Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کلاواں تے کلاکار >> لوک گائیکہ تے تھل دی دھی ریشماں

لوک گائیکہ تے تھل دی دھی ریشماں

تنویر ظہور
July 30th, 2013
5 / 5 (2 Votes)

لوک گائیکہ ریشماں نوں ’’دختر صحرا‘‘ یاں تھل دی دھی وی آکھیا جاندا اے۔ ریشماں دے بے شمار گیت مقبول ہوئے۔ اوہناں دا اک ریڈیائی گیت ’’وے میں چوری چوری تیرے نال لا لئیاں اکھاں وے‘‘ بہت مشہور ہویا۔ ایس نوں نذیر علی نے کمپوز کیتا۔ ریشماں نے فلماں لئی وی کجھ گیت گائے۔ جیویں تنویر نقوی دا گیت ’’وے ساڈے آسے پاسے پیندیاں پیار پھہاراں‘‘ وزیر افضل نے کمپوز کیتا۔ وارث لدھیانوی دا گیت ’’ڈھولنا، تیریاں جدائیاں دتا مار وے‘‘ نوں موسیقار وجاہت عطرے تے عبداللہ چلی دا گیت ’’مینوں عشق ہو گیا لوکو، میں دنیا نویں وسائی‘‘ نوں ذوالفقار علی نے کمپوز کیتا۔ ریشماں نال کئی سال پہلاں میری ملاقات ہوئی۔ اوہناں نال جیہڑیاں گلاں ہوئیاں، میں لکھ لئیاں۔ ریشماں نے دسیا کہ میرا ناں پٹھانی بیگم اے، لوکاں مینوں ’’ریشماں‘‘ بنا دِتا۔ گاؤن دا بچپن ای توں شوق سی۔ حضرت شہباز قلندرؒ دی درگاہ تے میں گا رہی ساں۔ اوتھے عرس دے حوالے نال ریڈیو پاکستان دے کجھ کارکن کوریج لئی آئے سن۔ اوہناں مینوں گاندیاں سن کے میرا ناں پُچھیا تے آکھن لگے۔۔۔ ریڈیو تے گاؤ گی؟
جواب وچ میں آکھیا۔۔۔ پتہ لکھ کے دے دیو۔۔۔ آن دی کوشش کراں گی۔ اک دن میں پچھدی پچھاندی ریڈیو تے پہنچ گئی۔ انج ریڈیو تے گان دا سلسلہ شروع ہو گیا۔ میرے بابا راجستھان دے سن، ایس پاروں میں راجستھانی زبان وچ گانی ساں۔
پاکستان ٹیلی ویژن تے جدوں میرا پہلا پروگرام ہویا۔ میں ویکھیا تے حیران ہوئی۔ ڈبے وچ میرا فوٹو کِنج آ گیا اے۔ میری بھین میرے ول ویکھ رہی سی تے میں ٹیلی ویژن ول۔ ساری زندگی گاندیاں لنگھ گئی اے۔ پہلاں سازاں دے نال گان لگیاں ڈردی ساں، فیر عادی ہو گئی۔ شروع وچ گانے دی ریہرسل تے کئی دن لگ جاندے سن۔ زبان دا مسئلہ ہوندا سی۔ کدی میں استھائی بھُل جانی ساں تے کدی انترا۔۔۔ کیوں جے میری تعلیم وی کوئی نہیں سی صرف اپنا ناں لکھ سکنی ساں۔ بعد وچ کجھ لکھنا پڑھنا سکھیا۔ بابا بُلھّے شاہؒ دی کافی یاد کرن وچ پنج دن لگ گئے۔ میں زیادہ تر راجستھانی تے پنجابی گیت گاندی ساں۔ کراچیوں اک اردو گیت گان دی فرمائش آئی۔ میں انکار کر دتا پر اصرار کیتا گیا کہ ایہہ گیت ریشماں ای گائے گی۔ بول سن ’’اکثر شب تنہائی میں‘‘ اوہدے وچ ’’شگفتہ‘‘ لفظ سی جیہدی ادائی میتھوں صحیح نہیں سی ہو رہی۔ ساری رات یاد کردی رہی فیر وی ایس لفظ نوں صحیح طرح ادا نہ کر سکی۔ میں پچھیا۔۔۔ ’’شگفتہ‘‘ دے معنی کیہ نیں؟ آکھن لگے ’’کھلا ہوا پھول۔۔۔‘‘ میں کہیا فیر شگفتہ دی تھاں ’’پھول‘‘ ای لکھ لوو۔۔۔ اوہ ہس کے کہن لگے۔ وزن دا مسئلہ اے۔ ’’پھول‘‘ وزن وچ فِٹ نہیں بیٹھ دا۔
ریشماں دسیا کہ باہر دے مُلکاں وچ وی جانا پیندا سی، ایس پاروں تھوڑی بہت انگریزی وی سِکھی۔ ٹورنٹو پِنڈ اے ناں (ریشماں نے ٹورنٹو نوں پِنڈ آکھیا) میں اوتھے وی پروگرام کیتا۔ دو تِن گھنٹے مسلسل گانا پیا۔ مینوں آکھیا گیا، چاء پی لوو، انج تہانوں کجھ آرام دا وقت مِل جاوے گا۔
مینوں کہیا گیا کہ تینوں کوئی گل پچھے تے جواب وچ ’’یس سر‘‘ کہہ دئیں۔ اک نے میرا گانا سن کے آکھیا۔ ’’ریشماں ونڈرفل‘‘ میں کہیا ’’یس سر‘‘۔ اک بندے نے پچھیا۔ ’’کنے دن دا دورہ اے‘‘ میں کہیا ’’یس سر‘‘۔ کیوں جے مینوں انگریزی تاں آندی نہیں سی، ایس لئی میں ہر کسے نوں ’’یس سر‘‘ کہندی رہی۔
اوتھے پاکستانی سفیر دی بیگم کھلوتی سی۔ کہن لگی توں ہر گل تے ’’یس سر‘‘ آکھ رہی ایں۔ تینوں پتا اے کہ اوہ تینوں کیہ پُچھ رہے سن۔ میں جواب دتا کہ ان پڑھ ہاں۔ مینوں کیہ پتا کہ اوہ کیہ آکھ رہے سن۔ کسے نے لفظ ’’یس سر‘‘ سکھا دتا سو میں ہر گل دے جواب وچ ’’یس سر‘‘ کہندی رہی۔
اک بندے نے آکھیا کہ میں ہر سمے اداس رہنا واں۔ میں اوہنوں آکھیا کہ اللہ نال لو لگا۔ فیر میں ایہہ گیت گایا۔
ہائے او ربا نہیوں لگ دا دل میرا
سجناں باہجھ ہویا ہنیرا
ریشماں نے دسیا کہ اسیں جس علاقے دے رہن والے ہاں اوتھے 14 سال دی کُڑی دا ویاہ ہو جاندا اے۔ پاکستان بنن دے اک سال بعد میں پیدا ہوئی۔ میرا ویاہ میرے مامے دے پُتر خان محمد نال 1962ء وچ ہویا۔ دو بیٹے تے دو بیٹیاں نیں۔
باہر دے مُلکاں وچ وی میں راجستھانی لباس پا کے جانی ساں۔ ترکی گئی، اوتھے ترکی زبان وچ اک گانا گایا۔ مینوں ریہرسل کرا دیندے سن۔ ریہرسل کر کے میں ہر زبان دے گانے گا لینی ہاں۔ نیروبی گئی، اوتھوں دی زبان وچ گانا یاد کر کے گایا۔ سب توں زیادہ پنجابی وچ گایا۔ ایس توں وکھ اردو، پشتو تے سندھی زباناں وچ وی گایا۔
ریشماں دسیا کہ میں اپنے گھر تندور لگایا اے۔ کھانا خود پکانی آں تے روٹیاں اپنے گھر دے تندور وچ پکائیاں جاندیاں نیں۔ دوجیاں دے پکے کھانے مینوں پسند نہیں۔ پاکستانی فلماں توں وکھ بعض ہندوستانی فلماں لئی وی میں گانے گائے نیں۔ میرا شوہر گان دی اجازت نہیں سی دیندا۔ بڑے جتن کر کے اجازت لئی۔
ریشماں نے دسیا کہ میں پیراں فقیراں دیاں درگاہواں تے حاضری دین جاندی رہنی ہاں۔ شاہ عبد اللطیفؒ دی درگاہ تے پیدل گئی ساں۔ سرکار بری امامؒ دی درگاہ تے دیگ پکا کے ونڈنی ہاں۔ شہباز قلندرؒ دے مزار تے ہر سال جانی ہاں تے اوتھے جا کے گانی آں۔ لال میری پت رکھیو بلا جھولے لالن۔۔۔ ریشماں نے دسیا کہ روشن آرا بیگم میری پسندیدہ گائیکہ اے۔
اج کل ریشماں بیمار اے۔ دعا کہ رب سوہنا اوہنوں مکمل صحت مند کرے تاں جے اوہ مُڑ کے پہلاں وانگ گان لگے۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels