Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> گھٹے رُلدے لوک >> گھٹے رُلدے لوک مُکھ ١٣

گھٹے رُلدے لوک مُکھ ١٣

فیودور دوستوئیوسکی
February 11th, 2008

باباجی آگئے،سانوں دونواں نوں ٹوہندیاں ہوئیاں سِدھے میز تے پہنچے

''حقہ کتھے اِی؟'' اوہناں پُچھیا تے آننا اندریؤنا نے گھابر کے کہیا '' ہُنے اِی آؤندا اے۔'' ماتریونا نکولائی سرگینچ نوں ویکھد ے ہوئے بھوندیں پیریں حقہ چُک کے لیائی۔ ماتریونا وڈی عمر دی کم کاج والی وفادار ملازمہ سی لیکن من مانی تے ضدی اینی سی پئی جگ وچ کوئی ہور انج دی نوکرانی ناں ہووے گی۔اوہ نکولائی سرگینچ اَگے تے دبی رہندی پر ساری بھڑاس آننا اندریؤنا تے کڈھی کیونجے وڈی بی ہوریں وی زبان دیاں بھیڑیاں سن تے سرعام نوکراں تے مالکاں والا حکم چلاون دی کوشش کردیاں سن۔ لیکن اوہ وڈی بی تے نتاشا ہوراں نوں دلوں چاہندی سی تے اوہناں دا دھیان رکھدی سی۔ میں ماتریونا نوں اودوں دا جاندا آں جدوں اسیں اخمنیفکا وچ زمینداری کردے ہندے سن۔

'' ہونہہ !بھج جانا چنگا نہیں ہُندا تے ہور ویکھ لوکیں تینوں چاء دا وی نہیں پُچھدے۔'' باباجی نے بُڑ بُڑ کیتی۔ آننا اندریؤنا نے مینوں اکھ ماری۔ باباجی نوں ایہو جیہے مخول بالکل پسند نہیں سن تے انج دا مونہہ بنا لیا جیویں ساڈے تے نظر نہیں پئی پر مُکھڑے نوں صاف نظر آرہیا سی کہ اوہناں نوں پتہ لگ گیا سی کہ آننااندریؤنا نے ہُنے ہُنے اکھ دے اشارے راہیں میرے بارے کجھ گل کیتی ہے۔

'' ہُنے اِی میں اپنے کم وچ لگا ہوئیا سی وانیاـ'' اوہ اکدم بولے '' بڑی بھیڑی شے ہے ایہہ۔ میں تینوں دسیا سی پئی مقدمہ میرے خلاف جا رہیا اے؟ جاپدا اے میرے کول ثابت کرنے لئی کجھ نہیں اے۔ ثبوتاں تے کاغذاں دی تھوڑ اے تے جیہڑے ہین اوہ کم نہیں آؤن گے، انج لگدا اے ۔۔۔ہونہہ''۔

اوہ اپنے مقدمے بارے گل کر رہے سن میری سمجھے کجھ نہیں آ رہیا سی کیہ آکھاں۔ اوہناں نے مینوں شک بھریاں نظریاں نال ویکھیا۔
''ہاں فیرــ'' اوہ جھٹ مگروں فیر بولے جیویں اوہناں نوں چُپ چنگی ناں لگی ہووے '' جِنی چھیتی ہووے قصہ مُک جاناچاہیدا اے، چنگا ہے۔ جیکر میرے خلاف ڈگری وی لبھے تے میں فیر وی نک نال لکیراں نہیں کڈھاں گا۔ میرا ضمیر صاف اے۔ جیویں چاہن فیصلہ کردیون گھٹ توں گھٹ جھیڑا تے نِبڑے ۔۔۔۔ مقدمہ ختم ہووے ۔۔۔۔ مینوں تے کنگال کر چھڈن گے۔۔۔۔ میں سبھ کجھ چھڈ کے سائبیریا چلاجاواں گا۔''

'' توبہ توبہ۔۔۔۔۔ جان دی وی کیہڑی تھاں لبھی۔ اوہ وی اینی دور کس واسطے؟'' آننا اندریؤنا اپنے آپ تے قابو ناں رکھ سکی۔
'' ہور ایتھے کیہدے کول رہنا ایں؟ــ اوہناں نے سخت لہجے وچ پُچھیا جیویں اوہناں نوں بھلا لگا ہووے کہ کِسے نیں ڈَکیا تے ہے۔
'' ایتھے ای۔۔۔۔۔لوکاں وچ تے ہیں۔'' آننا اندریؤنا بولیاں تے غمگین اکھاں نے میرے ول تَکیا۔
'' کیہڑے لوکاں وچ؟'' باباجی نے مینوں چھڈ کے گھوردے ہوئے آننا اندریؤنا توں پُچھیا '' کیہڑے لوکاں نال؟ چور، اُچکے ،ڈکیت، بدمعاش؟ ایہہ تے ہرتھاں ہے نیں۔ فکر ناں کر سائبیریا وچ وی لبھ جاون گے۔ جے توں میرے نال جانا نہیں چاہندی تے ناں جا، کوئی زبردستی نہیں۔۔۔۔تُوں ایتھے اِی رہ لویں۔''

'' میرے پیارے نکولائی سرگینچ ! تیرے توں اڈ کون اے جیس کول میں رہ جاواں گی!'' وچاری آننا نے روندیاں ہوئیاں کیہا ''تیرے سوا میرا دنیا وچ ہور کوئی نہیں اے۔'' اکھر اوہدے سنگھ وچ پھس گئے سن تے اوہنے مینوں اپنی مدد تے حمایت بھری نظراں نال تَکیا۔ باباجی اوس ویلے بھیڑے وِگڑے ہوئے سن تاں اوہناں نوں ٹوکنا چنگا نہیں سی۔

'' گھابرو نہیں! آننا جی سائبیریا وی کوئی اینی بھیڑی تھاں نہیں اے جِنی نظرآؤندی ہے۔ جیکر حالات بھیڑے ہوگئے تے تہانوں اخمنیفکا دی زمین جائداد ویچنی وی پے گئی تاں فیر نکولائی سرگینچ دا فیصلہ ٹھکواں ہے۔ سائبریا وچ اوہناں نوں چنگی اُچی نوکری لبھ جاوے گی تے فیر۔۔۔۔۔۔۔''

'' خیر! ایوان پترووچ تُوں کم دی گل کررہیا ایں۔ میں وی دل وچ سوچیا ہوئیا اے پئی سبھ کجھ چھڈچھڈا کے نکل جاواں گا''
''ہائے ، میرا تے ایس پاسے دھیان وی نہیں سی'' آننااندریؤنا ہتھ تے ہتھ مارکے چِیکیاں '' ہُن توں وی وانیا، ایہناں دی آکھن لگ پیا ایں۔ مینوں ایوان پترووچ تیرے ولوں ایہہ اُمید نہیں سی۔۔۔۔۔تینوں ساڈے توں پیار دے اڈ ہور کجھ نہیں مِلیا ہُن توں وی۔۔۔۔۔۔۔۔''

'' آہا، ہا۔۔۔۔۔تینوں کیہڑی گل دی اُمید نہیں سی؟ بھورا سوچ تے سہی ایتھے کیویں لنگھ رہی اے۔رُوپیہ مُک گیا اخیرلیاں دَمڑیاں تے گزارا ہورہیا اے تے ہُن توں حُکم لاؤن والی ایں میں پرنس پیوتر الیکساندرووچ دی خدمت وچ جا کے او س توں ہتھ جوڑ کے معافی منگاں ؟''

پیوتر الیکساندرووچ دا ناں سُن کے آننا اندریؤنا سہم گئی تے ہتھ وچ چاء دا چمچہ پلیٹ نال وجنا شروع ہوگیا۔
''نہیں واقعی، ایہدے وچ کیہڑی گل اے'' نکولائی سرگینچ ضد تے کرودھ نال بھری ہوئی خُشی وچ گرم ہوکے بولدے گئے '' کیہ خیال نیں تیرے وانیا، کیویں رہوے گا جدوں میں حققیتاََ اوہدی خدمت وچ پہنچاں؟ سائبیریا جان دی کیہ لوڑ اے؟ ایہی ودھیا ہووے گا سویرے چنگا سوٹ کڈھاں، والاں وچ کنگھی کراں، اپنا مونہہ مہاندرہ کڈھاں۔ آننا اندریؤنا اک نویں چِٹی واسکٹ مایا لاکے تیار کردیوے گی( بھلا اینی اُچی ہستی دی خدمت وچ بندہ ایویں چلاجاندا اے) نویں دستانے خرید لیاواں گا تانجے مونہہ متھے لگن والا مہاندرہ لگے فیر پرنس بہادر ہوراں دی خدمت وچ حاضر ہوکے آکھاں گا '' اے حضور والا، میرے مائی باپ، ساڈے سراں دے آسرے! بھولے نوں معاف کردیو! میرے تے رحم کرو۔ مینوں روٹی دا اک ٹُکر دان کردیوو۔ میں بال بچیاں والا آں! ، کیوں ایہہ ٹھیک رہوے گا ناں آننا اندریؤنا جی؟ توں ایہو ای چاہندی ایں ناں؟''
'' ہائے میرے پیارے۔۔۔۔مینوں کجھ نہیں چاہیدا ۔ میں ایویں بغیر سوچے سمجھے بول پئی۔ میرے توں غلطی ہوگئی۔معاف کردیوو۔۔۔بس تُوں چِیکناں نہیں'' آننا نے ڈر توں ہور کنبدے ہوئے کیہا۔

مینوں یقین اے پئی باباجی ہوراں نوں جدوں اپنی غریب تیویں دی اکھاں وچ اتھرو نالے خوف نال کنبدے ویکھیا تاں اوہناں دے دل چوں ہوک اُٹھی تے آپ وی ہرکھ گئے۔ مینوں ایہہ وی یقین سی پئی باباجی اپنی بیوی توں ودھ دُکھی سن لیکن اپنے تے قابو نہیں رکھ سکے۔ کدی کدی بھلا مانس، نیک دل پر کمزور اعصاب دے مالک اپنی نرمی تے شرافت نوں اینی ڈِھل دے دیندے نیں پئی اوہ اوہناں نوں وَگا کے ایس حد تیک لے جاوے جتھے خود غرضی نوں ٹھنڈ پے جاوے جو مرضی ہووے اپنی گل کر دیندے نیں جیس توں بھانویں بے قصور بندے نوں ای ہرکھ ناں ہووے ودھیر موقعیاں تے ایہہ بے قصور ہستی اوہی ہُندی جیہڑی اوہناں دے بہوں نیڑے ہووے یاں اوہنوں بہوں چاہندے ہوون۔

مینوں یاد اے اوس ویلے میرے چیتے ایہہ گل آئی سی خورے نکولائی سرگینچ ہوراں ایہہ رستہ پھڑ لین جیویں آننا اندریؤنا سمجھ رہیاں ہین؟ ہوسکدا رب نے اوہناں دے دل وچ رحم پادِتا ہووے تے نتاشا ول جاندیاں اپنا ارادہ بدل دتا ہووے یاں کوئی گل بات ہوگئی ہووے تے انج اپنے ارادیاں توں مُڑگئے ہوون۔۔۔۔۔۔۔۔۔ہُن اوہ اُسل وَٹے کھاندے ہوئے گھر پرتے ہون تے اپنی بھڑاس کِسے تے کڈھنا چاہندے ہون۔

'' ویکھ وانیا! '' اوہ اخیر اکدم بولے'' افسوس ہے، مینوں کہنا تے نہیں چاہیدا پر ہُن ویلا آگیا اے پئی میں کوئی اوہلا رکھے بِناں صاف صاف آکھ دیواں ۔۔۔۔ ہاں تے سمجھیاں وانیا؟ مینوں خُشی اے کہ تُوں آگیا ایں۔ میں تیری حاضری وچ سبھ دے کَنیں پا دینا چاہندا ہاں، مینوں ایہناں گلاں توں چِڑ ہون لگ پئی اے میں ایہناں ہنجھوواں، کُرلاٹاں، ہاڑیاں توں تنگ پے گیا آں۔ میں جیہنوں اک وار اپنے دل چوں کڈھ چھڈیا، دل دی اینی رَت سڑی دُکھ ہوئیا، سبھ کجھ سہیا ہُن اوہنوں دوبارہ اپنے دل وچ تھاں دین والا نہیں۔ ایہہ میری گل اے تے میں ایہدے اُتے پَکا آں۔ میرا اشارہ اوس واپری وَل ہے جیس نوں چھ مہینے ہوچکے ہین۔ سمجھیاں میرا مطلب تُوں وانیا؟ میں ایس بارے انج کھُل کے صاف کہہ رہیا آں کہ میرے لفظاں بارے کوئی غلط فہمی نہ رہوے''۔ اوہناں مینوں قہر بھری اکھاں نال کیہا تے اپنی زنانی ول تکیا تک نہیں خورے اوہدیاں سہمیاں نظراں نال نظراں رَل جان۔'' میں فیر آکھدا آں۔۔۔۔۔۔۔۔ایہہ بےہودہ گل ہے۔میں ایس نوں جر نہیں سکدا۔۔۔۔ جیہڑی گل مینوں لڑدی ہے اوہ ایہہ پئی ہر کوئی میرے بارے ایہہ وچاردا ہے میں کوئی کمزور جذبات دا بندہ آں، یعنی کوئی احمق آں، یعنی کوئی پاجی کمینہ آدمی آں، غم نال مری جا رہیا آں۔۔۔بکواس! بس ختم، میں دِل توں پہلے جذبات کڈھ سُٹے نیں۔ ہُن یاد کرن دا کوئی سوال ای نہیں رہیا میرے واسطے، بالکل نہیں۔۔۔ہرگز نہیں۔۔۔۔ہور نہیں!ـ''
اوہناں اپنی کُرسی توں اُچھل کے میز تے ایس زور دی مُکا ماریا پئی چاء دیاں پیالیاں وی تڑپ اُٹھیاں۔
''نکولائی سرگینچ کیہ تہانوں آننا اندریؤنا تے ترس نہیں آؤندا؟ ویکھو تے سہی تُسیں اوہناں تے کیہ ظلم کررہے اوــ'' میں کیہا۔ ہُن میرے توں رہیا نہیں جا رہیا سی ایہہ کہندے کہندے میں اوہناں نوں نفرت بھریاں نظراں نال ویکھیا پر میں ایہہ آکھ کے صرف بھانبڑ تے تیل ای سُٹیا۔

'' نہیں، مینوں بالکل ترس نہیں آؤندا!'' اوہ زور نال چیکے تے کنبدے ہوئے چِٹے پے گئے '' میں کسے تے کیوں کھاواں جد کوئی میرے تے ترس نہیں کھاندا۔ ترس نہیں آؤندا کیونجے میرے اپنے گھر وچ میری لُٹی آدر تے عزت نال کھلواڑ ہُندا ہے۔ تے میری وِگڑی دھی دی حمایت کیتی جاندی اے اوہ ایس جوگی ہے اوہنوں عاق کردتاجاوے تے ہر طرحاں دی سزادِتی جاوے۔۔۔۔!''۔

'' نکولائی سرگینچ! تُسیں اوہنوں بددعا ناں دیوو، جوآئے من وچ کہوو پر میری دھی نوں عاق کرن دا اکھر ناں لوو!'' آننا اندریؤنا ہوکا بھریا۔
''اوہنوں میں عاق کردا آں!'' باباجی پہلے توں دُونی اُچی واج وچ چِیکے '' کیونجے میتھوں جیہڑا ذلتاں دا ماریا ہوئیا آں جیس دی پت نوں رولیا گیا اے اوہدے توں ایہہ توقع کیتی جاندی اے کہ اوہ اوس ذلیل چھوکری کول جاوے تے اوس توں معافی منگے۔۔۔۔۔۔جی! بس ساری ایہی گل اے۔ انج مینوں اپنے گھروچ دن رات تنگ کیتا جاندا ہے،اتھروکیرے جاندے نیں، ہاڑے پائے جاندے نیں تے بے وقوف ہوون دے اشارے کیتے جاندے ہین۔ میرے توں ترس کھواناچاہندے ہین پر ویکھ وانیا، ویکھ''اوہناں اپنی گل توری رکھی تے بوجھے توں کجھ کاغذاں دے ٹوٹے کڈھ کے آکھن لگے ''ایہہ نیں میرے مقدمے دے کاغذات، ایہناں توں صاف لگدا اے کہ میں چورآں، میں دھرو کیتا اے، کمینہ آں جیہنے اپنے محسناں نوں لُٹیا اے۔۔۔۔۔۔۔۔ مینوں رَولیا گیا، میری پگ رُلی۔ کیوں؟ صرف ایس چھوکری پاروں۔۔۔لے ایہہ ویکھ۔۔۔ہُن ویکھ ایہناں نوں۔۔۔۔۔۔''

فیر اپنی باہرلی جیب چوں طرحاں طرحاں دے کاغذ کڈھ کے میز تے دھرن لگے پر بڑی بے صبری نال اک کاغذ نوں ٹوہندے رہے جیہڑا مینوں وکھاؤنا چاہندے نیں۔لیکن بھاگ انج دے سن پئی جیس کاغذ نوں بے قراری نال وکھاونا چاہندے اوہو ہتھ ناں لگا۔ ایس بھمبل بھوسے وچ ہر شے جیہڑی ہتھ لگی جیب چوں کڈھ چھڈی اچانچک میز تے ٹھک نال کوئی بھاری شے وجن دی واج آئی۔ آننا اندریؤنا دی چیک نکل گئی۔ ایہہ اوہی گواچا لاکٹ سی۔

مینوں اپنیاں اکھاں تے یقین نہیں سی آرہیا۔ باباجی دے جُثے وچ خون دی چھل آئی تے گَلھاں تے کھنڈگئی۔ اوہ چونک گئے۔ آننا اندریؤنا ہتھ بنھے کھلوتیاں سن تے اوہناں ول رحم دی نظراں نال ویکھ رہیاں سی۔ اوہناں دے چہرے تے خُشی دا نور پھیل گیا۔ہُن سمجھ گئیاں سن کہ لاکٹ کیویں گواچ گیا سی۔


ساری کھیڈ ساہمنے سی پئی باباجی ہوراں نوں لاکٹ لبھا، اوہناں نوں لبھ کے کجھ بڑی خُشی ہوئی تے ایس خُشی دے مارے کنبدیاں ہوئیاں اوہناں سبھ دی نظراں توں لُکا لیا سی۔ اوہ سمجھ گئیاں سن کہ اوہناں اکلے ای اپنی لاڈلی دھی دی تصویر نوں انتاں دی محبت نال ویکھی ہووے گی تے ویکھدے اِی رہ گئے ہون گے۔ سگوں خورے وچاری دُکھی ماں ہار اوہناں وی سبھ دیاں نظراں توں اوہلے دور بند کمرے وچ پیاری نتاشا نال گلاں کیتیاں ہون گیاں، اوہدے نال آپ ای گلاں کیتیاں ہون گیاں، رات نوں دل تے ہتھ رکھ کے سینے وچ ہاڑیاں نوں گھُٹ کے اپنی بچی دی تصویر چُمی ہووے گی، اوہنوں تھاپڑی دِتی ہووے گی تے دَبکا مار کے گالھ کڈھن دی تھاں دل توں اوسے دھی نوں معاف کردیون تے دُعا دیون دا جذبہ اُلریا ہووے گا جیس نوں ملن تیک تیار ناں سن تے دوجیاں دے مونہہ اُتے اوہنوں ماڑا بولدے سن۔

''تے میرے پیارے، تینوں اجے وی اوہدی چاہ اے؟'' آننا اندریؤنا چیک پئیاں، اوہناں توں رُک نہیں ہورہیا سی ایس سخت دل پیو دے ساہمنے چُپ نہیں رہ سکدیاں سن جیہڑا اجے وی نتاشا نوں میہنے مار رہیا سی۔

لیکن اجے آننا اندریؤنا توں حیرت دے ایہہ اکھر سُنے ناں ہون گے کہ باباجی دیاں اکھاں وچ لہو اُترآئیا۔ اوہناں ہتھ مار کے لاکٹ چُک لیا تے بوہت زور نال زمین تے مارکے اوہناں اپنے پیراں ہیٹھ مَدھولن لگے۔

'' ہمیش ہمیش لئی تینوں عاق کیتا میں!'' اوہ پھٹ پئے۔ اوہناں دی آواز بھرگئی تے سینے وچ ساہ نہیں آرہیا سی '' ہمیشاں ہمیشاں لئی''
'' توبہ جے میری'' ماں جی چیکیاں '' ہائے میں مرگئی! میری نتاشا نوں! ایہنے سوہنے مُکھڑے نوں پیراں ہیٹھ۔۔۔۔۔۔۔مدھولدا ایں۔۔۔۔پیراں نال؟ ظالم۔۔۔۔۔بے درد، پتھر دل، مغرور''
اپنی تیویں دے ہاڑے سُن کے بھخے ہوئے باباجی خوف دے مارے رُک گئے کہ ایہہ کیہ کیتا؟ اکدم اوہناں لاکٹ زمین توں چُکیا تے بوہے ول نوں ہوئے اجے دو قدم وی ناں چلے ہون گے اوہ گوڈیاں دے بھار ڈِگ پئے تے ساہمنے پئے صوفے تے بانہاں سُٹ کے پے گئے۔

اوہ بچیاں عورتاں ہار وین پاون لگ پئے۔ اوہناں دے سینے وچ گھُٹے ہاڑے تے وین ایویں سن کہ سینہ پھٹ جاوے گا۔اوہی باباجی جو کجھ چر پہلاں غصے وچ ورھ رہے سن اکدم بچیاں ہار نرم پے گئے۔ہُن اوہناں وچ ایناں دم نہیں سی کہ نتاشا تے لعنت کردے۔ ہُن اوہناں نوں ساڈی ہوند دا دھیان وی نہیں رہیا سی تے محبت دی اگ وچ اوسے تصویر نوں جیس نوں تھوڑا چر پہلاں پیراں نال رول رہے سن، اپناں چُمیاں نال ڈبوئے ہوئے سن۔انج لگدا کہ دھی نال ساری محبت، شفقت اوہناں توں ڈَکی نہیں جارہی سی، ہُن ہڑھ وانگوں رُڑھ جاون نوں بے چین اے جیس نال اوہناں دا اپنا وجود وی ٹوٹے ٹوٹے ہو جاون والا اے۔

''معاف کردیو ایہنوں، معاف کردیوایہنوں!'' آننا اندریؤنا نے ہوکے لیندے ہوئے کیہا، اوہناں نوں گل نال لاؤندے ہوئے بینتی کیتی ''اوہنوں گھر لے آ، میریا سوہنیا! خدا قیامت دے دن تیری ایس رحمدلی تے اجر دیوے گا''

''نہیں، کدی نہیں، کسی صورت وچ نہیں'' اوہناں بھرائی ہوئی گل وچ اٹکی ہوئی واج وچ چیکدے ہوئے کیہا
''ایہہ کدی نہیں ہو سکدا !''
(چلدا)
اُلتھا: جیوے پنجاب

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels