Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> بہشتی لارا >> بہشت دے نظارے

بہشت دے نظارے

عبدالحلیم شرر
October 29th, 2007
4.5 / 5 (2 Votes)
رب جانے کنی دیر اوہ بے سُرت رہیا۔ پر جدوں کجھ سُرت آئی تے نشہ کجھ لتھنا شروع ہویا تے اوہ اوہنوں بڑی ای سوہنی آواز وچ کوئی ایہہ واک گاؤندا سُنیا، '' تہاڈے تے سلامتی ہووے تسیں جنت واسی ہو گئے ہو تے سدا ایتھے رہوو گے'' ۔ جوش وچ اُبڑواہے اوہ اُٹھ بیٹھا تے کیہ ویکھدا ہے کہ اوہ سونے دی اک کشتی وچ بیٹھا ہے جیہڑی ہنے ہنے ای کنڈے تے لگی سی تے ہر پاسے سوہنے رُکھ تے من کھچویں نظارے سن۔

کیہ ویکھدا ہے کہ ہر پاسے نہراں تے باغ بنے ہوئے ہین جیہناں وچ ہیرے موتیاں دیاں سڑکاں بنیاں ہوئیاں ہین۔ باغاں وچ جیہڑے رنگ دے پُھل نیں اوسے رنگ دی سڑک اوتھوں لنگھدی ہے۔ پکھو ہر پاسے گاؤندے پھر رہے ہین۔ اہناں باغاں وچ نہراں دے کنڈیاں تے سونے چاندی دے تخت وچھے ہوئے ہین جیہناں تے لوک بیٹھے موج مستی کر رہے ہین۔ سوہنے نڈھے مستیاں کردے پھرے تے جنت واسیاں نوں شراب پیاؤندے پھردے ہین۔ پکھو رُکھاں توں پھل توڑ کے لیاؤندے ہین تے لوکاں ساہمنے دھر کے چلے جاندے ہین۔ سبھ توں وڈی گل ایہہ ہے کہ ہر کوئی موج وچ سی تے کسے نوں ایہہ سار نہیں ہے کہ دوجا کیہ کر رہیا ہے۔ سارے اپنی اپنی مستی تے موج وچ ہین۔

ایہہ سارا کجھ ویکھ کے حسین نوں بڑا چاء چڑھیا تے آکھن لگا، '' ایہو ای جنت ہے جتھے آ کے نیک لوکاں نوں اپنے عملاں دا پھل ملدا ہے، پر ہائے زمرد! توں کتھے آں؟'' ایہہ گل اوہدے مونہوں نکلی ای سی کہ نیڑے لگے ہوئے پُھلاں وچوں اک بڑی سوہنی آواز آئی، '' توں تے ہجے جنت دے باغاں نوں ای ویکھیا اے پہلوں محلاں ماڑیاں نوں وی ویکھ لے''۔
اوہنے ایہہ آواز سنی ای سی کہ ساہمنیوں اک بڑی ای سوہنی زنانی نے آ کے اوہدے گل وچ باہنواں پا دتیا تے ہس کے بولی، '' میں وی تیری لئی ہی آں''۔

حسین نے جھک کے اوہنوں اپنے توں وکھ کیتا تے آکھن لگا، '' میں پیاری زمرد توں اڈ ہور کسے دا چاہ وند نہیں''۔
آکھن لگی، '' اوہ وی لبھ جاوے گی، توں تے بڑا ای کاہلا ایں پہلوں کجھ موج مستی تے کرلئے فیر اوہنوں وی مل لویں۔ اوہ ساہمنے ویکھ جیہڑا موتیاں دا محل ہے اوہ تیرے لئی ہے تے زمرد اوسے وچ ہے''۔
حسین نے نظراں چک کے اوس محل ول ویکھیا۔ نال ای اوہدا دھیاں نال دے محلاں تے ماڑیاں ول گیا۔ سارے محل ہیرے موتیاں دے بنے ہوئے سن جیہناں نوں ویکھدیاں ای بندہ سوچے پئے جاندا سی۔

کجھ دیر تے حسین وی اکھاں ٹڈی ویکھدا رہیا فیر سُرت ٹکانے لگدیاں ای اوہ محل ول ویکھیا جیہڑا اوہدا دسیا گیا سی تے جیہدے وچ زمرد دے ملن دی آس سی۔ اوہنے کسے ہور شئے ول اکھ نہ چکی تے سدھا محل دے بوہے تے جا پُجیا۔ زمرد اوہنوں جی آیاں آکھن لئی باہر آ گئی سی تے بڑی سوہنی لگ رہی سی۔ جوش وچ دوہاں اک دوجے دا ناں لیا تے نس دے جپھی پا لئی۔ حسین تے روون لگ پیا۔ زمرد نے اوہنوں اپنے توں وکھ کیتا،

زمرد: ''حسین، ایتھے رونا حرام ہے، بس ہنجو پونجھ لئے''۔
حسین: (ہنجو پونجھدیاں) زمرد، ایہو ای بہشت ہے؟''
زمرد: '' آہو، ایہو ای''
حسین: ''توں ایتھے آ گئی تے مینوں وِلکدے نے اوتھے چھڈ آئی''۔
زمرد: '' اوہ میرے وس وچ کدوں سی، میں تے رب سببی ایتھے آ گئی آں پر توں تے جیوندا سی ایس لئی ضروری سی کہ توں اینے وخت بھوگ کے ایتھے آؤندا، مینوں تے جنت وچ وی چین نہ لبھا، توں کیہ جانیں کنا اوکھیاں ہو کے مینوں ایہہ اجازت لبھی کہ تینوں ایتھے آؤن دا راہ دساں''۔
حسین: '' میریاں کیتیاں تے ایہو جہیاں ہین کہ میں تے مر کے وی ایتھے نہیں سی آ سکدا، ایہہ تے تیری محبت دا صدقہ ہے''۔
زمرد: ''میری محبت؟''
حسین: ''ہاں، تیری محبت''
زمرد: '' پر جے تیری طلب سچی نہ ہُندی تے میں کیہ کر سکدی سی؟''
حسین: '' ایس طلب نال ایہہ تے نہیں سی ہو سکدا کہ مین ایتھے بہشتاں وچ آ جاندا، میں تے دل وچ متھ لیا سی کہ اوس قبر دے کول تے اوس چٹان دے ساہمنے جتھے تیرا ناں لکھیا ہویا سی، پیا پیا مُک جاواں گا۔''
زمرد: '' اچھا چھڈ ایہہ گلاں تے ہُندیاں رہن گیاں، ہن اندر چل کے بیٹھ، پاک شراب دے دو چار جام پی تے ویکھ رب نے تیری موج مستی لئی کیہو کیہو جہے پربندھ کیتے ہوئے نیں''۔
(ایہہ آکھ کے زمرد حسین نوں لے کے اندر چلی گئی)

باقی اگلی قسط وچ

Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels