Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کالم تے کالمسٹ >> ڈکّا

ڈکّا

جاوید بُوٹا
February 23rd, 2017

کیوں بھئی، ایہہ دُدھ پتی سوادی نہیں بنی؟
نہیں، ایسی تاں کوئی گل نہیں۔ سوادی اے۔
مُونہہ تُوں اِنج بنا رہیا ایں جِیویں دھرکونیاں دا پانی پی رہیا ایں۔
یار کُجھ خبراں دھرکونیاں دے پانی ورگیاں ای ہوندِیاں نیں۔
تُوں کیہڑی خبر دا پانی پی آیا ایں؟
دارالعوم دیوبند بارے پڑھیا اے۔
اوہ تاں میں وی پڑھیا اے۔ رُوح راضی ہو گئی اے۔ تصویر وی ویکھی اے۔ لِشکاں ماردے سنگِ مر مر دے فرش، سوہنِیاں مہراباں۔ گُنبند اَتے اُچے اُچے اسمانی ہتھ لاؤندے مُنارے۔
رُوح تاں راضی ہوندا اے پر دُکھ وی ہوندا اے۔
ایہدے وِچ دُکھ والی کیہڑی گل اے؟ سارے ہِندوستان توں، بلکہ ساری دُنیاں توں پڑھن لئی لوک آؤندے نیں اوتھے۔
ہاں ہاں، توں ٹھیک کہنا ایں پر...............
پنج ہزار طالبِ عِلم پڑھدے نیں اوتھے۔ پنج ہزار! پنج ہزار کوئی تھوڑی گِنتی نہیں ہوندی!
میں کدوں اِنکار کِیتا اے یار ایس گل توں۔
تینوں پتا اے؟ ایس مدرسے دے فتویاں اَتے مشوریاں دی وڈی مانتا اے۔
اوہ یار مینوں عِلم اے ایس گل دا وی۔
اَتے اِک گل ہور۔ ایس شہر دے لوکاں نوں بڑا مان اے ایس گل دا کہ ایس مدرسے پاروں ساری دُنیا وِچ مشہور اے ایہہ نِکا جیہا شہر۔
واہ واہ، دُنیا وِچ مشہُور ایس شہر نوں ویکھن لئی آؤن والا بڑا ای خوش ہوندا ہووے گا جدوں اوہ ڈِگدِیاں ڈھہندِیاں کھولا ہوندِیاں شہر دِیاں عمارتاں نوں ویکھدیاں شہر دِیاں ٹُٹِیاں بھجِیاں سڑکاں اَتے بو ماردے گندے پانی نال بھریاِں گلِیاں وِچوں لنگھ کے ایس مشہور مدرسے دی چم چم کردی عمارت نوں ویکھدا ہووے گا۔ ایس نِکے جیہے شہر وِچ نہ کوئی چج دا بہن کھلون دا تھاں۔ نہ کوئی صاف سُتھری کھان پین لئی تھاں۔ نہ کوئی.........
بھئی ایہہ تے سرکار اَتے میونپلٹی دی ذمہ واری اے نا۔ مدرسے دی تاں نہیں۔
ہاں مدرسے دی ذمہ واری تاں بس اینی اے۔ مسِیتاں لئی مولوی گھڑ گھڑ کے ٹوری جاؤ۔ مسِیتاں سانبھی جاؤ، واعظ کر کر کے سپیکراں رائیں لوکاں دے کن پاڑی جاؤ تے عمل........،
تاں ایہدے وِچ کیہ بھیڑ اے بھئی؟
کوئی بھیڑ نہیں۔
تے پھیر ایویں بک بک کیوں کری جانا ایں؟
تینوں ایہہ بک بک لگدی اے؟ پنج ہزار جوان اوتھے پڑھدے نیں۔ پنج ہزار! پنج ہزار تھوڑی گِنتی نہیں ہوندی۔ توں آپے آکھیا اے۔ اوئے! پنجاہ پنجاہ دِیاں ٹولِیاں بنا کے واری واری اوہ جوان شہر وِچ نِکل جان تاں شہر دی حالت بدل جائے۔ اُساری جاں مرمت نہ سہی، صفائی سُتھرائی کرن، تاں شہر دے لوک وی اَتے اوتھے آؤن والے وی کِنے خوش ہون۔ پُرانا ای سہی، پر صاف سُتھرا تاں ہو جائے شہر۔
جِس شہر دا ناں اوس مدرسے پاروں دُنیا وِچ مشہور اے۔ اوہ کیوں نہیں کردے؟
اوہ سوہنیاں نِکا جیہا تاں شہر اے۔ لگ بھگ ڈیڈھ پونے دو لکھ دی تاں وسوں.........
ہِندو وی تاں رہندے نیں اوتھے۔
بُہتی گِنتی تاں مُسلماناں دی اے اوس شہر وِچ۔ مدرسہ وی تاں مُسلماناں دا اے۔ اوسے دی مشہوری اے دُنیا وِچ۔ اوسے نوں لوکی ویکھن آؤندے نیں۔ اوہناں نُوں ہتھ ونڈاؤندیاں موت پیندی اے؟
پر سرکار تاں ہِندواں دی اے!
شاواشے، واہ، دوسرے اُتے ملبہ پاؤنا تاں ساڈی گُڑھتی وِچ اے۔ چل چھڈ ہِندواں اَتے ہندوستانی سرکار نوں۔ ایتھے پاکِستان وِچ تاں مُسلمان رہندے نیں سرکار وی مُسلماناں دی اے۔
آہو، تاں کیہ اے ایتھے؟ سبھ کُجھ چنگا بھلا اے۔ گھٹوں گھٹ اِنڈِیا نالوں تاں ودِھیا اے۔
سواہ اَتے مِٹی ودِھیا اے؟ ہیں؟ بھورا کُو مِینہہ پے جائے تاں چِکڑو چِکڑ ہوئے مسِیتاں دے بُوہیاں اگوں نمازی سُتھناں چُک چُک لنگھدے نیں۔ کِسے نوں توفیق نہیں ہوندی کہ چلو باقی گلی مُحلے نوں مارو گولی، مسیت دے بُوہے اگے چِکڑ نہ ہون دا ای کوئی پربندھ کر لئیے۔
اوہ بھئی لوک اوتھے عِبادت کرن آؤندے نیں۔ اپنی آخرت سنوارن آؤندے نیں۔ صفائیاں کرن نہیں۔
ہور سُن! کروڑاں روپیاں دِیاں کوٹھِیاں۔ پورچ وِچ کھلوتِیاں کاراں دھو دھو کے باہر گیٹاں اگے چِکڑ کری جاندے نیں۔ پھیر اوسے چِکڑ نال لِبڑے ٹائر لے کے کار اندر آؤندی اے تاں سرکار نوں پانی دے بھیڑے نکاس بارے رج رج گاہلاں کڈھدے نیں۔
ٹھیک گاہلاں کڈھدے نیں۔ میونسپلٹی کیوں نہیں آپنا کم کردی؟
پِنڈاں دے سکولاں دِیاں کندھاں اُتے تھپِیاں پاتھِیاں وی میونسپلٹی آکے لاوے اَتے کندھاں صاف کرے؟ سکُول دے ویڑھے وِچ بنھے ہوئے ڈنگراں نوں اوتھوں کڈھ کے اوہناں دی ٹہل سیوا وی میونسپلٹی کرے؟ چل تُوں پِنڈاں نوں اِک پاسے رہن دے۔ شہراں دے سکولاں دا حال ویکھیا ای۔ سکول دے بزار جاں گلی والا گٹر جاں گندے پانی والی نالی وِچ ڈکا لگ جائے تاں مُنڈے سنے ماسٹراں اِستری کِیتیاں پتلوناں، شلواراں اُچِیاں چُُکی ٹپدے ٹپاندے گندے پانی توں بچدے لنگھ جاندے نیں۔
ایہہ میونسپلٹی دا کم اے۔ چوہڑے کاہدے لئی نیں؟
ٹٹی کرن بعدوں میونسپلٹی والے چوہڑے بھیج کے تُہاڈے چُتڑ وی صاف کروا دیا کرن!!
لگدا اے توں دُدھ پتی نہیں دھرکونیاں دا پانی پی رہیا ایں۔
کِسے ماسٹر نوں وی ایہہ خیال نہیں آؤندا بھئی دو چار مُنڈیاں نوں نال لے کے کِسے ڈانگ سوٹے نال ڈکا ای کھول دیوے۔
اوہ بھائی، مُنڈے اوتھے عِلم حاصل کرن آؤندے نیں ڈکّے کڈھن نہیں آؤندے۔
اوس عِلم دا کیہ فیدا جیہدی عملی ورتوں نہ کِیتی جائے! جیہڑا سوچاں دے ڈکّے نہ کڈھے! عمل دی راہ وِچ ڈکّا بن جائے!!


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels