Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاواں تے کلاکار >> وارث لدھیانوی

وارث لدھیانوی

احمد عقیل روبی
January 19th, 2014

دل جیت مرزا اپنے زمانے دے نہ صرف مشہور کامیڈین سن سگوں بڑے سمجھدار تے کامیاب ڈائریکٹر وی سن۔ اوہناں نے بڑیاں کامیاب تے مشہور فلماں وی بنائیاں۔ ’رواج‘،’جناب عالی‘ ،’ٹھاہ‘ ’وار دات‘ تے ’برسات‘اوہناں دیاں کامیاب فلماں نیں۔ اوہ بڑی محنت تے چاہت نال فلم دی کہانی، فلم دے میوزک تے فلم دی نوک پلک سنوار دے سن۔ فلم دی کہانی تے اوہ کنی محنت کردے سن۔ اک واقعہ مینوں ہن تیکر یاد اے۔ ایس واقعہ دا میں چشم دید گواہ ہاں۔۔۔۔۔۔!
اوہناں دی پنجابی فلم’’وار دات‘‘بن رہی سی۔ اک دن میں اوہناں نوں ملن باری سٹوڈیو گیا۔ اوہناں دے دفتر وچ فلم دے آخری سین تے بڑی بحث ہو رہی سی۔ فلم دے ہیرو لالہ سدھیر، ولن سلطان راہی۔ ہیروئن تے ڈائریکٹر گل بات کررہے سن۔ کہانی دا لکھاری کرسی تے بیٹھا اوہناں دے مونہہ ویکھ رہیا سی۔ فلم دے آخری سین وچ ڈرامائی رنگ بھرن لئی اک کردار دا مرنا بہت ضروری سی، پر مرن تے کوئی وی راضی نہیں ہو رہیا سی۔ فلم دے ہیرو لالہ سدھیر نے ایش ٹرے وچ سگریٹ بجھا کے کہیا۔
’’ایہہ کیویں ہو سکدا اے مرزا صاحب ------- جے میں مرگیا تے فلم دا بیڑا غرق ہو جاوے گا۔‘‘
ہیروئن بڑے اعتماد نال بولی
’’تے جے تُسی مینوں مار دتا ۔ لوکی کرُسیاں توڑ دین گے۔ میں نہیں مرسکدی‘‘۔
سلطان راہی نے قہقہہ لاکے کہیا۔
’’میرے مرن دا تے سوال ای پیدا نہیں ہوندا۔ میرا کردار بڑا بھرواں کردار اے۔ میں سکرین توں غائب ہویا تے فلم غائب ہوجاوے گی۔‘‘
قصّہ مختصر کوئی کردار مرن تے راضی نہ ہویا۔بحث لمبی ہوگئی، شام پے گئی۔ مغرب دی اذان ختم ہوئی تے کہانی دا لکھاری بولیا۔
’’ایس ساری بحث دا اک حل میرے کول ہے وے۔‘‘
دل جیت مرزا نے اوہدے وَل ویکھ کے پُچھیا
’’اوہ کیہ حل اے‘‘
لکھاری نے ہیرو، ہیروئن تے ولن وَل ویکھ کے کہیا
’’ایہناں وچوں کوئی مرن لئی تیار نہیں۔‘‘
لالہ سدھیر فوراً بولے
’’تُسیں ٹھیک کہیا اے۔‘‘
’’فلم وچ اک بندے نے مرنا تے ضروری اے‘‘ لکھاری نے کہیا ’’بے شک‘‘ دل جیت مرزا نے سر ہلایا۔
’’تے فیر تُسیں مینوں مار دیو۔‘‘
سارے لکھاری دا مونہہ ویکھن لگ پئے۔
ایس لکھاری دا ناں وارث لدھیانوی سی، جیہڑا فلم ’’واردات‘‘ دے گیت تے مکالمے لکھ رہیا سی۔
وارث لدھیانوی بہت شریف بندہ سی، بہت گھٹ بولدا سی تے بہت سوہنے گیت لکھدا سی۔ فلمی گیت لکھن والے شاعراں نوں اوہ کامیابی بہت گھٹ نصیب ہوئی، جیہڑی وارث لدھیانوی دے حصے وچ آئی۔ وارث دے گیت گلی گلی وجے۔ وارث لدھیانوی اوہناں خوش قسمت شاعراں وچوں اے جیہناں دا پہلا گیت ای اوہناں دی کامیابی دی ضمانت بن گیا۔ بڑے یقین نال کہیا جاسکدا اے کہ کل وی تے اَج وی، تے آؤن والے کل وی۔ وارث دا ایہہ گیت کسے نہ کسے گھر وچ ضرور لوکی گاؤندے نیں تے گاؤندے رہن گے، اوہ کیہڑا گیت سی؟۔ ایہہ جانن توں پہلوں اک واقعہ سن لوو۔
وارث لدھیانوی نوں کوڑا پانی پین دی عادت سی۔ لوکاں دا خیال سی کہ وارث بندہ بڑا شریف سی۔ اکو ای گل اوہدی کمزوری سی تے اوہ سی کوڑا پانی۔
پنجابی دی اک بڑی فضول فلم بنی سی، ’’ہٹلر‘‘۔اوہدی کہانی میری سی تے گیت وارث لدھیانوی نے لکھے سن۔ اک رات وارث فلم دے ڈائریکٹر نال کوڑا پانی پی کے سٹوڈیو توں اپنے گھر سلطان پورہ ول ٹُر پئے۔ جنرل ضیاء الحق دا زمانہ سی۔ پولیس والے لوکاں دا مونہہ سُنگھ کے پتہ لاوندے سن کہ کنے دارو پیتا ہویا اے۔ وارث لدھیانوی دا مونہہ سُنگھیا تے وارث نوں پولیس والیاں نے پھڑ لیا۔ تھانے لے گئے۔ جدوں وارث نوں حوالات وچ بند کر ن لگے تے وارث لدھیانوی نے تھانیدار نوں پُچھیا۔
’’پتر، تیرا ویاہ ہویا اے؟‘‘
’’تھانیدار نے وارث نوں ویکھ کے کہیا
’’ہاں ہویا اے، تے ایس تھانے وچ سارے ویاہے ہوئے نیں۔ وارث نے ساریاں ول ویکھیا تے کہن لگے۔
’’تے فیر ساریاں دے ویاہ تے اک گیت ضرور بھیناں نے گایا ہونا اے۔‘‘
’’کیہڑا گیت‘‘ تھانیدار کہن لگا۔
’’دیساں دا راجہ میرے بابل دا پیارا
امڑی دے دل دا سہارا
نی ویر میرا گھوڑی چڑھیا‘‘ وارث نے کہیا
’’ہاں ایہہ گیت گایا سی، پر تیرا ایس گیت نال کیہ تعلق‘‘ تھانیدار نے کہیا۔
وارث لدھیانوی نے ہس کے کہیا
’’یار ایہہ گیت میں لکھیا اے تے میرا ناں وارث لدھیانوی اے۔‘‘
تھانیدار نے ٹانگہ منگوایا تے اک سپاہی دی ڈیوٹی لائی۔
’’۔۔۔جا وارث صاحب نوں سلطان پورہ چھڈ کے آ۔ کدھرے کوئی ہور پولیس والا نہ پھڑ لوے۔۔۔‘‘
وارث لدھیانوی دا فلم ’’کرتار سنگھ‘‘ وچ ایہہ پہلا گیت سی تے فیر وارث لدھیانوی نے پچھانہہ پرت کے نہ ویکھیا تے ہٹ گانیاں دا ڈھیر لا دتا۔
وارث لدھیانوی اُستاد دامن دے شاگرد سن تے اُستاد دا ذکر بڑی عقیدت نال کردے سن۔ وارث لدھیانوی پہلوں ریلوے دے محکمے وچ کلرکی کردے سن۔ ’’کرتار سنگھ‘‘ دا گیت لکھیا تے اوہناں نوں کلرکی کرن لئی وقت نہ لبھیا۔ سارا ویلا فلم دے گانے لکھن وچ رُجھے رہے تے کلرکی نوں چھڈ کے فلماں دے ہوگئے۔
حزیں قادری تے احمد راہی دے بعد وارث لدھیانوی پنجابی فلماں دے سب توں وڈے تے مشہور گیت لکھن والے بن گئے۔ اوہناں نے بہت گیت لکھے۔ اوہناں دے گیت بہت مشہور ہوئے۔ جے میں فہرست بنان لگاں تے کاغذاں دا ڈھیر لگ جاوے گا۔ مشہو ر گیت تے اکو ای مان نہیں۔ شاعر نوں زندہ رکھن لئی اکو ای گیت بڑا ہوندا اے۔ وارث دے کھاتے وچ تے بے شمار ہٹ گیت نیں۔ کجھ گیت ایہو جیہے نیں جیہناں نے وارث لدھیانوی دی شہرت تے مقبولیت دے ایہو جیہے جھنڈے گڈے نیں جیہناں نوں ویلے دی ہنیری کدی اکھاڑ نہیں سکدی۔
۱۔ اساں جان کے میٹ لئی اکھ وے
۲۔ ڈورے کھچ کے نہ کجلاں پائیے، ماپیاں دے پنڈ کڑئیے
۳۔ دلاں ٹھہر جا یار دا نظارا لین دے
۴۔ پہلی واری اج اوہناں اکھیاں نیں تکیا، ایہو جیہا تکیا کہ ہائے مار سٹیا
۵۔ آسینے نال لگ جا ٹھاہ کرکے
۶۔ لوکو بہتی سوہنی کڑی وی عجیب ہوندی اے
۷۔ نی چنبے دیئے بند کلیئے
۸۔ دیساں دا راجہ میرے بابل دا پیارا
وارث لدھیانوی نے کمرشل تے ادبی دوویں رنگ اپنے گیتاں وچ ورتے تے بڑی شہرت حاصل کیتی۔
وارث لدھیانوی، احمد راہی، حزیں قادری، بابا عالم سیاہ پوش دے بعد فلمی دنیا وچ گیت لکھن لئی آئے تے اوہناں نے گیت نگاری وچ اپنا اک مقام پیدا کیتا۔ استاد دامن دے شاگرد سن تے ایس گل تے اوہناں نوں بڑا مان سی۔ اوہ اکثر کہندے ہوندے سن۔
’’بھاہ جی۔ اُستاد ہوراں میرے سِر تے ہتھ پھیر کے مینوں شاعر بنا دتا اے۔ نہیں تے میرے ورگے کئی وارث لگے پھر دے نیں۔‘‘
وارث لدھیانوی بڑا شریف آدمی سی۔ ملن والے لوکاں نوں اوس ہمیشہ دُعا دتی،کدی کسے دی بُرائی نہیں کیتی نہ مندا بول بولیا۔ فلمی دنیا چلاک لوکاں دا گڑھ اے۔ سارے تے نہیں پر بہتے لوکی چٹکی وجا کے بندے دا رس نچوڑ لیندے نیں، مختانہ دین دا ناں نہیں لیندے۔ میں کئی پروڈیوسراں توں واقف آں جیہناں وارث توں من مرضی دا کم کرایا، پر پیسے دین ویلے ہتھ نہ آئے۔ وارث نے اوہناں نال وی ہس کے گل کیتی۔ اک واری اک پروڈیوسر دی فلم دے مکالمے تے گیت لکھے۔ جدوں پیسے دین دی واری آئی تے پروڈیوسر وارث نال لڑ پیا۔ وارث لدھیانوی نے اوہدے مونہہ وَل تکیا تے ہس کے کہیا۔
کم کران ویلے تیری شکل تے مینوں رحمانی بھلیکھاپیا سی پر ہن مینوں لگدا اے پئی اوہ رحمان نہیں سی، شیطان میک اپ کرکے بیٹھا ہویا سی۔ جا تینوں سارے پیسے اللہ دے ناں تے معاف کیتے۔‘‘
وارث نے ہمیشہ پنجابی گیت لکھے۔ اوہنوں اردو فلم وچ گیت لکھن دا بڑا شوق سی۔ اک واری مینوں کہن لگا۔
’’یار عقیل روبی۔ ساڈے شہر دا اک بندہ بڑا مہان اردو گیت لکھدا اے۔ پاک وہند وچ اوہدے نال دا گیت لکھن والا کوئی نہیں ۔ میری بڑی آرزو اے پئی اک فلم وچ میں تے توں اکٹھے رَل کے اردو گیت لکھیئے ۔‘‘وارث دی ایہہ آرزو پوری نہیں ہوئی پر اک پنجابی فلم’’ انوکھا داج‘‘ وچ مینوں اوہدے نال اک فلمی گیت لکھن دا موقعہ مل گیا ۔ وارث بہت خوش سی پئی اوہدا ناں میرے نال سکرین تے آ گیا، پر ایس خوشی نوں اک پریشانی نے گھیر لیا۔
ہویا انج پئی جدوں فلم سنیما وچ لگی۔ اوہدے گیت ریڈیو تے وجن لگے۔ ریڈیو والیاں نے غلطی نال میرا گیت وی وارث دا ناں لے کے وجانا شروع کر دتا۔ وارث پریشان ہوگیا تے رکشہ لے کے مینوں لبھنا شروع کر دتا۔ ایف۔ سی کالج میرے کول آگیا تے مینوں سینے نال لاکے کہن لگا۔
یار روبی مینوں معاف کر دئیں۔ ایہدے وچ میری کوئی غلطی نہیں، سارا قصور ریڈیو والیاں دا اے۔
ہن وارث ورگے چنگے لوکی لبھیاں نہیں لبھدے ۔ ہُن تے چنگے بندیاں دا قحط پے گیا اے۔ چونواں پاسے بندیاں دی بھیڑ لگی اے، انسان کوئی نظر نہیں آؤندا۔
وارث لدھیانوی نے چالو گیت نہیں لکھے۔ اپنے گُرو استاد دامن دے ناں نوں لیک نہیں لائی۔ اپنے گیتاں وچ ادبی رنگ دا پوچا دتی رکھیا۔ کدی اوہدا لکھیا گیت۔
پہلی واری اج اوہناں اکھیاں نے تکیا
ایہو جیہا تکیا کہ ہائے مار سُٹیا
سنو تے چنگی شاعری دا سُرور چونواں پاسیوں گھیرا پا لیندا اے۔ جے کدی فلم دی Situation دی مجبوری کارن بزاری تے عوامی گل کرنی وی پئی تے ایس انداز نال کیتی کہ اوہدے وچ نواں رنگ آگیا ۔ فلم ’’ٹھاہ‘‘ دا گیت
تیرے ملن نوں آئی آں میں چاہ کرکے
آ سینے نال لگ جا_ ٹھاہ کرکے
لکھیا تے گیت نے گلی گلی دھم پا دتی۔
وارث لدھیانوی نے پنجابی گیت نگاری نوں رنگ لا دتے۔ اردو فلماں وچ گیت لکھن دا موقعہ ملدا تے مینوں یقین اے پئی اوہنے اردو گیت دا مان وی ودھا دیناسی۔
وارث لدھیانوی بڑا شریف تے معصوم بندہ سی۔ کجھ عرصہ پتلون کوٹ وی پایا، پر فیر شلوار قمیض پاؤندے رہے۔ دوپہرے سٹوڈیو آؤندے تے رات دے پچھلے پہر گھر جاندے سن۔ گھر مجھاں رکھیاں ہوئیاں سن۔ مجھاں نُوں بڑا پیار کر دے سن۔ اوہناں دا دُدھ آپے چوندے تے بہت خوش ہوندے سن۔ وارث لدھیانوی دے تن شوق سن۔ چنگے گیت لکھنا، دن ویلے دُدھ پینا تے رات نوں کوڑا پانی۔ بس ایہہ تیجا شوق جان دا ویری ہو گیا تے وارث سانوں چھڈ کے ٹُر گئے۔ آپ تے ٹر گئے پر اوہناں دے گیت سُن کے سانوں شک پیندا اے پئی اوہ ساڈے نال نیں۔ جدوں وی کسے ویاہ تے وارث دا گیت ’’ویر میرا گھوڑی چڑھیا‘‘ گایا جاندا اے تے شک پیندا اے وارث لدھیانوی ساڈے نال کھلوتا اے تے لوکاں نوں دس رہیا اے۔
’’ایہہ گیت میں لکھیا اے‘‘


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels