Punjabi Wichaar
کلاسک
وچار پڑھن لئی فونٹ ڈاؤن لوڈ کرو Preview Chanel
    



مُڈھلا ورقہ >> شاہ مُکھی وچار >> کالم تے کالمسٹ >> چھڈو خواب تے جاگداسچ ویکھو

چھڈو خواب تے جاگداسچ ویکھو

مقصود ثاقب
September 27th, 2014
5 / 5 (1 Votes)

پنجاب نوں کھرے معنیاں وچ پڑھیا لکھیا بناونا ا ے تاں ماں بولی پنجابی نوں پڑھائی وسیلا بناؤ۔
کتاباں ونڈیاں، چندے چھڈیاں، مشہوریاں کیتیاں نہیں جے نبڑنی۔ قومی پیسے تے ویلے دا ضیان نہ کرو۔ پنجاب دے ہُن تیکر پڑھیا لکھیا نہ ہو سکن دی اکو وڈی وجہ اے اوبڑ بولیاں وچ پڑھاونا۔ ایتھے مُڈھلی تے اُتلی دواواں پدھراں دی پردھائی ماں بولی دی تھاں بیگانیاں بولیاں وچ ہوندی اے۔
ایس وادھو بھار دا نتیجہ اے چوکھے بال سکولاں توں نس جاندے نیں۔ جیہڑے نہیں نسدے، سکولاں کالیاں وچ سولھاں سال اڈیاں گوڈھے رگڑدے رہندے نیں۔ اوڑک وِکے ہوئے یاں ٹھیکے چڑھے امتحانی مرکزاں وچ پولیس دے پہلے تھلے بوٹیاں چلدیاں نیں۔ باہر حل کیتے پرچے مرکزاں وچ چھڈیاں رول نمبراں والیاں شئیاں اندر لگدے نیں۔ سنداں ڈگریاں دے مُل پوندے نیں۔ نوکریاں لئی لکھاں روپے وی وڈھی دا مُڈھ وی ایتھوں ای بجھدا اے۔
ایڈی رات ہونی بھلا خواباں نال مُک سکدی اے؟ پڑھیا لکھیا ہوونا کوئی اوبڑ لفظاں دی چُگالی تے جھیٹا جھراٹی ہوندا اے؟
پڑھیا لکھیا ہوونا تاں سمجھ سُرت دا ودھاوا، آپ وساہ دی کھٹی ہوندا اے۔ بال سکولے پیندا اے تاں اوہنوں سکھنا بھانڈا نہ جانو۔ اوہ اپنا لفظ بھنڈار نال لیاوندا اے۔ ایہہ لفظالی کوئی تھوتھے لفظ نہیں، اوہدے سمجھن سنجانن دی سکت، اوہدی سمجھ سُنجان ہوندے نیں۔ اوس ویلے اوہ اپنی ماں بولی ہوندا اے۔ ماں بولی راہیں سکھیا تجربا ہووندا اے۔ ایسے لئی پوری دنیا وچ ماں بولی وچ ای پڑھن لکھن سکھایا جاندا اے۔ اوہدی پُنگری سُرت لے کے ای اوہدی اگلی سُرت ودھائی جاندی اے۔
بال دے اُسرن نسرن پر نالی اگے کوئی اوکڑ نہیں آون دتی جاندی۔ انج بال دا آپ وساہ اُسردا اے۔ اوہدی ہستی دیاں جڑاں ڈونگھیاں ہوندیاں نیں جنیاں ڈونگھیاں ہوندیاں نیں جنیاں ڈونگھیاں ہوندیاں نیں اونا اوہدی ہستی دا پروار گھنا تے پسارواں ہوندا اے۔ اوہدی سمجھ سُرت تگڑی تے نروئی ہوندی اے۔ اوہ نقلچو نہیں بندا۔ پرکھن پڑچولن تے وٹاند (تبدیلی ) دین والا ہو کے حیاتی دے پِڑ وچ نِتردا اے۔ اوہدے وچ اینی طاقت نہیں ہوندی اے کہ جے اوہ جیہڑی بولی چاوے سوکھی سِکھ سکدا اے، جیہڑا علم چاہوے کھٹ کما سکدا اے۔ ایہدے مقابلے وچ جدوں سکول دیاں دہلیزاں اُتے ای اوہنوں ماں بولی توں تروڑ دتا جاوے۔ اوہدے ساہمنے کسے ہور دنیا دے لفظ کھلار دتے جاون، اوہنوں لفظاں دا چوگا ڈنڈیاں نال چُگایا جاوے تاں اوہدے پلے کیہ رہ جانا اے۔
بال بے وساہیا ہو جاندا اے۔ اوہدے وچ آپ ہِینت آ جاندی اے۔ اوہدے دل دماغ اُتے ڈر تے سہم دے تنبو تن جاندے نیں۔ اوہدا اپنے آپ اپنے آل دوال نالوں سانگا ٹُٹ جاندا اے۔ پرھائی اوہدے لئی موت بن جاندی اے۔ اوہ پڑھنوں نسدا اے، چھہند اے۔ سر اُتے لدی دھنگانی بولی رٹ کے اوہدی جھرینا جھراٹی سکھ کے وی اوہدی ہستی بجی ای رہندی اے۔ اوہدی ہون وچوں کان نہیں جاندی۔ پڑھتاں دے ناں اُتے اوہ ان پڑھ ہو جاندا اے۔
دوجیاں بولیاں اُتے اوہدی پکڑ ساری عمر نہیں بندی۔ دنیا ایس دھرو نوں قتلام دا ناں دیندی اے۔ ایہدے دوشیاں اُتے اوہو قانون لاگو کرنے منگدی اے جیہڑے قوماں تے نسلاں دا صفایا کر دین والیاں اُتے لائے جاند ے نیں۔ کیوں جے پڑھائی لکھائی ویہار وچ ماں بولی اُتے لگی ہٹک اوس بولی تے اوہدے بولن والیاں نوں مارن دا پہلا آہر ہوندا اے۔ ایہدے نتیجے وچ نسلاں اپنی ماں بولی بارے بے کِرک ہو جاندیاں نیں۔ ایہہ بے کِرکی ہولی ہولی ودھدی رہندی اے، جنیجنی ایہہ مردی اے اونی اونی وہدے بولن والیاں دی تواریخ مردی اے، آل دوالا مردا اے، رہتل مردی اے، ہوون تھیون دا اک اُچیچا ڈھنگ ہزاراں ورھیاں دا پلیا ہویا مردا اے، ہوند دا اک اُچیچا روپ مردا اے، سُوجھ سیانپ تے سوجھ سواد مردا اے۔
صاف لفظاں وچ بندا مردا اے دنیا توں بندیاں دے ہوون دی اک دنگ مردی اے۔ اوہدی تھاں کسے زوروار تے دھنگا نوں اوبھڑ ہوندا اے پر چھاواں اُگدا اے۔ غلاماں دا غلام، بردیاں دا بردا
بھاڑے دا کھچر۔
’’ہمارا خواب پڑھا لکھا پنجاب‘‘ والیاں نوں ایہہ جاگدا سچ نہیں دسدا؟ ویکھدے نہیں کہ ویکھن جوگے نہیں رہے۔ ایہو ای اوہ حال اے جیہڑا اوبڑ بولیاں دی دھاڑ کردی اے۔
(شکریہ روزوار لوکائی)


Share |


 

Depacco.com


 

 

Your Name:
Your E-mail:
Subject:
Comments:


Support Wichaar

Subscribe to our mailing list
نجم حسین سیّد
پروفیسر سعید بُھٹا
ناول
کہانیاں
زبان

 

Site Best Viewd at 1024x768 Pixels