Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> ناول >> بہشتی لارا >> بہشتی لارا ۔ پریاں دی ڈار

بہشتی لارا ۔ پریاں دی ڈار

October 29th, 2007
5 / 5 (2 Votes)

باب ١ قسط ٢

حسین کولوں نانہہ نہ ہوئی تے اٹھ کے ٹرپیا۔ دل ول دلیلاں کردا اوہ زمرد نال البرز دی گھپ ہنیری گھاٹی وچ وڑ گیا۔ ہن دوہیں ہولی ہولی جا رہے نیں تے ایس اجاڑتھاں دے دلاں تے رعب نال دوہیں چپ نیں۔ جیویں جیویں اگے ودھدے نیں جنگل ہور سنگھنا ہوندا جاندا ہے۔ ٹھنڈ وی ہر گھڑی نال ودھ رہی ہے۔چپ چان وچ نہر دی آواز وی اُچی ہو گئی ہے جیس نال ایس تھاں دے وحشت ناک نظارے وچ اک عجب ہیبت پیدا کردتی ہے۔ ہن راہ اینا اوکھا ہے جو اوہناں نوں کھوتیاں توں لتھنا پیا۔ دوہیں اگے پچھے اپنے کھوتیاں دیاں لگاماں پھڑی چٹاناں توں بچدے جھاڑیاں وچ وڑی جاندے نیں۔ اخیر بڑی لمی چپ توں مگروں حسین نے کہیا ''بلا شک، دیو تے پریاں ایہو جیہے سنسان وچ ہی رہندے ہین، ایتھے بندہ تے اک پاسے کسے جانور دا کوئی پتہ نہیں ''

زمرد: ہاں! میں سنیا ایس نہر وچ ایس تھاں تے اکثر پریاں وال کھول کے نہاندیاں نیں تے چِھٹاں اڈاؤندیاں نظر آؤندیاں نیں۔
حسین: (تربک کے) ہیں! ایہہ سنسسناون دی آواز کیہی سی جیویں کوئی شے کناں دے کولوں سن کر کے نکل گئی ہووے۔
زمرد: ایہہ تے مشہور ہے جو پریاں دے اڈدے تخت بھاویں نظر نہ آؤن پر اوہناں دے سن نال نکل جاون دی آواز ضرور سنیدی اے ۔
حسین: ایہہ وی ہو سکدا ہے، پر میں سمجھنا کوئی جانور سی۔
زمرد: جانور ہوندا تے دِسدا نہ؟
حسین: بھاویں اجے سورج ڈبیا وی نہیں پر توں ویکھ رہی ہیں نا جو ایتھے شاماں توں وی بہتا ہنیرا ہے۔ ایہو جیہے رلے ملے ہنیرے وچ بعضے ویلے اُلو یاں وڈھیاں وڈھیاں چام چڑکاں وی ایسے طرحاں چھوں دی آواز نال اڈدیاں نکل جاندیاں ہین۔
زمرد: پر اصل وچ تے ایہہ اوہو پری زاد نے جیہڑے رات نوں جانوراں دے بھیس وچ نکلدے نیں۔
حسین:( ہووے گا (اینا کہہ کے اوس نے چوگردے سین نوں دہشت تے تھوڑدلی نال تکیا تے بڑی چنتا وچ کہیا) شام تے ہو ہی گئی سمجھو پر تیرے بھرا دی قبر دا تے کِتے پتہ نہیں کوئی۔
زمرد: پر میں تے بھرا دی قبر تائیں پجے بنا ساہ نہیں لواں گی۔.
اوہ ایہہ کہ ہی رہی سی جو چانچک اک گھپ ہنیری گھاٹی نظری پئی جیس وچ نہر تے وڑ گئی سی پر دوہیں پاسے انج دیاں چیکنیاں تے سدھیاں کھڑیاں چٹاناں سن جو بندے دا لنگھنا بہت محال سی۔ ایس گھاٹی نوں ویکھدیاں ہی زمرد نے بڑے چاء تے مستی وچ ہاک لائی ''ہاں ویکھو، ایہہ دوجی نشانی ہے۔ ایس وچوں ہوکے رستہ گیا ہے''۔
حسین: پر سمجھ نہیں آؤندا ایس وچوں لنگھ کے اسیں جاواں گے کیویں؟
زمرد: جیویں وی ہویا، جاواں گی ضرور!
حسین: تے ایہہ کھوتے؟
زمرد: اہناں نوں ایتھے ہی چھڈ دیو، پرت کے لے لینا!
حسین نے ایس پکیائی تے دُھن تے زمرد نوں حیرانی نال تکیا پھیر کھوتے درختاں نال بنھ کے دوہیں چٹاناں نوں چمبڑدے، تے ہتھاں نال پتھراں دے سریاں تے کنگریاں نوں پھڑدے اگے ودھے۔ کوئی دو گھڑیاں دی محنت مگروں گھاٹی مُک گئی تے دوہاں حیرانی نال ویکھیا جو نہر ونجان گھاٹی توں لنگھ کے اک دم بڑی ہی من موہنی تے ہری بھری پدھر تے وگن لگ پئی ہے۔ ایہہ عجب لطف دی تھاں سی۔ قدرت نے آپ ہی باغ بہار لائیا ہویا سی۔ کھڑے تے سوہنے رنگاں دے پھلاں دیاں پالاں دور دور تائیں لگیاں ہوئیاں سن۔
ایہہ سماں ویکھدیاں ہی زمرد نے خوش ہو کے کہیا''ہُن اسیں اپنی منزل تے پج گئے۔ ایسے وادی وچ بھائی موسیٰ مارے گئے سن تے اوہناں دی قبر کِتے ایتھے ہی ہووے گی''۔
ایہہ کہہ کے زمرد اک نازک تے چست چالاک ہرنی وانگ چارے پاسے نٹھی تے اخیر اک پتھر کول جاکے چیکی ''آہ! ایہو میرے بھرا دی قبر ہے''
ایہہ آواز سندیاں ہی حسین وی اودھر دوڑ کے گیا تے اوس ویکھیا اک چٹان تے موسیٰ دا ناں کھودیا ہویا ہے تے اوس دے کول ہی کجھ پتھراں نوں سدھا کر کے اک قبر دی شکل بنا دتی گئی ہے۔

دوہاں نے ایتھے کھڑے ہوکے فاتحہ پڑھی پر زمرد اُتے غم نیں اج حملہ کیتا جو فاتحہ مکدیاں ہی ڈگ پئی تے قبر نوں جپھی پا کے وین پاؤن لگ پئی۔ حسین نے اوس نوں بڑی تسلی دتی، نہر توں پانی لیا کے اوس دا مُنہ دھوایا تے رات دے ہنیر وچ اپنی معشوق نوں نوں گود وچ لے کے سمجھاون لگ پیا۔
زمرد: (ہچکیاں لیندیاں) حسین، مینوں اپنی زندگی دی کوئی آس نہیں۔ ایویں لگدا ہے جو میں ایتھے ہی مراں گی۔ ہتھ پیر سُن ہو رہے نیں تے کلیجے وچ مٹھی مٹھی پیڑ ہے، دل وی بیٹھدا جا رہیا ہے۔ پر میں مرن توں پہلاں تینوں اک وصیت کرنا چاہنی آں۔ میں مر جاواں تے میری لاش نوں وی اہناں پتھراں ہیٹھاں دب دینا جنہاں ہیٹھ بھائی موسیٰ دیاں ہڈیاں ہین۔
حسین: (دل پکا کرکے تے اکھاں وچ اتھرو سمیٹ کے) جے ایہہ وصیت پوری ہوون والی ہوئی تے کسے ہور دے ہتھوں ہووے گی۔ میں تیرے مگروں جیوندہ نہیں رہ سکدا۔ جیس دے ہتھوں وی ایہہ وصیت پوری ہووے گی اوہ اوہ تیرے نال میریاں ہڈیاں وی اہناں پتھراں ہیٹھاں دبے گا۔
زمرد: (ترلا لے کے) نہیں حسین توں انج نہ کریں۔تینوں ایہہ پتہ نہیں جو مینوں کیہڑی شے کھچ کے ایتھے لیائی ہے۔ نہ میں ایہہ کہہ سکنی ہاں جو ایہہ بھائی دا موہ سی تے نہ ہی ایہہ جو یعقوب دے بیان وچ کوئی بڑا جادو سی۔ پر جیس دن اوس بھائی موسیٰ دی غماں والی کتھا سنائی اوس دے دُوجے دن ہی میں خواب وچ ویکھیا جیویں بھائی موسیٰ وادی وچ کھڑے ہین۔ اوہناں ہتھ دے اشارے نال مینوں اپنے ول سدیا تے مینوں بڑی تاکید کیتی جو میں اوہناں دی قبر تے جا کے فاتحہ پڑھاں۔ مرے ہوئے بھرا دی عاجزی وچ کجھ ایڈا اثر سی جو اوہناں دی اوس ویلے دی صورت میریاں اکھاں ساہمنے پھر رہی ہے۔ ایس توں تُوں ایہہ سمجھ سکنا ہیں جو میں بھائی دی سدّی ایتھے آئی ہاں۔
حسین:(روون تے مجبور ، جوش نال) خیر تینوں تے اوس خواب وچ سدیا سی پر مینوں تے توں نال لے کے آئی ہیں۔
زمرد: ہاں میں تینوں نال لے کے آئی ہاں۔ ایس لئی جو دنیا وچ تیرے نالوں ودھ مینوں ہور کوئی پیارا نہیں۔ میری سدھر سی جو میں تیری وکھی لگی تیرے ساہمنے جان دیواں۔ ایس توں مگروں توں گھر جاویں تے سارے رشتے داراں تے شہر دیاں شریفاں نوں، جنہاں دی نظر وچ میری پت لتھی ہے، میرے مرن دی خبر دیویں تے دسیں میں کیوں تے کتھے جان دتی۔ تے ایہہ وی جو میں مرن ویلے پاکدامن ساں۔ (حسین دے گل باہاں پا کے) حسین! میری اچھیا ہے جو توں زندہ رہویں تے میرے اُتے لگا بدنامی دا داغ دھوئیں۔
حسین: (دردناک ہوکا لے کے) رب نہ کرے میں تیرے مرن دی خبر لے کے جاواں۔

چانچک اک پہاڑی دی ڈھال توں کجھ چانن نظر آیا۔ اوس اُتے پہلاں زمرد دی نظر پئی تے اوس ابُڑ واہے کہیا ''ایہہ چانن کہیا'' حسین نے وی وی اوس چانن نوں بڑی حیرانی نال تکیا ''اللہ جانے کیہ گل ہے، تے ویکھو چانن ایدھر نوں ہی ودھدا آرہیا ہے۔ ایس گھور ہنری رات وچ آؤن والے کون لوک ہو سکدے ہین۔

عاشق تے معشوق دوہیں گھابر کے تے پل پل ودھدی حیرانی نال ویکھ رہے سن جو اوہ چانن بالکل کول آگیا۔ وڈھیاں وڈھیاں پندراں ویہہ لاٹاں سن تے اوہناں ہیٹھ سوہنیاں تے پریاں دے حسن والیاں عوریاں دا اک جتھہ، جنہاں دی صورت ویکھدیاں ہی زمرد تے حسین نے اک چیک ماری۔ دہشت ماریاں دوہاں دے مونہوں اکو سٹے نکلیا ''پریاں'' تے دوہیں غش کھا کے بے سُرت ہو گئے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels