Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاواں تے کلاکار >> پنجابی داسُچا کاما تے آگو :سادھو بننگ (دوجی لڑی)

پنجابی داسُچا کاما تے آگو :سادھو بننگ (دوجی لڑی)

زبیر احمد
December 6th, 2016

آؤ ہن سادھو جی دیاں کجھ نظماں سانجھیاں کرئیے۔ 
سینہ پاٹن دی گل
سمندر دا اوہی کنارا
جتھے کدی پہنچیا سی کاما گاٹا مارو
تے ماس کھوریاں توپاں دے اگے لگ
بُکھے ہاتھی دی طراں چنگھاڑدا
واپس مُڑ گیا سی
بِناں ریت دا چُمن لئے

وکھرے پتھراں
ٹٹیاں لکڑاں وچالے
ریتے تے بیٹھا
میں سوچدا ہاں
کیویں ایہ دیکھدے رہے، سُندے رہے
ساڈے بزرگاں دیاں آوازاں
بِناں کوئی دتے ہنگارا

میں چھلاں چوں سنگیت بھالدا ہاں
پر میرے کنّاں نال وجدیاں ہن
مارو چوں آ رہیاں پنجابی آوازاں
میں تُردے پھردے پتھراں توں پُچھدا ہاں
سینہ پاٹن دی گل

اوہ ہسدے ہن
تے مونہہ گھُما کے اگے لنگھ جاندے ہن
۔۔۔۔۔۔
پہلی ملنی
’مزدوراں دی لوڑ نہیں‘ والا سائن
درواجے اُپروں غیب دیکھ
پُورے حونصلے نال
میں اندر جا وڑیا

پل وچ ہی اوہ جان گئی
میں نواں آیا آواسی ساں
میرے چہرے تے میری انگریزی نیں
ایہ گل طے کر دتی
ساڈی پل بھر دی ملنی دا
نتیجہ تے طورطریقہ کیہ ہووے گا

اوہدے بولن دے انداز توں
مینوں ساڈے خون کھار براہمن ہیڈماسڑ دی
یاد تازہ ہو آئی
فر میں کوشش کیتی اوہدے چہرے توں
مُسکراہٹ ورگی کوئی شے بھالن دی
صاف انگریزی بولن دی
پوری کوشش دے باوجود وی
اوہ اُچی اُچی کہندی رہی
’ ُپارڈن می ، پارڈن می‘

اُس نے عرضی دا فارم پھڑیا
وکھریاں وکھریاں لائناں ول
اشارے کر کے
حکم سُنائے
’نام، پتہ، تریخ، ہُنر‘
تے ’کنیڈین تجربے‘ والا خانہ
اُس نے خاص ہی انداز وچ وکھایا

زندگی وچ پہلی واری
پِنڈ والے بُڈھے
پینشنئے فوجی دیاں کہانیاں
مینوں سچ جاپیاں:
گورے افسراں
ایس طراں حُکم چاڑھنے
کہ سپاہیاں ڈر وچ کنب جانا

فارم بھرن دے خاتمے تکّ
پکا پتہ لگ گیا سی
نوکری مینوں ملنی ہے نہیں
پر اوس ویلے
ایس گل دا فکر نہیں سی
میں تاں اوتھے بس
چھیتی توں چھیتی بھج جانا چاہندا ساں
۔۔۔۔

چوہترویں ایونیو
چوہترویں ایونیو
میرے ڈاک ونڈن دے روٹ دا انت ہوندا سی
بُڑھا جِم مجیسکی کہا کردا سی
ایتھوں تُسی اوہناں دناں وچ
دریا نوں ویکھ وی سکدے سی تے سُنگھ وی
ہن کارخانیاں دے دُھویں بِناں
کجھ وی نظر نہیں آوندا

میں مسڑ سِٹّلمین نوں ملن گیا
ماڑی توں ماڑی خبر سُنن لئی تیار
میں پہلاں وانگ دوبارا حیران نہیں سی ہونا چاہندا
پچھلی واری جہدوں میں مسٹر ڈِکسن نوں ملن گیا
تاں پتہ لگا کئی ہفتے پہلاں مر چُکا سی اوہ

سیانے لوکاں نال بھری پئی ہوندی سی ایہ گلی
بگِچیاں وچ کم کرن دے تے گلاں دے شوقین
اوہ صرف شبد ہی ہوا وچ نہیں سی سُڈے
گلاں کردیاں اوہناں دا پورے دا پورا سریر ہلدا
اوہناں دے سخت کُھردرے ہتھ
چوڑے پر عمر نال جھکے ہوئے موڈھے

اوہ فوجی رہے سن،کامے رہے سن
اپنے دیساں خاطر جم کے لڑے
ساری عمر ٹٹ کے محنت کیتی
عمر دا کھٹیا بہتا کجھ نہیں سی اوہناں کول
تھوڑے جہیے غصّے تے اُداسی نال
مسڑ مکیے نے اک واری کہا سی
لگدا اے جِداں ساری عمر اسیں
غلط ہی دُشمن ورودھ لڑدے رہے ہاں
ساری جدوجہد تے محنت نال
اسیں صرف امیراں نوں ہی
ہور امیر کرن وچ کامیاب ہوئے آں

منُکھ تے ہوئے ادُھنکتا دے حملے دے باوجود
اوہناں دی ایمانداری تے مترتا بچی رہی
پر اوہ اینے چُست تے چالاک نہیں ہوئے
کہ اپنے من دے بھاواں نوں لُکا لین
پہلاں پہلاں ایسے گلوںمیں اوہناں توں اوکھا ہو گیا ساں
پچھوں جا کے، بہت پچھوں
میں اوہناں اندر دبی ہوئی منُکھتا تک پہنچیا ساں

فیر میں اپنے آپ تے حیران ہوئیا
میں روئے ڈکسن نوں پسند ہی کرن لگ پیا ساں
بڑا کرما ماریا کمینہ بندا سی اوہ
کسے نہ کسے طراں مینوں
ہمیشہ ایس گل دا چیتا کرا دیندا
اوہ گورا سی تے میں نہیں ساں

تے میرے اپنے ہی ارادے ورودھ
میں مسز ایمری نوں چاہن لگ پیا ساں
اوہ سوچدی اوہدا سنگھنا میک اپ
اوہدی عمر دے سچ نوں لُکا لیندا اے
راجکماریاں اتے رانیاں اوہدے من بھاوندے وشے ہوندے
اوہناں بارے اوہدیاں کہانیاں وچ
اک لُکیا ہویا سُنیہا ہندا
اوہ کینڈا وچ جمی چھیویں پیہڑی وچوں سی
تے میں نہیں ساں
پر جدوں اوہ گلی دے دوجے پاسے وسدے
مسٹرگروو دیاں چغلیاں کردی
ڈوہنگھے برطانویں محاورے وچ زور لا کے گلاں کردی

اتے مسٹر گروو۔۔مدھرا پیارا جیہا انسان
بڑی نرم اواز تے لوہے دے جگرے والا
اوہ پہلی وڈی لڑائی وچ زخمی ہوئیا
تہیویں دہاکے دی بُکھ نال جوجھیا
دوجی وڈی جنگ وچ لڑدیاں
کھبی لت وچ دو گولیاں کھادھیاں
اک دن اوہ مچھیاں پھڑ کے واپس آیا سی
جدوں اوہنوں دل دے دورے نے ختم کر دتا

سبھ توں دلچسپ بندا ہیری مور سی
جوانی ویلے اوہ گھوڑے سانبھدا سکھالدا سی
رج کے پیندا تے اکثر لڑدا
اجہی لڑائی وچ اوہدی سجی بانہہ کٹی گئی
اک بانہہ نال اوہ اپنی دیکھ بھال کردا
تے تن کُتے پالدا
اوہ جنیاں وی گلاں کردا
اوہناں وچ اکو اک سُنیہا ہندا
’گھوڑے تے کُتے ہی ہن دو جیو
جو بندے نوں چنگی طراں سمجھ سکدے نیں‘
اوہدی گھر والی کُتے نہیں بلیاں پسند کردی
اکثر اپنے گھر دے موہرلے چبوترے تے
اوہ دویں اُچی اُچی لڑدے
تے گالھاں اک دوجے دے پالتو جانوراں نوں کڈھدے

اُس چھوٹے جہے کمرے وچ
جتھے اوہ اپنے تّناں کُتیاں نال رہندا
اوہنے دو تصویراں ٹنگیاں ہندیاں
اک کالے گھوڑے دی تے دوجی گاندھی دی
جوانی ویلے اوہنے ایہ تصویراں خریدیاں
گاندھی نوں خبرے اوہ کیویں پسند کردا ہوؤ
اوہ تاں ہر غیر چٹے بندے نوں نفرت کردا سی
’اوہ سبھ گندے ودیشی ہن‘،اوہدا کہنا سی

مسٹر سِٹل مین بہت ہی بھلا تے بیبا بندا سی
ہمیشہ ہر کسے نوںعزت نال بُلاوندا
اوہدا لان ساری گلی وچ ودھ سانبھیا ہوندا
اوہدا گھاہ کدی وچ اک اِنچ توں اُچا نہ ہوندا
ہمیشاں سُوہنی طراںکٹیا تے صحت مند دکھ والا
’اپنے اندر نوں صاف رکھن دا سبھ توں ودھیا طریقہ
اپنے آلے دوالے دا اے‘
اوہ اپنی بھاری تے چُپ جیہی آواز وچ کہنداا

ہر سویر اوہ سوکھتے گھروں باہر ہوندا
اپنے گھاہ تے بُوٹیاں دی دیکھ بھال کردا
اکّلا رہندا سی اوہ
اوہدی بُہتی ڈاک نہیں سی ہوندی
لوکاں دی اینی ساری جنک میل چُکی پھرن واستے
میرے نال ہمیشہ ہمدردی درساوندا

جدوں ایس وار میں اوہدے گھر کول گیا
میرا دل بیٹھ گیا
لان بے آسرا جیہا لگیا
گھاہ دی دکّھ وچ اوہ گل ہی نہیں سی
میں اندر جان دی لوڑ نہیں سمجھی

مسٹر سِٹل مین میرا اخیرلا دوست سی
شہر دے سِرے
چوہترویں ایونیو تے رہن والا 


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels