Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> تاریخ دے پنے >> قسط: 4 : پاش دیاں یاداں

قسط: 4 : پاش دیاں یاداں

سُکھدیو سدّھو
March 10th, 2013


جیلوں آیا تاں سیاڑ کڈھ لیا؛ پر چھیتی بند ہو گیا۔ مُڑکے پھیر کڈھیا، پھیر اکو انک نکل سکیا۔ جدوں اوہنے اُگی ٹکانا بنایا تاں ڈھانی نال رلکے کندھ لکھت پرچہ ''ہاک''کڈھ لیا۔ اس وچ علا قے دیاں خبراں تے ہور کئی طراں دے لیکھ تے ملے ہوندے سی۔ ایہہ پرچہ بہت پاپولر ہویا۔ بابے نانک دی کرت دی اُمت تے ترک نال گل کرن دا سندیش وی ہوندا سی۔ کسے انک چ کسے لوکل بندے دا حوالہ دے کے گل کیتی ہوئی سی۔ اوہ نہنگ آپ تاں ان پڑھ ہی سی، کسے ہور نے اوہنوں اُنگلی لا دتی سی؛ اکھے ایہناں نے تیرے خلاف لکھیا ہے۔ ماڑی دھاڑ جُلاہیاں تے: اوہ دھرمپال دے گھردیاں نوں گلیں گلیں ڈراوے دیندا پھردا سی کہ اُپروں دھرمپال وی آ گیا۔ اوہنے نہنگ نوں کیہا: جا، جو تیتھوں ہوندا توں کرلے، اسیں جو صحیح جانیا لکھ دتا۔ اوہ نک چوں ٹھونہے سُٹدا اُودوں تاں چلے گیا پھیر شام نوں ہور بندے لے کے آ گیا۔ دھرمپال نے جدوں ایہہ گل پاش تے ڈھانی نوں دسی تاں ایہناں نے پھُرتی نال اکورکی دیاں تیہہ پینتی کاپیاں کڈھ دتیاں کہ کیویں بابے نانک دے کجھ سُنیئے کجھ کہیئے دے اُلٹ اجوکے اکھوتی سکھ اؤرنگ زیبی دھونس وکھاؤندے ہن؛ لوکاں نوں ڈراؤندے دھمکاؤندے نیں۔ کوئی لاگت باز بھائی وی تاک وچ ہی بیٹھا رہندا سی؛ اُوہنے پھر اوسے بندے نوں جا کے اُنگل لائی: لے لاء ۔۔۔۔ سنگھا، ہُن تاں تینوں اوہناں نے اورنگ زیب وی لکھتا۔ گل ودھدی ودھدی دھمکیاں تے چلے گئی۔ ببراں دے ودھاوے سنگھ نوں پتہ لگا تاں ایہہ اُوس بندے نوں کہہ آیا کہ ایہناں ول نوں مونہہ نہ کریں۔ پھیر پاش دی ڈھانی نوں آ کے دس گیا کہ اوہ دُوسرے بندے نوں دبک آیا ہے۔ گل آئی گئی ہو گئی۔ ودھ وی سکدی سی۔ ماڑے دناں دیاں گلاں نے ایہہ۔
تلونڈی دے لاگلے کوئی سٹور مالک لنگھدیاں کُڑیاں نوں مشکریاں کریا کرے۔ اوہدے گڑوایاں نوں وی مالک دی شہ ہونی سی۔ اُپروں کاکے شاہی دا غرور وی۔ ایہناں نے ہاک وچ ایہدا حوالہ دے کے ورودھ کر دتا؛ دھیاں بھیناں دی راکھی وچ کھڑ گئے۔ سٹور مالک نوں پتہ لگ گیا تے اُوہنے اپنی ہیٹھی من لئی۔ بڑی پھونہہ پھونہہ کرن لگا۔ اوہناں نے اک دن ہنسے دے گھر دے لاگلی کسے ٹھاہر دے گھر بیٹھن دا پروگرام متھ لیا۔ میٹ بنایا۔ دارو چھکی۔ ایس بہانے، پہلاں لا لا کے گلاں کرن لگ پئے؛ پھیر دھمکیاں تے آ گئے۔ گل نکلدی نکلدی پاش نوں پہُنچ گئی۔ ایہنے سکیم بنائی۔ ایہہ کسے کولوں ٹریکٹر دے پچھے پاؤن والی ٹوپ لنک لے کے سکیم نال کپڑے چ لپیٹ لئی۔ پُورے حساب نال، موہریوں تھوڑا جیہا مونہہ ننگا رکھ لیا؛ ایداں پنڈ وچ تن چار گیڑیاں کڈھ دتیاں۔ جس کسے نے لنگھدے نے دیکھیا، رولا پا دتا: بئی آ گیا، بئی آ گیا ای، پاش سٹین گن لے کے آ گیا۔ ڈھکی ہوئی ٹوپ لنک دیکھن نوں سٹین گن دی بُوتھی ہی لگدی سی۔ اینی کو ہوشیاری نال دھمکیاں دین والے سُسری ہو گئے۔ مُڑکے کوئی نہ رڑکیا-بولیا۔
پاش دے کسے اُستاد دی بھنیویں دا موہ آودے کسے سنگی ٹیچر نال پے گیا۔ مُنڈے کُڑی دا ہور ہر پاسیوں میل سی۔ مُنڈا ٹیچر یونین وچ کم وی کردا سی۔ پر ذات بہتی اُچی نیویں سی۔ کُڑی مُنڈے نے عدالتی ویاہ وی کروا لیا سی تے کُڑی مُنڈے دے گھرے رہ رہی سی مرد عورت وانگ۔ کُڑی وی پڑھی لکھی سی تے مُنڈا وی ٹیچر سی۔ مُنڈا نالو نال سول سروس دے امتحاناں دی تیاری وی کر رہا سی۔ وچ وڈا پھانا ٹھُکیا ہویا سی 'ذات والا'۔ اک باہمن اک چمار۔ پر کُڑی اپنے پیار تے پُوری طراں تُلی ہوئی سی۔ اوہدے کول ہر کسے دی گل دا جواب سی تے اگلے ایہدی گل سُنن نوں تیار ہی نہیں سی۔ اُستاد نے پاش دے کن بھرے کہ کُڑی نوں ورگلایا گیا ہے۔ آپاں اوہنوں لیا کے گل بات ہی کرنی ہے۔ جے تاں ساڈی گل سمجھ من گئی، تاں کھری واہوا، نہیں تاں آپاں خود ویاہ کر دیاں گے اپنے ہتھیں۔ سردیاں دیاں چُھٹیاں مُکیاں ہی سی؛ کُڑی چڑھدی جنوری وچ سکولے گئی ہی سی۔ شگناں دی مہندی دا رنگ وی مٹھا نہیں سی پیا۔ شادی دا جوڑا تے ہتھیں چوڑا وی سونہدا سی۔ پاش، ہنسا تے جہانگیر دا کوئی آدمی کار وچ کُڑی نوں اوہدے سکولوں کار وچ دھکے نال چُک کے لے آئے۔ دھی دھیانی اپنے گُرودیو مہاں راج دے حوالے کر دتی۔ ایہدے اُستاد دے من وچ کھوٹ سی۔ اُوہنے کوئی ہور ہی متھی ہوئی سی۔ اوس نے دناں وچ کُڑی دا ویاہ دھکے نال کدھرے ہور کر دتا۔ اوہ مُنڈا بہت تڑپیا، پٹیا کُرلایا؛ اوہدی قانوناً ویاہی وری تے وسدی رسدی پتنی نوں دھکے نال گھروں لے گئے سی۔ مُنڈا بعد وچ وی پاش نوں ملدا رہا تے اصلی گل دسی پر اُستاد نے اپنا تیر چلا لیا سی۔ تیر کمانوں نکل چکا سی۔ مُنڈا ٹھگیا گیا سی۔ پاش نوں اس گُمراہ ہون دا دُکھ ہی رہا۔
جدوں ایہہ ولیت آیا، اُودوں ولیتی پنجابی سیاست دا ماحول پنجاب وانگوں بُری طراں ونڈیا ہویا سی۔ لیکھک بھائی چارا وی کئی تھائیں پاٹا ہویا سی۔ اک پاسے خالصتانی سی، دُوجے پاسے خالصتان دا ورودھ کرن والے۔ کئی وچ وچالے والے وی سی؛ کئی دونہہ بیڑیاں وچ پیر رکھن والے وی۔ بھنڈراں والے نوں کسانی دا لیڈر منن والے وی، کامریڈاں دی سوچ نوں غلط منن والے وی۔ کئی سارا قصور کانگرس دا کڈھن والے تے کئی بہُتا۔ کُجھ خالصتان ول موہ رکھن والے؛ کئی دوہاں دھراں نوں دوشی منن والے تے وچے ہندو بھاوناواں والے وی۔ ایہہ تقریباً سبھ نوں ہی ملیا۔ کئی سیکولر وچاراں والیاں نوں ایہہ گل چُبھی وی۔ کئی بندے ایسے کرکے ناراض وی ہو گئے۔ پر ایہہ ولیت دی نبض ٹوہنی چاہوندا سی۔ کیلی فورنیا پہُنچ کے ایہنے وستھار نال چٹھیاں لکھیاں، اپنی رائے دسی۔ ایہدی رائے سی ولیت دے بہتے لیکھک سکھ پرستی وچ جا پھسے سی۔ ذہنوں ایہہ ننددا سی۔ منُکھتا نوں سنکی ڈھنگ نال سیمت کرکے دیکھن والیا دے خاص کرکے ورودھ سی۔ کئی ولیتی لیکھکاں بارے ایہدے بنے پربھاو ٹُٹے۔
پاش دا اپنا ٹبر چھوٹا رہ گیا۔ ایہہ اپنی دھی ونکل دا بہُت تیہ کردا سی۔ جانوں ودھ۔ سارے ماں باپ کردے ہوندے نے۔ ونکل ہُن آپ ماں بن گئی ہے تے پاش نے ہُن نانا بنیا ہونا سی۔ اپنی انس نوں اگے ودھدا دیکھ کہ اوہ کداں سوچدا؟ ہُن قیاس آرائیاں بن گئیاں نے۔ آپ ہوندا تاں دسدا، لکھدا۔ کُھلھ کے بیان کردا۔



Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels