Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> تاریخ دے پنے >> قسط: 2 : پاش دیاں یاداں

قسط: 2 : پاش دیاں یاداں

سُکھدیو سدّھو
February 15th, 2013

ڈا رندھیر سنگھ چند دے پرنسپل بن کے آؤن نال ساڈے نکودر کالج چ ساہتک مس ہور تکھی ہو گئی سی۔ وڈے وڈے غزل دربار، کہانی دربار تے کوی دربار ہوئے۔ نامترین ودواناں دے بھاشن ہوئے۔ ایسے ویلے پاش وی اک واری نیشنل کالج نکودر کوی دربار تے آیا۔ پُورے لام لشکر سنگ؛ ہنسا، اوما تے لکھوندر وی نال سی۔ ہور وی اک دو جنے۔ پچھیوں کُڑتے پجامے نال آیا سی۔ کالج دے لاگے آ کے نہر تے آ کے مونہ ہتھ دھو کے پینٹ قمیض پا لئی سی۔ قینچی چپلاں لاہ کے جُتی پا لئی سی۔ کسے پینڈو جٹکے مُنڈے توں اک دم بندا پھبدا پاڑھا بن گیا سی شوقین جینٹلمین۔ ایہدی واری آئی تاں اوہنے نظم کلام مرزا سُنائی۔ کویتا پڑھدا پڑھدا جدوں ایتھے پُجا:

میں سُنیا ہے کہ میرے قتل دا منصوبہ
راجدھانی وچ
میرے جمن توں پہلاں ہی بن چُکا سی
تے پیلو شاعر
اج کل وشو ودیالے نوکری تے لگ گیا ہے

تاں مگرلی سطر نوں بدل کے، تے پیلو شاعر اج کل ریڈیو تے پروڈیوسر لگ گیا ہے کہہ کے میشے نوں آر لائی۔ میشا وی کوی دربار چ حاضر سی۔ اک نے کہی، دُوئے نے جانی دوویں وڈے کوی، دوویں کویتا دے برہم گیانی۔ میشے نوں ٹکور پہُنچ گئی سی۔ اوہ عادتاً مُسکرایا۔ میشے دا مُسکڑی ہاسہ مست ہوندا سی۔ رُعب دابے والا وی۔ ایہدی کویتا جم گئی۔ پاش چھا گیا۔ کویتا وس گئی سی۔ تے اسیں مان متے ہو گئے۔ سلام دُعا ہوئی۔ وڈے کویاں دی حاضری چ ایہدی جے جے کار ہوئی۔ جو اُودوں اکر ہوندی رہندی سی۔ ایہدے آلے دُوآلے بھیڑ جم گئی۔ پروگرام دے وچے ہی سرکاری سوہیئے وی بیٹھے ہوندے سی۔ دُوئے دن تڑکے ہی پولیس ایہنوں گھروں چکن آ گئی سی۔ ایہہ پُچھے، ہُن کیہ گل ہو گئی؟ آئے پُلسیے کہندے:سانوں بہُتا تاں پتہ نہیں کیہ گل آ، بس اُپرلیاں دا ای حُکم آ۔ شاید کل کوئی کویتا کُوتا پڑھی سی، اوہدا ای چکر آ کوئی۔ ایہہ اوہناں نال تُر پیا۔ پچھلے سالاں توں پولیس نال آڈھا تے نکودر ٹھانے آؤنا جانا ایہدا بنیا ہی رہندا سی۔
لہر مٹھی پین نال ایہہ وی اودر گیا۔ اپنیاں دا دابا وی سی تے اگلے راہاں دی اڑاؤنی وی۔ ایہہ سماں بے وشواشیاں، بے وساہیاں، سندیہاں تے ڈاواں ڈولیاں دا سی۔ اس دوران ایہہ وی بڑے مانسک دونداں چوں نکلیا۔ کئی طرحاں دیاں ترتیباں جوڑیاں۔ من چ اُتھل پُتھل دیاں قلابازیاں لگیاں۔ تاں وی ایہدا بہُتا دھیان پڑھن ول لگا رہا۔ پر ہور مُشکلاں نال وی لڑدا رہا۔ ایہدا موہ پنڈ نال ہور ودھ گیا۔ ایس دوران ایہنے کویتا ول ودھ انترمُکھی ہو کے سوچیا وچاریا۔
پاش تے میں کپورتھلے کوی دربار تے کٹھے ہوئے۔ ایہہ جالندھر ایوننگ کالج ولوں کویتا پڑھن آیا سی تے میں نیشنل کالج نکودروں۔ ہور وڈے تھم وی اوتھے حاضر سی۔ کپورتھلے کالج دے اپنے تن چار مہانرتھی وی بیٹھے سی۔ اسیں کویتاواں پڑھیاں۔ پاش نے اپنا من بدل لیا۔ بعد چ کہندا جے میں کویتا پڑھدا تاں جج شرمو شرمی کوئی انعام تاں دیندے ہی۔ ایس بہانے کسے ہور دا حق ماریا جانا سی۔ نویاں نوں حوصلے دی لوڑ ہوندی ہے۔ ایتھے پردھانگی کرن لئی سادھُو سنگھ ہمدرد نوں سدیا ہویا سی۔ اخیر چ جدوں ہمدرد پردھانگی بھاشن دین لگا حال دے پچھے بیٹھے مُنڈیاں نے اُچی اُچی فعالاتن، فعلن، فعالاتن، فعلن گاؤنا شروع کر دتا۔ پاش وی ایہناں وچے ہی بیٹھا سی۔
میں یونیورسٹی مقابلے لئی کویتا پڑھن جانا سی۔ پرو دلباغ سنگھ گل ہوری پُچھیا، کیہڑی کویتا پڑھیں گا۔ میری نظم بہُتی پُرانی نہیں سی، میں دکھائی تاں اوہ کہندے: ایداں کر، توں پاش کولوں کوئی نظم لے آ۔ پروفیسر صاحب منڈیاں دے چہیتے سی۔ ٹھرمے والے۔ ہس مُکھ وی۔ پچھیوں نکودر دے ہی سی، پر بعد چ جالندھر جا وسے سی۔ ایہناں مینوں آودے گھر جالندھر سد لیا۔ دُوسرے دن میں تڑکے ہی پرو گل ہوراں دے گھر سینٹرل ٹاؤن چلے گیا۔ ایہناں نے مینوں گرما گرم چاہ پلا کے اگوں سائیکل دے کے ریلوے روڈ تے پیندے وجے ہوسٹل تور دتا۔ مینوں پتہ سی کہ پاش جالندھر رہندا سی پر ٹکانے دا پکا پتہ نہیں سی۔ اجے سویر دے مساں ست کو ہی وجے ہون گے۔ پُچھ پُچھا کے میں جا بوہا کھڑکایا۔ پاش دے سریر نوں تیل لگا ہویا سی؛ بیٹھکاں کڈھ کے ہٹیا سی۔ کول بیٹھے چرن جیو نال نال گلاں مار رہا سی۔ چاہ دا کپ کپ پیتا تاں مینوں کویتا پڑھان لگ پیا: سائنس دا ودیارتھی۔ ایہہ وی دسیا کہ کیہناں شبداں تے ودھ زور دینا ہے، کتھے کنا کو اٹکنا-رُکنا ہے۔ کویتا دا سار تت سائنس دے ودیارتھی دی سمیں دی نبض تو بے خبر ہونا سی۔ ایہہ ایہہ کھری کویتا کتے نہیں چھپی نہ مُڑ کے اجے تائیں لبھی ہے۔ مینوں وی پُوری یاد نہیں رہی۔
کویتا میں جالندھروں امرتسر نوں جاندے نے بس چ ہی رٹ لئی؛ لے لہجہ وی متھ لیا سی۔ تیاہ لگی توں کھوہ پُٹیا سی۔ بابے دی نگری، میں مساں سانویں ٹائم نال ہی پہُنچا۔ ہندی دا کویتا مقابلہ چل رہا سی۔ مقابلے گاندھی گراؤنڈ چ ہونے سی، جتھے ہن والا ورثا وہار ہے۔ تنبُو شنبو پُوری طرحاں سجے سجائے ہوئے سی۔ پر پربندھکاں نے پنجابی مقابلے متھے سمیں توں پہلاں ہی کروا لائے سی۔ میں ناتھا دھوتا ہی رہ گیا۔ من خراب ہو گیا سی۔ بابے دی نگری رشتے داراں کول رات کٹ کے میں دُوجے دن نراش مُڑ آیا۔ دو تن ہفتے بعد ایہی کویتا میں ڈی اے وی کالج پڑھ دتی سی۔ پروفیسر وائس چانسلر جگجیت سنگھ تیتھے پردھانگی کرن آیا ہویا سی۔ ایس گلوں ایہہ میرے تے بہُت اؤکھا ہو گیا سی۔ گرمی نال بولیا سی۔ میرے کالج دے پرنسپل راجا ہرنرندر سنگھ نوں کہہ کے اُوہنے مینوں کالج چوں کڈھواؤنا چاہیا سی۔ پروفیسر دل باغ گل ہوراں نے میری بہُت مدد کیتی سی کہ کویتا بہُت اچھی سی؛ کسے خرابی والی نہیں سی۔ پر پرنسپل تے وی اُپروں دباء سی۔ میرے ساہ سُوتے ہوئے سی کہ ہُن کیہ بنو گا۔ میں کالجوں نکلدا نکلدا مساں ہی بچیا۔ اگلے سال جدوں میں جالندھر خالصہ کالج ایم اے پنجابی چ جا داخلہ لیا تاں راجا صاحب وی نکودر چھڈ کے جالندھر خالصہ کالج دے پرنسپل بن کے چلے گئے سی۔ مینوں دیکھ کے من چ سوچدے ہونگے، ایہہ یبھ پھر میرے مگرے ہی آ گیا۔
ایوننگ کالج جالندھروں بیئے وچے چھڈ کے پاش سمرائے-جنڈیالے جی بی ٹی کرن لگ پیا۔ نہ ایہہ دکھاوا کردا سی نہ بہوتے پڑھن پڑھاؤن والیاں نوں پاش دے ساہت چ ستھان دی خبر ہونی سی۔ سبھاواں ہت ماڑا موٹا اکھ ول ہو جانا سُبھاوک ہی سی۔ ایتھے ایہہ آپ آڈھھا لین توں کنی کتراؤندا سی تے پر اؤکھا محسوس کرے۔ سبب نال امریک سنگھ پونی کتے مل پیا۔ ایہدے توں کہہ ہو گیا کہ ایہہ جنڈیالے اؤکھا ہے، جے سکدا تاں کتے ہور بدلی کروا دیوے۔ اوہنے تاں سرسری گل کہی سی تے گل قہقہے بھُل وی گیا سی۔ دونہہ چونہہ مہینیں، پونی ایہنوں کسے فنکشن تے پھیر ملیاں تاں پُچھے نویں تھاں کس طرحاں چل رہیا سی۔ پاش موڑکے کہندا:کیہڑا نواں تھاں؟ اجے تاں اوسے جنڈیالے ہی ہاں۔ پونی نے اوسے دن جاندے نے ہی بدلی کروا دتی۔ ایہہ جنڈیالا چھڈ کے شیخو پورے جا ٹکیا۔ ہُن ایہہ تاں پتہ نہیں ایہہ بدلی بندی وی سی کہ نہیں۔ وڈے افسراں دے سرکاری حُکم سی، بجنے سی؛ بجائے گئے۔ بدلی ہو گئی۔ تکڑیاں دے ستیں ویہیں سو۔ اہل کار، پونی اُودوں کسے وڈے سرکاری رُتبے تے سی۔ بدلی ہو جان دی گل جنڈیالے دے پرنسپل نوں پہُنچی تاں اوہ اڈ ڈریا پھرے۔ سوچے، بئی جس بندے دی پونی ورگیاں تیک پہُنچ ہے، کتے نوکری چ لت نہ مار دوے۔ جیبیٹی ایہنے شیخوپورے جا کے مُکائی۔
جدوں میں نکودروں خالصہ کالج جالندھر گیا تاں میرا مان دو گلاں کرکے ودھ گیا سی۔ میرے توں پہلاں خالصہ کالج گئے مُنڈیاں نے دس دتا سی کہ میں نکودر کبڈی کھیڈدا رہیا سی تے نیشنل سٹائیل ٹیم دا کیپٹن سی۔ دُوجی کہ پاش نال میرا نیڑ سی۔ایہدا میرے نال دے پاڑھاں تے بہُت اثر ہویا سی۔ جنا کو چر میں اوتھے رہا، میری ٹھاٹھ ہی بنی رہی۔ زیادہ پاش نال نیڑتا کرکے۔



Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels