Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کالم تے کالمسٹ >> گواچی آزادی اتے عزیز مسیح

گواچی آزادی اتے عزیز مسیح

عثمان اختر
October 3rd, 2017

ہال بھریا ہویا سی۔ سامنے سیٹاں تے پڑھے لکھے نوجوان مُنڈے تے کُڑیاں دی اک وڈی گنتری، مختلف ٹی وی چینلاں دے کیمرہ مین تے صحافی۔ایہو نہیں سگوں اردگر اخباری رپورٹراں دا بھنڈار، سٹیج تے وزیر اتے دوجے پردھان، بس اک ہور ہی دنیا۔ سٹیج تے بیٹھے بندیاں وچ اک پنجاہ سال دا بُڈھا پھسیا جاپدا سی۔ ایس دے کپڑیاں تے پئے وٹ ایہہ دس رہے سن کہ انہاں نوں کسی نے چھیتی چھیتی استری کیتا سی۔ ہورے ایس نمانے نوں زندگی وچ پہلی وار کسی نے سٹیج تے بیٹھن لئی آکھیا سی۔ سٹیج تے بیٹھ کے تھلے کرسیاں تے بیٹھے لوک کنج دے لگ رہے سن؟ ایس دا احساس ایس نوں پہلے کدی نہیں ہویا۔ ہوندا وی کنج، اوس نوں اینج سٹیج تے کدی بیٹھن دا موقعہ کدوں ملیا سی بھلا۔واری واری پردھان تقریراں کردے رہے۔اوہ کدی تالیاں وجاندا تے کدی ہال وچ موجود مہماناں ول پریشانی، حیرانی تے خوشی دے رلویں جذبیاں نال بٹر بٹرویکھدا ۔ ایڈے پردھاناں نال اینج بربر بیٹھن دا موقعہ اوس شوہدے نوں کدوں ملیا سی؟۔ ایس نے ساری عمر لوکاں دے گھراں تے دفتراں وچ کوڑا کرکٹ چکیا سی۔ جداں کوئی ایس نوں سلام دا جواب دیندا تے اوہ بہت خُش ہوندا تے جے کوئی صاحب یا اوس دا نادان بچہ اوس نال ہتھ ملالیندا تے ایس دی عید ہوجاندی۔ قدرت خدا دی کہ اج اوہ انہاں وچ، انہاں دے بربر، سٹیج تے،اوس اپنے آپ نوں پچھیا وی، اوئے ایہہ توں سفنہ تے نہیں ویکھ رہیا، جیجے؟۔ ہلے بلارے نے ایس نوں تقریرلئی نہیں بلایا سی۔ پر اوہ بہوں پریشان سی کہ بھلا اوہ کیہ گل کرے گا؟ اوہ پوری توجہ نال ہر مقرر دی گلاں سن رہیا سی، پر نال نال اک انجانے خوف وچ م سوچداکہ بھلا اوہ کیہ گل کرے گا؟ پردھان اپنی تقریراں وچ وڈیاں وڈیاں گلاں کررہے سن، کتاباں دے حوالے دے رہے سن کہ ایہہ سن کے ایس دا خوف ہور ودھ گیا۔ ایس نوں لگا کہ اوہ نہ تے پڑھیا لکھیا ہے تے نہ ہی ایس دے کول ایس قدر علم۔ اک دم ایس نوں خیال آیا کہ مینوں بدبو بارے گل بات کرنی چاہیدی ہے جس توں ساڈا واسطہ زندگی بھر رہندا ہے۔ نہیں ایہہ کوئی وڈی گل نہیں ہوئے گی۔ مینوں دسنا چاہیدا ہے کہ گھر وچ جس دن مین خود سالن بناندا ہاں تے سب بریاں تعریفاں کریندے نیں۔ پر اک مسیحی دے ہتھ دا بنیا کھانا کڈاہی لذیذ کیوں نہ ہوئے، کوئی اوس توں کھانا تے نہیں بنوائے گا۔ نہیں ایہہ وی کوئی چنگی گل نہیں۔دیہاڑاں تے اجہی گلاں نہیں کردے سگوں خش ہوندے ہاں۔ اوس نوں اپنے پیو دی آکھی گل یاد آگئی۔ سارے لوک بربر دے حقاں ا تے آزادی دی گل کررہے نیں۔ آکھیا جا رہیا سی پئی پاکستان وچ سارے واسی بربر نیں۔ قنون سب لئی اک ہے۔ قنون دے دائرے وچ ہر شہری دے بربر دے حقوق تے فرائض نیں۔ پاکستان بنان دا اک وڈا ٹیچا اقلیتی حقاں دی راکھی سی۔ ہندوستان وچ مسلمان ہندواں سامنے اقلیت سن تے انہاں نوں بربر دے حق نہیں ملے۔ ایس لئی قائداعظم نے مسلمان اقلیت لئی اک وکھ ملک بنان دی تجویز دتی۔ ایس دے نتیجہ وچ پاکستان بنایا گیا۔ ملک بنان دا مقصد ایہو سی کہ اک ایسا وطن بنایا جائے جتھے سارے لوک بربر ہون۔ ایس نوں لگ رہیا سی کہ ایہہ گلاں ٹھیک نیں۔ پر اینج ہویا کیوں نہیں؟ ایس نے خود نوں تھاپڑا دتا۔ سماجی تنظیم برگد ولوں سجائے ایس پروگرام دا بلارا مائیک تے آیا اتے بولیا پئی ہن اسی اج دے پروگرام دے اچیچے پروہنے نوں دعوت دیندے ہاں جو پیشے دے اعتبار نال اک خاکروب نیں۔ تہاڈی زور دار تاڑیاں وچ جناب عزیز مسیح اپنے خیالات سانجھے کرن گے۔ بڈھا خاکروب اپنی کمبھدی ہوئی لتاں، تھرتھراندی ہوئی چال دے نال ہولے ہولے ڈائس ول گیا۔ ایس دا خوف تے حیرانی ایس وقت ودھ گئی جداں ہال تے سٹیج تے بیٹھے سارے لوک ایس دے اعزاز وچ کھڑے ہوکر تالیاں وجانا شروع ہوگئے۔ تقریر لئی ایس نے جو کجھ سوچیا سی اوہ ایس دے ذہن توں اینج گواچ گیا کہ کدی ہے ہی نہیں سی۔ اوہ تاڑیاں دے شور وچ گوچیا گواچیا رمکے رمکے ڈائس دے سامنے آن کھلوتا۔ مائیک ایس دے سامنے سی تے لوک تاڑیاں وجان بعد بیٹھ رہے سن۔ ہن اوہ لمحہ آگیا جس دے خوف وچ اوہ پچھلے تِن گھنٹیاں توں مبتلا سی۔ میں کیہ گل کراں؟ کتھوں شروع کراں؟ ایس نے اپنے خوف تے قابو پان لئی، ہورے کتھوں اوس نوں مت آگئی یا ہورے اوہ گھابر گیا، بس اوس سب توں پہلے نعرہ لایا،پاکستان ۔۔فیر لوکاں نال رل کے آپ بولیا۔۔۔۔زندہ باد۔ ترے وار اوسے ایہو کیتا۔ ہال وچ لوک ایس دے نال نعرے لائے رہے سن۔ ایہو اوہوقت سی جس وچ ایس نوں نواں احساس اتے حوصلہ ملیا۔اوس ہتھ نال مائیک درست کیتا تے ہورے کنج لفظالی ایس دے منہ چوں خودبخود نکلن لگی۔ سب توں پہلے تہاڈاں شکریہ ادا کردا ہاں کہ زندگی وچ پہلی دفعہ میری عزت افزائی ہوئی ہے۔ میری عمر پنجاہ سال ہے تے خداوند دے فضل نال میری ساری اولاد نہ صرف جوان سگوں آپدی روٹی روزی آپ کماندی ہے۔ میرے تِن پُتر مختلف دفتراں وچ خاکروب دا کم کردے نیں۔ میں اپنی محنت دے پیسیاں نال اپنی دو دھیاں دی شادی کیتی ہے۔ اپنی چدر وچ رہ کے گذارا کیتا تے کدی کسے کولوں ادھار نہیں منگیا۔ ایہہ سب پاکستان دی دین ہے۔ تسی سب لوکاں دے تعاون دی وجہ توں میں اج اک کامیاب زندگی گذاررہیا ہاں۔ بماری دی صورت وچ خداوند نے ساڈی دعاواں ہمش سنیاں۔ خداوند دا شکر ہے کہ میرے سارے بچے پرائمری پاس نیں۔ ایس توں زیادہ پڑھان دی میری پسلی نہیں سی۔ عزت دی روٹی کھان والے ایس ماڑے مسیحی نوں اینا مان دتا ایہو تے آزادی دا اصل ٹیچا سی کہ جس لئی اساں رل مل پاکستان بنایا سی۔ اج پاکستان دے 70 ویں یوم آزادی دے موقعہ تے میں سارے پاکستانیاں نوں مبارک باد پیش کردا ہاں۔ تہاڈا ساریاں دا شکریہ۔ پاکستان زندہ باد۔ بڈھا واپس اپنی کرسی تے آکے بیٹھ گیا۔ ساہ بحال کرن دے بعد ایس نے ادھر اودھر ویکھیا۔ ہال وچ مسلسل تاڑیاں وج رہیا ں سن۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels