Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کالم تے کالمسٹ >> کِتے اوہ غلِیچے طارق عزیز دے تاں نہیں ! لکھاری ڈاکٹر دوِندر منڈ

کِتے اوہ غلِیچے طارق عزیز دے تاں نہیں ! لکھاری ڈاکٹر دوِندر منڈ

شاہ مُکھی رُوپ کار۔ جاوید بُوٹا
February 11th, 2017

جدوں طارق عزیز نے 1975 وِچ اپنا پرسِدھ شو ’ نِیلام گھر‘ شُروع کِیتا تاں میں سکولی وِدیا لے رہیا ساں۔ ایہہ نِیلام گھر ویکھدیاں ای میں کالج دی پڑھائی مُکمل کِیتی۔ پِنڈ وِچ رہندیاں مینوں اج وی اوہ سماں یاد ہے جدوں ایہہ پروگرام ویکھن لئی مینوں ترلُو مچھی ہونا پیندا سی۔ کدے پِنڈ وِچ بِجلی چلی جاندی تے کدے گرمی سردی وِچ کوٹھے تے چڑھ اینٹِینا گُھماؤنا پیندا۔ طارق دی ایہہ خُوبی سی کہ اوہ اپنے اندازِ بیان نال درشکاں نوں اپنے نال بنھ لیندا سی۔ طارق عزیز دِیاں گلاں سُن سُن کے میرے پِتا مینوں پاکِستان تے بھارت دی ونڈ جُڑِیاں کئی گلاں سُناؤندے سن۔
نیڑلے پِنڈ دے مُسلماناں نوں لیاؤندی گڈی چ ہویا قتلِ عام، عورتاں دی بے پتی آد میرے سِینے چ ناسُور بن کے اجے وی رِسدی رہندی ہے۔ 1947 دی ونڈ ویلے اپنے گھر چھڈ گئے مُسلماناں دے گھراں نوں مارومار کر کے لُٹنا، چِیزاں اِکٹھِیاں کر کے لیاؤن دِیاں وارداتاں، حالے وی بابے، باپ، چاچے، تائے ولوں سُنائیاں یاد ہن۔ میں اودوں سکولی بچہ ہی ساں جدوں میں اپنے پِتاجی نوں پُچھیا سی،ُ بھاپاجی، تُسیں وی اودوں کُجھ سامان لیاندا سی؟ 1930 وِچ جمے میرے پِتا نجھک کہن لگے، ’پُت میں تاں کِتاباں اِکٹھِیاں کرن جاندا رہیا، میں بتھیرِیاں اُردُو دِیاں پُستکاں لیا کے گھر پڑھدا ہُندا ساں پر تیرا تائیا.....۔‘ فیر باپ چُپ کر جاندا۔
’تائیا آہ مِستری؟ آہو ایہہ وی جاندا ہُندا سی پِنڈ دے چندے تے جِیتے نال گھراں چوں چِیزاں اِکٹھِیاں کرن۔ تینوں پتا جیہڑا اپنے گھر غلِیچہ بڑا قِیمتی پیا ہویا، ایہہ تیرا تائیا ’ چُگِّٹی ‘ الوں لیایا سی۔ باہلے قِیمتی، پنج غلِیچے، پنجاں بھراواں نے اِک اِک ونڈ لیا۔‘ فیر مینوں باپ اوہ غلِیچہ وکھاؤندا سی تے ایہہ غلِیچہ ساڈے گھر کئی دہاکیاں تک رہیا۔ اُنج وی چُگِّٹی ایہہ سارے تُرے رہندے سن۔ میں اوس قیمتی غلِیچے تے اپنا بچپن گُزاریا ہے۔ سمے دے پھیر نال جدوں میں کالج ادھیاپک نِےُکت ہو گیا تاں شہر چ رہن بسیرا بنا لیا۔ بچے ہو گئے۔ سب سہُولتاں آ گئیاں تاں ایم اے دُوجے سال دے وِدیارتِھیاں نوں پاکِستانی ساہت پڑھاؤندیاں طارق عزیز پِھر میرِیاں یاداں دا شِنگار بنیا۔
اوس دی اِک لمی اِنٹرویو میں وِستھار چ سُنی۔ مینوں بُہت خُشی ہوئی کہ طارق دی آواز اُنج ہی بُلند ہے۔ اوہدا گلاں کرن دا انداز ہور نِکھریا ہے۔ اوس کول شعر کہن تے داد دین دی انوکھی ادا ہے۔ اوس دی خُوب صُورت مُسکراہٹ مہدی حسن دے سُر ورگی ہے۔ ایہہ اعظِیم شخصیت لہور دِیاں گلِیاں وِچ بُھکھ ننگ نال گُھلدی اگے ودھی ہے۔ اوہی لہوری جِہناں نے 1960توں 1964تک ایہنوں جِیون دی حقِقت سمجھائی تے پِھر اسمبلی چ پہنچا کے اپنے کلاوے دی نِگھی گلوکڑی وی دِتی۔
طارق دی زندگی چ اوس دے پِتا دا بڑا یوگدان رہیا ہے اوس دا پِتا مِیاں عبدُلعزیز پاکِستانی 1936توں اپنے ناں نال پاکِستانی شبد لِکھن لگ پیا سی۔ پاکِستان بنن تے وِرودھی پارٹی دے پہلے (9) بندیاں چ اوہدا پِتا وی شامِل سی۔ سرکاری کالج ساہیوال توں طارق نے پڑھائی کِیتی۔ ریڈیو چ پنج روپئے دیہاڑی تے کم کِیتا۔ جدوں1964 چ لہور پاکِستان توں ٹی. وی. دا اغاز ہویا تاں اِنٹرویو چ بُہت سارے خُوب صُورت چہریاں نوں پچھاڑ کے طارق دی چون ہوئی۔ ڈیڈھ سو روپئے ریڈیو توں مِلدے سن۔ ایس لئی تنخواہ 151 روپئے منگی کیونکہ اپنے آپ نوں ترقی پسند لیکھک سمجھدا سی۔ پنج سو مہینے تے اوس دی چون ہو گئی۔
اوس ویلے دے پاکِستانی راشٹرپتی ایوب خان نے ٹی. وی. سٹیشن دا اُدگھاٹن کِیتا۔ طارق نے خبراں پڑھن توں علاوہ نویں نویں پروگرام بنان دا فرض نِبھایا۔ سال 1967 چ ایہناں نوں کراچی بھیجیا گیا۔ اوتھے آپ سینِئر پروڈیوسر رہے تے کئی نوِیاں پیڑاں وی پائیاں۔ ایس پروگرام دی خُوبی ایہہ رہی کہ ایہہ اَن پڑھ توں لے کے پڑھے لِکھے ویکتی تک کِھچ دا کارن بنیا۔ اُردُو شعراں دی بیت بازی نے ایس پروگرام نوں چار چن لا دِتے۔ ایہہ پروگرام اینا مقبُول ہویا کہ سارے سنسار چ ایس دی پرسِدھی پھیلی۔ کئی حُسِین عورتاں نال ایس دے سنبندھ وی جُڑے۔ شعر پڑھن دا انداز اوس نے مُنیر نیازی، رضوی، گوہر ہُشیار پُوری آد توں سِکھیا۔ مہدی حسن تے ساگر سرحدی چنگے دوستاں چ شامِل سن۔ آپنے مامے حفِیظ قندھاری توں اوس نے بُہت کُجھ سِکھیا۔
طارق عزیز تجربے دا کوش ہے۔ اج بزُرگی دی اوستھا چ وی اپنے آپ نوں سٹیج دا سکندر سمجھدا ہے۔ اوس نال زیادہ لگا ہون دا کارن ایہہ وی سی کہ اوہ جلندھر دا جم پل ہے۔ اپنی دُکھانت داستان سُناؤندیاں طارق آکھدا ہے کہ اوس دا جنم جلندھر لاگے پِنڈ چُگِّٹی وِچ ہویا تے وڈے ویلے دنگئیاں نے اوہناں دے گھر نوں اگ لگا دِتی سی۔ اسیں چھوٹے ساں تے پروار سمیت اسیں باپ دے دوست دے گھر رہے۔ اگلے دِن بھیس بدل کے سائیکل تے میرا باپ اپنا گھر دیکھن گیا تاں سارا گھر سڑ چُکا سی۔ اِک غلِیچہ وی ادھ سڑیا پیا سی۔ طارق عزیز دے پروار دی زمین جلندھر وِچ سی۔ ایہی زمین اوہناں نوں ساہیوال وِچ الاٹ ہوئی۔
دو ہور دُکھانتِک گھٹناواں جیہناں مینوں پریشان کِیتا، اوہ سی طارق دے اِکو اِک بیٹے دی موت ہو جانی۔ دیش دی ونڈ ویلے اوہ گھٹنا جیہڑی طارق دی ماتا نوں زیادہ غمگِین کِیتا، اوہ سی قندھار دے غلِیچیاں والی۔ اصل چ طارق دی امی قندھار توں سی۔ اوتھوں دے غلِیچے بُہت قیمتی اَتے دُرلبھ منے جاندے سن، جو طارق دے گھر کافی سن۔ طارق اپنی اِنٹرویو وِچ آکھدا ہے کہ اوہ قیمتی غلِیچے وی ساڈے چُگِّٹی گھر چوں غائب سن۔ طارق عزیز! اوہ قیمتی غلِیچے جو اُجاڑے ویلے میرا تائیا لے کے آیا سی، جے تُہاڈے ہوئے تاں میں تُہاڈا گُناہگار ہاں۔


Share |


 

Depacco.com


 

 

Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels