن لئی اوہ اپنے جانو تھانیداراں اتے انسپکٹراں ول سفارش دیاں چٹھیاں وی لکھ کے گھل دیندا سی، پر اوہناں چٹھیاں تے کدی وی کسے نے عمل نہ کیتا۔ اوہدی رہندی کھوہندی عزت اودوں لتھی جدوں اوہدے اردلی کوڑے خان نوں اک قصائی نے گاہلاں کڈھیاں تے اوہنے آ کے شاہ صاحب نوں شکایت کیتی۔ شاہ صاحب نے کڑکدیاں ہوئیاں آکھیا۔
''اوئے اوہنوں میرے کولوں ڈر نہیں لگا؟''
''ہوں، ہن اوہ تہاڈے کولوں کیوں ڈرے گا، اوہنوں تہاڈے کولوں ڈرن دی کیہ لوڑ ہے! میں اوس سور دے پتر نوں آکھیا کہ شاہ صاحب تینوں پٹھا ٹنگ دیوے گا، پتہ ہے اوہنے کیہ آکھیا؟''
''کیہ آکھیا اوہنے؟''
''اوہنے آکھیا جا، جو کرنا ہے کرلے میں تیرے شاہ صاحب کولوں نہیں ڈر دا۔'' کوڑے خان نے وی گھٹ نہ کیتی۔
''توں تھانے وچ رپورٹ کیوں نہ کیتی؟ ''
''اوتھوں وی ہو آیاں۔'' کوڑے خان نے آکھیا۔
''تھانیدار نوں کوئی سار ای نہیں، اوہنے آکھیا توں جا اسیں آپوں ویکھ لواں گے۔ میں پچھیا کہ ہن میں کدوں آواں، تھانیدار نے آکھیا، ہن آون دی کوئی لوڑ نہیں۔''
''اوہنے میرا سُن کے وی رپٹ نہیں کٹی؟''
''اوہنے تاں رجسٹر وچ وی نہیں لکھی میری رپورٹ جناب، تسیں اپنی گل کردے پئے ہو''۔
شاہ وی کجھ آکھدیاں چپ ہو گیا، اوہ سیانا بندہ سی تے سمجھ گیا سی کہ ہن چپ کر کے حیاتی دے باقی ڈنگ ٹپاون توں اڈ ہور کوئی راہ نہیں اوہدے کول۔ اوہ کرسی جنہوں ہر کوئی سلام کردا سی ، ہن اوہ کرسی اوہدے کول نہیں رہی۔ کوڑا خان جنہوں گاہلاں کھاون دا بڑا ہرکھ سی تے اوہ مارکیٹ وچ اپنے سنگیاں دے ساہمنے بڑیاں پھڑاں مار کے آیا سی کہ ہن تسیں ویکھنا میں کیہ کرداں۔ اوہنوں شاہ صاحب دی چپ ویکھ کے بڑی کاوڑ چڑھی تے آکھن لگا، '' کجھ تاں کرو شاہ صاحب، ایہہ تاں ہن ساڈی عزت دا سوال ہے، اوس کتے دے پُتر نوں سبق سکھاؤ۔''
''کیہ کریئے کوڑا خان!''
''تسیں انسپکٹر او تہاڈے کول بڑی طاقت ہے۔''
''میں انسپکٹر نہیں رہیا، کوڑا خان توں سمجھدا کیوں نہیں۔'' شاہ صاحب نے کوڑے خان نوں فرق سمجھایا، پر کوڑا خان جیہدے کول عقل ناں دی کوئی شے ہی نہیں سی اوہنوں فرق دا کیہ پتہ سی، اوہ تاں فرق سمجھ ہی نہیں سکدا سی، اوہنے آکھیا، ''تسیں ریٹائر ہوگئے او تاں کیہ ہویا، پر تسیں انسپکٹر تاں رہے او۔''
شاہ صاحب نے اوہدی گل دا کوئی جواب نہ دتا، پر تھوڑے چر توں مگروں سر سُٹ کے کجھ وچارن لگ پئے۔ کجھ چر مگروں سوچ وچار کے اوہناں نے اپنا سر اُتانہہ چکدیاں آکھیا، ''چنگا ہن توں میری اک گل گوہ نال سن، تے پھیر اوہدا جواب دیویں؟''
کوڑا خان چپ کر کے شاہ صاحب دی گل سنن لئی تیار ہو گیا تے شاہ صاحب نے اوہنوں گل سمجھاونی شروع کیتی، ''ویکھ ، جدوں اسیں رپورٹ لکھدے سی تے چوراں نوں وخت پے جاندا سی، پر جدوں واردات لنگھ جاندی سی تے پھیر کسے نوں کسے شے دا ڈر ہُندا سی؟''
''پھیر اوہناں نوں کاہدا ڈر، سائیں۔''
''بس انج ای سمجھ کہ میں وی اک ''پچھلی واردات'' ہاں، جیہدا کسے نوں ڈر نہیں۔''
کوڑا خان شاہ صاحب دی گل سن کے چپ کر کے بہہ گیا۔
شاہ صاحب نوں کوڑے خان نوں چپ ویکھ کے بڑی کاوڑ لگی تے اوہنے آکھیا، ''اوئے توں آکھنا ایں کہ میرے کول بڑی طاقت ہے تے پھیر کتھے ہے اوہ طاقت؟''
کوڑا خان پھیر وی چپ رہیا، اوہنے شاہ صاحب دی گل دا جواب نہیں دتا، تے چپ کر کے اوہناں دیاں گلاں انج سن دا رہیا کہ جیویں اوہنوں سپ سُنگھ گیا ہووے۔ پھیر شاہ صاحب نے اوہنوں ویکھدیاں ہوئیاں ٹھنڈا ہوکا بھریا اتے ہولی ہولی اوہنوں پیار نال سدیا: ''کوڑا خان۔''
'' جی سائیں۔''
''جے کسے مجرم دے خلاف فرسٹ رپورٹ داخل کردے سی تے اوہ کیہ کردا سی؟''
''سائیں، یاں تے اوہ ساڈے نال کجھ لین دین کرکے جان چھڈا لیندا سی یاں کِتے جاکے انڈر گراؤنڈ ہو جاندا سی۔''
''ہن ساڈے کول وی منہ دین لئی طاقت نہیں کوڑا خان۔ آ توں تے میں وی انڈر گراؤنڈ ہو جائیے۔''
اوسے ویلے آنڈھ گوانڈھ دے نکے بال اوہناں دیاں گلاں سن کے اوہناں تے ہسن لگ پئے، پہلے تے شاہ صاحب نے اوہناں دے ہاسے تے کن ای نہ دھرے جیویں اوہ کسے فریادی دی رپورٹ لکھن ویلے جان چھڈاؤندا سی۔ کوڑا خان جنہیں ایہہ سبھ کجھ ویکھیا سی اوہنے خار کھاندیاں آکھیا: انج تاں پھیر سانوں ایہہ دو ٹکے دے منڈے وی چھیڑن گے۔ انج نہیں ہو سکدا سائیں۔'' ایہہ آکھن توں مگروں اوہ اوتھوں ٹر گیا تے اچن چیتی اوتھے کھلوکے اوہناں ہسن والیاں منڈیاں نوں پھڑ لیایا۔ مُنڈے شاہ صاحب دے ساہمنے کھڑ ے کیتے جیویں مجرماں نوں پھڑ کے اوہ شاہ صاحب دے ساہمنے پیش کردا سی۔ شاہ صاحب نے کوڑے خان دی کاوڑ نوں ٹھنڈا کرن لئی اوہناں منڈیاں نوں گاہلاں کڈھیاں۔
''تہاڈی ماں نوںںں۔۔۔۔۔۔۔ تہاڈی بھین نوںںں۔۔ تسیں کیہ سمجھدے او میں ریٹائر ہو گیاں تے کجھ وی نہیں کر سکدا۔ اج وی میرے کول اینی پاور ہے کہ میں تہاڈے پیو دادے دیاں داڑھیاں پٹ کے اوہناں دے ہتھاں وچ پھڑا سکدا ہاں۔ چلو بیٹھکاں لاؤ ۔''
کوڑا خان جیہڑا اگ وانگوں تپیا ہویا سی اوہ شاہ صاحب دا اجیہا ورتاء اتے اوہناں وچ اوہی پاور ویکھ کے ٹھنڈے پانی وانگوں شانت ہو گیا۔ اوہنے اپنے دونویں ہتھ بنھ کے شاہ صاحب نوں آکھیا،
''سائیں قصوروار اپنا جرم قبول کردے نیں۔ اج اہناں نوں چھڈ دیو، ہن کدی وی اجیہی غلطی نہیں کرن گے۔''
''نہیں نہیں اہناں نوں انج معافی نہیں لبھے گی۔ پہلاں اہناں نوں لتر مار تے پھیر اندر ڈک دے۔''
''نہیں، سائیں، اہناں نوں معاف کر دیو، اہناں نوں چھڈ دیو، میں اہناں دی ضمانت دیناں۔''
''اوئے توں اہناں دی ضمانت دے رہیا ایں؟''
''جی سائیں، میں اہناں دی ضمانت دین لئی تیار آں، اگوں ایہہ کدی وی اجیہا کم نہیں کرن گے۔'' ایہہ آکھ کے کوڑے خان نے اوہناں منڈیاں توں پچھیا، ''اوئے تسیں اپنے ضمانتی نوں مروا تے نہیں دیو گے؟''
''منڈے شاہ صاحب دیاں گلاں سن کے ڈر گئے سن، اوہناں نے میسنا جہیا منہ بنا کے آکھیا کہ جیویں تسیں آکھو گے اسیں اوویں کراں گے۔''
''چنگا، ہن نس جاؤ ایتھوں تہاڈی ماں نوں۔۔۔۔۔۔ ، اج تے تہانوں چھڈ دینے آں، پر جے تسیں پھیر اجیہی بدمعاشی کیتی تاں پھیر تہاڈی خیر نہیں۔ '' شاہ صاحب نے آکھیا۔
دوجے دن گھمن پھرن لئی باہر نکلے تے سڑک تے اوہناں نوں احمد پور تھانے دے علاقے دا وڈیرہ سرائی لبھا۔ اوہ اوس تھانے وچ بڑا چر رہے سن کہ اوہ ایس علاقے دے چپے چپے نوں پچھاندے سن، سرائی صاحب دے نال تے اوہناں دی بڑی چنگی سلام دعا ہُندی سی۔ اوہ تے اوہناں دے ہر کیس وچ مشیر ہُندا سی، ایس لئی سلام دا جواب دے کے اگے ودھنا اوہناں لئی بڑی اوکھی گل سی۔ شاہ صاحب نے سرائی توں پچھیا۔'' سُنا سرائی، ٹھیک ایں؟''
''آہو سائیں، بس رب دیاں مہربانیاں اتے تہاڈیاں دعاواں ہین۔''
''کیویں آیا ایں ایتھے؟''
''سائیں،اک غریب ہاری دی چوری ہو گئی ہے، اوہدی رپورٹ کراؤن لئی آیاں۔''
''اج کل تہادے علاقے وچ کیہڑا تھانیدار ہے؟''
''سائیں دریشانی انعام اللہ''
''اوئے اوہ تاں میرا جمعدار ہُندا سی۔''
''جی سائیں، رب دی مہربانی ہے اوہدے تے اج کل! اوہدا نصیب ہے جناب''۔
''تسیں سناؤ، خوش ہو شاہ صاحب؟''
ؔؔؔؔؔ''بس، ٹھیک آں۔'' شاہ صاحب نے ہولی جیہی آکھیا۔ اوہ چاہندے سن کہ سرائی دے نال جگ دیاں گلاں باتاں کرے اتے ہن بے مروت لوکاں دے بارے دسے۔''
''واہ سائیں، تسیں تاں انج آکھیا ہے کہ ہن تہانوں کوئی پُچھدا ای نہیں۔''
''پچھن دی گل نہیں سرائی، ہن میں بُڈھا ہوگیاں۔''
شاہ صاحب نے اپنی گل ہور پاسے موڑ دتی۔
''سائیں شیر وی کدی بُڈھے ہُندے نیں۔ کل میں تہاڈے محلے توں لنگھدا رہیا سی تے میں تہاڈی بیٹھک وچوں گاہلاں دیاں آوازاں آؤندیاں سُنیاں سن۔ اوہ کون سن سائیں؟''
شاہ صاحب نے سرائی ول بڑے گوہ نال ویکھیا۔ جیہڑا اوس ویلے وی انج ہی دس رہیا سی جیویں پہلاں ہُندا سی، اوہنوں ویکھ کے شاہ صاحب نوں اپنی نوکری والا ویلا چیتے آیا۔''
''کل سویرے، سرائی؟'' شاہ صاحب نے کجھ وچارن دا ڈرامہ کردیاں ہوئیاں آکھیا، جیویں اوہ کجھ چیتے کرن دا جتن کر رہے ہوون، کجھ چر مگروں اوہناں نے اپنیاں مُچھاں نوں وٹ دیندیاں ہوئیاں آکھیا، ''آہو، اوہ دو تن ہسٹری شیٹر سن۔ سارا شہر اوہناں توں تنگ ہے۔ سرائی کیہ ہویا جے میں ریٹائر ہوگیاں، پر شہر دی امن دی صورتحال نوں وی تے ویکھنا پیندا ہے۔''
شاہ صاحب نے بڑے مان نال ایہہ گل آکھی تے پھیر اپنیاں مُچھاں نوں وٹ دتے۔
''بے شک سائیں، بالکل سچ فرمایا تسیں، تہاڈا رعب ہجے وی قائم ہے۔'' سرائی نے آکھیا۔
پھیر جدوں سرائی توں ملن مگروں شاہ صاحب اپنی بیٹھک وچ مُڑے تے آؤندیاں ای اوہناں نے اپنی کالے رنگ دی سوٹی دستور دے موجب اپنی کچھ وچ دتی تے اوہناں دا سر مان نال اُچا ہو گیا، اوہناں نے اندر وڑدیاں ہی اپنے اردلی نوں آکھیا،
''حوالدار کوڑا خان، اوہناں مُنڈیاں دا دماغ اودوں تیکر ٹھیک نہیں ہووے گا، جدوں تیکر اوہناں دے نال روز کاروائی نہیں ہووے گی۔ اوہناں مُنڈیاں نوں روز دھرو کے لیایا کر۔''
کوڑا خان، حوالدار دا لفظ سن کے پرانے جوش وچ آ گیا۔ اچن چیتی اُٹھ کے ایس پی صاحب دے اردلی توں ترلے کر کے منگے ہوئے''ٹٹے لانگ بوٹ'' دیاں اڈیاں نوں ''کٹھاک'' نال ملاؤندیاں ہوئیاں سلیوٹ ماریا۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels