Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> گھٹے رُلدے لوک >> گھٹے رُلدے لوک

گھٹے رُلدے لوک

فیودر دوستوئیوسکی
December 14th, 2007
مُکھ6

میں اکو اِی بیٹھک وچ سارا ناول پڑھ چھڈیا۔ باباجی نے پہلاں تے نک مونہہ وٹیا اوہناں نوں بھُلیکھا سی پئی کوئی واہوا شاندار رچنا ہووے گی، خورے انج دی شے جیہنوں اوہ آپ وی ناں سمجھ سکن۔۔۔بوہت اُچچ۔۔۔۔۔پر فیر سنن نوں کیہ ملیا۔۔۔۔۔ روز ویہار دیاں عام شیواں جیہناں توں آپ وی حیاتی وچ لنگھ چکے سن۔ ایناں وی نہ ہندا پر فیر وی ناول دا ہیرو کوئی تگڑا، دلچسپ یاں تاریخی بندہ جیویں روسلا ولیف یاں یوری میلوسلافسکی (١٢) ای ہندا، پر اوہ وی نہیں ایہدی تھاں جیس ہیرو دا ذکر سی اوہ نمانا، ماڑکُو جیہا کلرک سی جیہدی وردی دے بٹن تک نہیں سن۔ فیر ایہہ گلاں اپنی عام ویہار تے سادہ بولی وچ لکھیاں گئیاں سن ۔ وڈی اماں نے ایویں نکولائی سرگینچ نوں ویکھیا جیویں رُس گئیاں ہوون۔۔۔۔۔۔'' کیہ بھلا ایہہ بکواس اینے جوگیاں سن پئی ایہناں نوں چھاپیا سنیا جاوے ہور تے ہور ایس توں پیسہ وی لبھے۔''

ایہہ اکھر اوہناں دے متھے دے لکھے سن۔ پرنتاشا اینی کھُب کے سُن رہی سی کہ میرے مُکھ توں نظراں ای پرانہہ نہیں کر رہی سی تے میرے بلھاں دی ہل جُل نال اپنے ملوک ملوک بُلھیاں راہیں اک اک لفظ دُہرا رہی سی۔ میں اجے ادھا ناول وی نہیں مُکایا سی کہ تناں دیاں اکھاں چوں اتھرو وگنے شروع ہو گئے۔ آننا اندریونا نوں رہ رہ کے میرے ہیرو تے ترس آ رہیا سی میں اوہدی واری واری ہائے وائے توں گویڑ لالیا سی کہ اوہ بڑی سادگی نال بے قرار ہے کیہ کیویں وی میرے ہیرو دی مصیبت وچ کم آ سکے۔

بابا جی نے اُچیاں آساں تے خیالاں نوں دماغوں کڈھ چھڈیا سی کہ کوئی اُچی شے ساہمنے آوے گی۔ اوہ بولے :۔
'' پہلی نظر وچ تے لگا پئی ایڈا وڈا تیر تے نہیں ماریا بس ایویں شیویں دی کہانی ہے پر اینا ضرور ہے پئی دل نوں ہلونے دیندی ہے۔ ایس توں بندے نوں جاپدا ہے کہ اوہدے آلے دوالے کیہ واپردی ہے تے ایہہ احساس ہون لگدا ہے کہ سبھ توں نیچ، ڈگیا بندہ وی میرا ویر ہے۔''

نتاشا ناول سُندی جارہی سی تے اکھاں ہنجواں نال بھریا ہوئیاں سن۔ تے میز دے ہیٹھوں میرا ہتھ نپی جا رہی سی۔ ناول مُکیا تے نتاشا اُٹھ کھلوتی، لال ہوئیاں گلھاں تے ہنجواں نال میرا ہتھ چُمیا تے اوہنیں پیریں کمرے چوں نکل گئی۔ بابا بابی اک دوجے نوں ویکھدے رہ گئے۔

'' ہاں ایہنوں سواد آئیا ہے۔'' بابا جی نے دھی دی کیتی تے حیران ہندے ہوئے کیہا۔ ''خیریں صلا! کوئی حرج نہیں۔۔۔سبھ ودھیا ہے۔۔۔۔۔چنگی ہے، شریفانہ وچار ہین، نیک کردار کڑی ہے۔ '' اوہ منہ ای منہ وچ بُڑبُڑ کردے رہے تے اک اُجڈ جیہی نظر بُڈھی تے پائی جیویں نتاشا دی حرکت نوں جائز سمجھ کے مینوں وی حقدار متھ رہے ہون۔

آننا اندریونا دا حال ایہہ سی پئی کافی ہرکھی ہوئی سی پر ایس ویلے انج جاپدا سی پئی کہہ رہی ہووے ـ''ٹھیک ہے مقدونیہ دا سکندراعظم ہووے گا پر میری کُرسی کیوں بھن دا ایںـ''۔

نتاشا چھیتی پرتی تے میرے کولوں لنگھدیاں ہوئیاں چونڈھی وڈھی تے باباجی میرے ناول اُتے بے حم تنقید کرن لئی چاقو چھُریاں تیار لئی بیٹھے سن پر اوہ سواد وچ انج رُڑھ گئے کہ اپنا فرض وی بھُل بیٹھے۔

''چنگا بئی وانیا، بہوں چنگا توں تے راضی کر چھڈیا اے۔ آس توں وی ودھ کے خوش کر دتا اے۔ ایہہ تے نظر ای آؤندا ہے پئی کوئی اُچی مہان رچنا تے نہیں ہے۔ میرے کول وی اک کتاب ''ماسکو دی آزادیـ''' پئی اے جیہڑی پڑھ کے تینوں پتہ لگے گا کہ لکھاری شکرے وانگوں پر مار رہیا ہے ایہہ گل تیری کتاب وچ نہیں۔ عقلے پینا ای آسان تے سوکھا ہندا اے ایہو گل تیری چنگی ہے پئی سمجھ تے آؤندی ہے جیویں اپنے تے بیتی ہے۔ اُچی اُڈاری مارن نال کیہ لبھدا ہے۔؟ بھلا آپ لکھیئے تے فیر سمجھ وی ناں سکیئے۔ خیر توں اپنے بیانن رنگ نوں ہور ٹھکواں کریں۔ تُسیں جو مرضی آکھ لوو پر ایہہ کوئی ودھیا شے نہیں جیہدی تعریف کیتی جا رہی ہے۔ ہُن کیہ کتاب تے چھپ چکی ہے تے دوجے ایڈیشن وچ خورے سدھرا پدھر کیتا جا سکدا ہے۔ میرے ویر جد دوجا ایڈیشن چھاپے چڑھے گا فیر کوئی رُپیہ دھیلا لبھے گا۔۔ ۔۔۔ہاں''

'' کیہ ایڈی وڈی رقم لبھدی ہے؟'' آننا اندریؤنا نے آکھیا '' ایوان پترووچ میں تے تہانوں ویکھ رہیا آں پر مینوں یقین نہیں آؤندا۔ رب سائیں خیر کرے ایس ویلے وچ لوکی کنج کنج دی شیواں اُتے رُپیہ روڑھن لگے نیں۔''

'' اک گل جان وانیا!'' باباجی نے جوش وچ کیہا '' ایہہ کم ناں وی سہی اک ملازمت تے ہے۔ ایہہ کتاب وڈے وڈے لوکاں دیاں اکھاں توں لنگھے گی۔ تُوں مینوں دس رہیا سی پئی گوگول نوں سالانہ رقم ملدی ہے تے اوہنوں ملکوں باہر گھلیا گیا ہے۔ کیہ چنگا نہیں ہووے گا تُوں وی ایس پدھر تے اپڑیں۔ پر ایہدے وچ اجے ویلا لگے گا؟ تینوں اجے ہور کجھ ناں کجھ لکھناپوے گا؟ انج اے تے فیر لکھ۔۔۔ہور لکھ تے چھیتی توں چھیتی لکھ۔ بس اینی کامیابی تے خوش نہ رہیں تے ٹوک وی کیہ اے ؟''

اوہناں نے گلاں ای متھے رنگ وچ کیتا مینوں خیال ای نہیں رہیا پئی اوہناں نوں ٹوک دیواں تے اوہناں دے وچاراں نوں مَٹھا کراں۔

'' فیر کیہ خبر۔۔۔ تینوں وی مثال دے طور اوہی نسواری دی اشرفیاں والی صدوقچی دا ن ہو جاوے۔ انعام تے دان دے کیہ کہنے۔ تیری حوصلہ ودھائی کرنا چاہن تے کل دی کیہنوں خبر۔۔۔۔ہو سکدا ہے درباروں سَدا آ جاوے۔'' اوہناں نے جملہ کَسدے ہوئے کھبی اکھ مار کے دبی واج وچ کیہا '' کیہ درباروں سَدا آؤن وچ بوہتا چر ہے؟''

''جی ہاں۔۔۔۔دربار ہی رکھیا ہے'' آننا اندریؤنا نے ایویں آکھیا کہ ناراض کر دتا ہووے۔
''بس تھوڑے چر وچ تُسیں مینوں فوجی جنرل دے عہدے تے اپڑا دیوو گے؟ میں کھل کے ہسدے ہوئے کیہا۔

'' سرکاراں! کجھ کھانا پسند کرن گے کیہ؟ــ'' نتاشا نے چھیڑدے ہوئے زور نال آکھیا۔ اوہ کھُل کے ہس پئی فیر نس کے پیو دے سینے نال جا لگی تے باباجی نوں جپھی پا کے بولی ''میرے چنگے، بوہت چنگے پاپا!ـ''۔۔۔۔''بس بس۔۔ بوہت ہوگیا۔۔۔ میں سادگی تے سِدھے ہوون دی گل کر رہیاں سی بھانویں جنرل ہووے یاں نہ ہووے، پر کھان لئی تے جانا چاہیدا اے۔ تُوں تے بڑی جذباتی کُڑی ایں!ـ'' اوہناں اپنی لاڈلی دھی نتاشا دے گلھاں نوں تھاپڑی دیندیاں آکھیا'' میں تے بئی سِدھی ساہویں دل دی آکھ دتی سی وانیا، چل جنرل ناں سہی پر فیر وی اک مشہور بندہ تے ہوئیا۔۔۔ یعنی لکھاری
۔''
''پاپا! اجکل لکھاری نہیں ،ادیب دا لفظ بولدے نیں!''

''ودھیا بئی لکھاری نہیں بولیا جاندا؟ چلو، مینوں پتہ نہیں سی۔ خیر اوہ ادیب ہی سہی، پر جیہڑی گل میں کہنا چاہنا ساں اوہ ایہہ اے پئی ا وہ تینوں ایس گل تے پئی ناول لکھیا ہے
Kammerherr تے نہیں بنا دیون گے۔ ایہدا سفنا ای بیکار ہے۔ ہاں اینا ضرور اے پئی لوکاں وچ تیری اک حیثیت بن جاوے گی۔ اتاشی بن جاویں گا ، کجھ ہور ہو جاویں گا، باہرلے مُلک گھلےا جا سکدا ہے۔ صحت بہتر کرن خاطر اٹلی بھیج دین۔ رُپئے پیسے وَل ملن گے پر تینوں اپنا کم وی پورا کرنا پوے گا، عزت آبرو نال۔۔ کم ای اصلی شے جیس توں پیسہ تے عزت لبھدی ہے۔ کسی دی سرپینچی ہیٹھ یاں کسے ہور شے توں ایہہ شیواں بھاگ نہیں بندیاں۔۔۔۔۔۔ــ''

''فیر تُوں آکڑیں ناں۔۔۔۔سمجھیاں ایوان پترووچ!'' آننا اندریؤنا نے ہسدے کیہا۔'' تُسیں چھیتی نال اک تارے والا بِلا تے لا دیوو پاپا۔۔۔بھلا نِرا اتاشی ہون وچ کیہ رکھیا ہے؟ ایہہ کہندے ہوئے اوہنے میرے بانہہ تے چونڈھی وڈھی۔

''ایہہ کُڑی ہمیشاں مخول کردی ہے۔'' باباجی نے نتاشا نوں پیار نال ویکھدے کیہا۔ اوس ویلے نتاشا دِیاں گلھاں کھنڈ گئیاں سن تے اکھاں وچ تارے جگمگ کر رہے سن۔''ایہو اے وانیا تیری شکل صورت تے۔۔۔۔۔۔۔ میرا مطلب اے بس اِیویں اِی ہے۔۔۔۔۔۔ یعنی مطلب ایہہ کہ بئی۔۔۔۔۔کجھ شاعراں والی صورت نہیں لگدی، ویکھن وچ۔۔۔تُوں تے جاندا ایں، کہندے نیں ناں کہ شاعر لوک شکلوں پیلے پھٹک ہُندے نیں۔۔۔۔تے لمے لمے وال۔۔۔۔۔۔ اکھاں وچ ، اوہ کیہ کہندے نیں کہ اُنج دِیاں اکھاں۔۔۔۔۔شاعر لوکاں دی۔۔۔۔۔ جیویں گوئٹے سی ، یاں کوئی ہور۔۔۔۔۔۔ تُوں تے جاندا ہیں بئی ، ایہہ میں ''ابدونا''(١٥) وِچ پڑھیا سی سبھ۔۔۔۔۔۔۔ کِتے میں فیر غلط گل تے نہیں آکھ دِتی؟

''۔۔۔۔ میرے نیانیو میں کوئی عالم فاضل تے ہے نہیں۔ بس اینا محسوس کر سکدا ہاں۔۔۔۔خیر۔۔۔تے شکل صورت ہووے ، ناں ہووے۔ ایہدے نال کوئی قیامت تھوڑی آ رہی اے۔ تیری شکل صورت میرے خیال وچ چنگی بھلی اے سگوں مینوں پسند ہے۔۔۔۔۔۔میں اصل وچ ایہہ گل نہیں کہنا چاہ رہیا سی۔ در اصل گل ایہہ سی پئی ایماندار رہوو، وانیا، بس، ایماندار ورتاء ای اصل شے ہے۔۔۔۔ایمانداری نال جیون لنگھاؤ۔۔۔۔۔ایس توں مُکھ ناں موڑو۔۔۔۔تہاڈے ساہمنے رستہ کھُلا پیا ہے۔۔۔۔اپنا کم کرو ایمانداری نال۔۔۔۔۔ ایہو گل میں کہنی سی۔بس، مینوں اینا ای کہنا سی۔۔۔ ''

Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels