Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> گھٹے رُلدے لوک >> گھٹے رُلدے لوک مُکھ ۱۲

گھٹے رُلدے لوک مُکھ ۱۲

فیودور دوستوئیوسکی
February 3rd, 2008
اخمنیف میاں بُڈھی وچکار بڑا گوڑھا پیار سی۔ ورھیاں دی محبت دی سنگت ہوون توں اڈ نکولائی سرگینچ ہمیشاں آننا اندریؤنا توں کنی مار کے رکھد ے سن۔ اصل وچ کجھ حساس تے نازک طبیعتاں انج دیاں وی ہُندیاں نیں جیہڑیاں محفلاں توں اڈ اکلاپے وچ وی اپنے پیاریاں توں اوہلے رہنا پسند کردے ہین۔ آننا اندریؤنا وی شریف تے نیک دل عورت سی۔ نتاشا دے جان مگروں دونویں اک دوجے دا بوہتا خیال رکھن لگ پئے پئی نتاشا مگروں ہُن اوہناں دا کون رہ گیا اے۔ ہر ویلے ایہو دھیان رہندا پئی مُڑ نتاشا دا کوئی ذکر ناں کیتا جائے پر نکولائی سرگینچ آپ وی اُداس رہن لگ پئے تے اپنی تیویں توں اپنے اندر دے دُکھڑیاں نوں لکائی پھردے سن۔ دل ای دل وچ اوہناں دوہاں نے نتاشا نوں معاف کردتا سی۔ میں جد وی اوہناں دے گھرجاندا تے اپنی دھی دی کوئی ناں کوئی خبر سُناون دا کہندیاں رہندیاں سن جیکر میں خبر دیون وچ کاہلی کردیندا تے بیمار پے جاندیاں سن۔ جدوں بابا جی کھسک جاندے تے مینوں آکھدیاں ــ'' ویکھ تے سہی کنج دا بندہ اے۔ ہمیشاں توں ایہدا میرے نال ایہو ای ورتارا رہیا اے جیویں ایہدیاں چالاکیاں میرے توں لُکیاں ہوئیاں نیں۔ میرے توں حققیت لکاون دی کیہ لوڑ ؟ میں کوئی غیر تے نہیں؟ ہور تے ہور دھی نال وی غیراں دا ورتاء کررہے ہین۔ چاہیدا اے اوہنوں معاف کردیون۔۔۔۔۔رب سائیں ای ایہناں دیاں گلاں نوں جانے۔۔۔۔۔۔۔۔ راتاں نوں روندے نیں۔۔۔۔۔۔ میں آپ ویکھیا اے تے اُپروں آکڑے ہوئے نیں ایس آکڑ نے ایہناں نوں مار سُٹیا اے۔۔۔۔۔لے پُتر ایوان پتروچ! کتھے گئے سن ایہہ؟

'' نکولائی سرگینچ؟ مینوں نہیں پتہ کتھے گئے سن۔ میں تے آپ پُچھن والا سی؟''
'' ایس موسم وچ گھروں باہر نکلے نیں میرا دل ہولدا سی خورے کسے ضروری کم نوں گئے ہون گے۔ دل تے کیتا پُچھاں پرہمت ناں پئی۔ مینوں خیال آیا پئی دھی دے گھر گئے ہون گے پئی چلو اوہنوں معاف کردیئے کیونجے اوہناں نوں سبھ کجھ پتہ اے۔ اوہناں نوں نتاشا دی جھٹ جھٹ دی خبر اے مینوں علم ہے اوہناں نوں اوہدا حال پتہ ہے پر پرتن مگروں بڑے اُداس تے غمگین رہے۔ میں پُچھن دا بتھیرا آہر کیتا پر مونہوں نہیں پُھٹے پئی اوہ کمینہ نتاشا نوں چھڈن تے تیار اے؟''۔ مینوں جو خبر سی میں ساری آننا اندریؤنا نوں کہہ سُنائی پئی معاملہ ہُن حدوں باہر ہوچکیا اے۔ الیوشا دا پیو پرت چُکیا اے تے منڈے نوں اپنی مُٹھ وچ کررہیا اے۔ ہُن الیوشا نتاشا ول دھیان نہیں دیندا تے اپنی منگیتر ول اُلر رہیا اے۔ خورے نتاشا نے وی ایس پریشانی وچ مینوں چٹھی لکھ کے ملن دی تانگھ کیتی اے۔ میں اوہدے ول ای جا رہیا آں۔''

''ہاں جا جا۔۔۔ پُتر ضرور جا'' آننا اندریؤنا نے بے صبری نال کیہا ''راتیں وی میں اوہناں توں کجھ پُچھن دی کوشش کیتی تے ورہدیاں ہوئیاں آکھن لگے پیسے مُک گئے نیں۔شام نوں جدوں سون لئی اُٹھے تے میں بوہے دی جھریٹ توں ویکھیا پئی پیراں بھار بیٹھے دعا منگ رہے سن جدوں میں ایہہ منظر ویکھیا تے پیراں توں اُٹھ ناں سکے فیر ہیٹ چُکیا تے باہر نکل گئے۔''میں اوہ چٹھی اوہناں نوں دکھا دتی۔ آننا اندریؤنا نوں پاجی کمینہ یعنی الیوشا توں آس سی اوڑک اوہ نتاشا نال ویاہ تے رضامند ہوجاوے گا۔ پر مینوں یقین اے باباجی نوں الیوشا دی ایس شادی دی سوہ لگ جاندی تاں اوہ نتاشا اُتے پھٹکار پاؤندے تے اوہنوں دلوں کڈھ ماردے۔''

ایس ویلے سانوں ایہہ ای جاپدا پئی اوہ نتاشا لئی تڑپدے سن پر ایہہ تڑپ نری نتاشا لئی سی الیوشا دا خیال دھی دلوں کڈھ دیوے۔ اوہناں دے دل دا گویڑ ایتھوں لگ جاندا جدوں کیہندے '' بے کردار ہے بالکل بالڑا بے درد وی۔ سارے لوک جاندے نیں موم دی نک بنیا اے نتاشا اوہدے تے انج مری اے ہُن اوہنوں چھڈن تُریا اے۔ توبہ میرے پالنہار! ایس کُڑی دا کیہ بنے گا؟ وچاری نتاشا نوں کیہ لبھ گیا؟'' میں جواب وچ آننا اندریؤنا نوں کیہا '' سنیا اے اوہدی منگیتر بڑی سوہنی اے تے نتاشا آپ وی اوس کُڑی بارے ایہہ ای دسیا کردی سی۔۔۔۔۔۔''

'' تینوں ایس دا یقین آ گیا'' بڑی بی ہوراں نے فوراَ گل کٹی۔ '' بڑی آئی سوہنی مٹیار! تہانوں کاغذ لِیکن والیاں نوں ہر مٹیار ای سوہنی نظر آؤندی اے بس تھوڑی جیہی سکرٹ ہلاونا جاندی ہووے۔ نتاشا تے دل وڈا کرکے آکھ رہی ہونی ایں۔ اوہدی سمجھ نہیں آ رہیا ہونا پئی الیوشا نوں کیویں قابو کرے۔ کنی وار تے بے درد پاجی اوہنوں گیڑا دے چُکیا اے۔ ایہہ باباجی دی آکڑ ای نہیں ٹُٹدی پئی وچاری کڑی نوں معاف کردیئے تے اوہنوں گھر لے آئیے ۔ میں اپنی دھی نوں گل نال لا لواں گی اوہداں مونہہ ویکھدی رہواں گی۔ کیہ اوہ لِسّی ہوگئی اے؟؟

''جی ہاں۔۔۔ لِسّی تے ہوگئی اے''۔

'' ہائے میری بچی! میں کیہ کراں۔۔۔۔۔۔ایوان پترووچ میرے تے اک ہور مصیبت آگئی اے۔ میں دسیا سی کہ میں کئی وار اشاریاں، سینتاں وچ اوہناں نوں معاف کرن دا آکھ چکی آں۔ میرا دل ہر ویلے ڈُبیا رہندا اے جیکر اوہناں دے مونہوں دھی لئی بھیڑا بول نکل گیا تے کالھی وچ نتاشا نوں عاق کردیوے اوس تے رب دا قہر آؤندا اے۔ میری تے زندگی ایہو رہ گئی اے ہر ویلے دھڑکا لگیا رہندا اے۔ اک توں ایوان پترووچ ایں جیہنوں اسیں پیار محبت تے پالیا پوسیا ماں ہار پیار کیتا تے تُوں وی آؤندا ایں تے انج دیاں بھیڑیاں گلاں کردا ایں۔۔۔۔کڑی بڑی سوہنی اے۔ تیرے توں چنگا ماریا واسیلیونا جاندی اے۔ اوہنے مینوں اندر دیاں ساریاں گلاں دس چھڈیاں نیں۔ اصل وچ پرنس یعنی الیوشا دے پیو تے کاؤنٹیس وچکار ناجائز تعلقات نیں۔ اوہنے پرنس نوں ویاہ کرن دا بھار پایا اے۔ایہہ جیہڑیاں کاؤنٹیس صاحبہ ہن اپنے خصم دے جیوندیاں ای بے شرمی پاروں چوکھیاں بدنام سن۔ خصم دے مرن مگروں مُلکوں باہر چلیاں گئیاں تے اوتھے فرانسیسی تے اطالوی اوہنوں گھیری رکھدے سن پتہ نہیں کنج کنج دے رئیس زادیاں نال اوہدا واسطہ رہیا سی۔ ایہہ پرنس پیوتر الیکساندرووچ وی اوتھوں پلے پئے نیں۔ ایس وچکار کاوئنٹیس دی مترئی دھی ہن جوانی دی برُوھاں تے ہے۔ ماں جی ہوراں نے خصم دی ساری دولت اُڈا دتی پردھی دے ناں کرائے ویہہ لکھ روبل ہن ودھے جارہے نیں ہُن اوہ تیہہ لکھ ہوگئے نیں۔ پرنس نے سُجھ لئی ایہہ جوڑ الیوشا پترلئی چنگا رہوے گا۔ بڑا خرانٹ آدمی موقع ہتھوں جان نہیں دیوے گا۔ تیہہ لکھ روبل دی رقم کوئی تھوڑی اے۔ کاؤنٹ صاحب ہوراں وی رشتہ منظور کرلیا اے۔۔۔ پرنس نے پہلے ایس عورت نوں پھرولیا تے فیر من دی کہہ دتی۔ کڑی بڑی بھولی بھالی تے شریف سی۔ پہلے تاں کاؤنٹیس نے بڑے ہتھ پیرمارے فیر پرنس نے سمجھایا کہ پئی تُوں اپنی دولت تے پہلے ای اُڈا چُکی ایں تے ہُن تیرے کول ایناں وی نہیں کہ اپنا قرضہ لاہ سکیں۔ جیکر تیری معصوم دھی دا میرے بدھو منڈے نال ویاہ ہوجاوے تے ایہہ بنے گی جوڑی۔۔۔۔۔ انج اسیں دونہاں دے سرپرست بن جاواں گے تیر فیر تیرے کول پیسے آجاون گے۔ میرے نال ویاہ کریں گی تے کیہ لبھے گا؟ انج دونویں راضی ہوگئے نیں تے وارسا چلے گئے ہن۔ ایہہ سارا قصہ تے لکھاں دا اے سوہنی سنُکھی مٹیار ہون دی کیہڑی گل اے؟''

آننا اندریؤنا دی گل کتھ توں مینوں پَک ہوگیا جدوں الیوشا چھاتی چوڑی کرکے کیہا کردا سی کہ میں دولت واسطے ویاہ کدی نہیں کراں گا۔ پر کاتیرینا فیودوروونا نے اوہدا دل موہ لیا سی۔الیوشا نوں اپنے پیو نال گوڑھی عقیدت سی اوہدی تعریفاں دے ڈھیر لا دیا کردا سی انج دا انہا یقین پئی جیویں غیبی آواز ہووے۔

'' فیر اوہ اُچیرے خاندان دی وی نہیں تیری سوہنی مٹیار'' میں جو پرنس دے پتر دی منگیتر دی تعریف کرچھڈی اوہدے اگے آننا اندریؤنا بڑیاں بھخیاں سن تے کہن لگیاں '' سگوں نتاشا تے اوس مُنڈے دا جوڑ سوہنا اے۔ اوہ صرف ٹھیکیدار دی اولاد تے ساڈی نتاشا دھی پرانے درباری خاندان دا خون۔ رات دی گل سُن باباجی پرانی صندوقچی وچ پھرول پھرول کے شجرہ لبھدے رہے جدوں میں اُسّل وٹّے لے تے آپ ہی آکھن لگے تینوں نہیں پتہ ساڈا ٹبر پرانے زاراں دے درباریاں چوں ایں ساڈا شمیلوف ٹبر زار الکسی میخایئلووچ دے سمے وچ چوکھا مشہور سی۔ باباجی دیاں گلاں توں مینوں جاپیا اوہناں دے بھیجے وچ کیہڑی گل اے مُنڈیا! اوہ دولت توں اڈ ساڈے توں کسے گل وچ اُچے نہیں ۔۔۔۔۔اوہ بُڈھے لُٹیرے نوں صرف دولت دا لوبھ ہے تے بڑی بے رحم روح اے۔ــ''

خیر میں بڑی بی ہوراں توں پُچھنا چاہندا سی ایہناں بیکار گلاں واسطے اوہناں مینوں سدیا سی۔ فیراوہناں نوں خیال آئیا تے پھٹ پھٹ کے رو کے میتھوں پچھن لگیا ـ '' کیہ اوہناں دی زبان توں یتیم بچی بارے کوئی گل سُنی؟''
'' جی میں تے اوہناں نوں کیہا سی ایہہ تہاڈی دونواں جیاں دی مرضی اے اوہنوں جھولی لے لوو تے پال پوس لو۔۔۔ٹھیک گل ای کیتی؟''
'' نہیں بچیا! سانوں کوئی یتیم وتیم بچی نہیں چاہیدی اوہدے توں ساڈی بپتایاد آئے گی بدلیکھی ساہمنے رہوے گی مینوں اپنی نتاشا توں اڈ ہور کوئی نہیں چاہیدا اوہی میری اکلی دھی ہے تے اوہی رہوے گی اکلی۔اوہناں نوں یتیم بچی گود لین دا خیال کدھروں آگیا خورے میرا جی لاون لئی ایہہ کشٹ کررہے نیں۔ تیری کیہ راء اے ایوان پترووچ؟ اوہناں نال رستے وچ جیہڑی گل ہوئی مینوں دسیں۔ اوہناں دے میرے بارے کیہ وچار سن؟ ناراض سن؟ ماڑے ماڑے لگدے پئے سن۔۔۔''

اِینے چر وچ باباجی ہوریں آ پُجے تے بڑی بی ہوریں مینوں کل آ کے دسن دا کہہ گئیاں۔

(چلدا)
اُلتھا: جیوے پنجاب

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels